Όσο πιο μακριά οι καρδιές, τόσο πιο δυνατά τα λόγια

Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του:
«Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;»
«Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους» απάντησε κάποιος.
«Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;» επέμεινε ο σοφός.
«Γιατί θέλουν να τους ακούσει» είπε ένας άλλος μαθητής.
«Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;» ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν τον ικανοποίησε.
«Ξέρετε γιατί ουρλιάζουν δυο άνθρωποι όταν είναι θυμωμένοι;» τους είπε τότε. «Επειδή όταν θυμώνουν, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ. ΄Ετσι, για να μπορέσει ο ένας ν’ ακούσει τον άλλο, πρέπει να φωνάξει δυνατά, ώστε να καλύψει την απόσταση. Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά πρέπει να φωνάξουν για ν” ακουστούν. Το αντίθετο γίνεται, για παράδειγμα, όταν δυο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι. Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνίσουν. Μιλούν σιγανά και τρυφερά, επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο κοντά, που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν. Ψιθυρίζουν μονάχα. Κι όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή, δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχτούν. Έτσι συμβαίνει πάντα κι όταν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζει ο ένας τον άλλον.
»Όταν συζητάτε, λοιπόν, μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μη λέτε λόγια που σας απομακρύνουν, γιατί θα έρθει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη, ώστε τα λόγια σας δεν θα βρίσκουν πια το δρόμο του γυρισμού».

Πηγή: http://trelogiannis.blogspot.gr/

Ποτέ να μην λησμονείτε, ότι η επίγεια ζωή μας δόθηκε...

Ποτέ να μην λησμονείτε, ότι η επίγεια ζωή μας δόθηκε για να προετοιμαστούμε για την Ζωή την Αιώνια και η τύχη μας στην Αιώνια Ζωή θα κριθεί απ’ αυτό, πώς ζήσαμε εδώ.

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός

Αλλιώς βαθμολογεί ο Θεός...

-Εγώ θα ήθελα να μπορώ να κάνω αυτά που κάνεις εσύ, να πηγαίνω εκκλησία, να τα αγαπάω όλα αυτά, αλλά δεν μου βγαίνει. Δεν θέλω. Βαριέμαι. Τα ακούω και μου φαίνονται βαρετά. Τα ακούω και δεν τα πιστεύω αυτά που λες. Όχι εσύ. Η Εκκλησία. Δεν τα πιστεύω αυτά. Δεν με αγγίζουν. Φταίω εγώ που δεν με αγγίζουν;
-Κοίταξε να δεις. Νομίζω σε πρώτη φάση, όπως λέμε, δεν φταις εσύ για αυτό που είσαι.. Γιατί ο άνθρωπος αγαπητοί μου, δεν είναι νησίδα μέσα στον κοσμο, δεν είναι ένα νησί απομονωμένο από τους υπόλοιπους. Όχι. Είμαστε ενωμένοι ο ένας με τον άλλο, δίπλα από τον άλλο,ζούμε ο ένας κοντά στον άλλο. Έχουμε πατέρα, μητέρα, παππού, γιαγιά , προγόνους , περιβάλλον, τόπο που ζούμε, συγκεκριμένη καταγωγή, συγκεκριμένο τόπο ο καθένας. Την πόλη του, το χωριό του, τις παραδόσεις του, τις συνήθειές του.
Όλα αυτά τον έχουν επηρεάσει. Υπάρχει μια κληρονομικότητα. Υπάρχει μια εσωτερική προδιάθεση. Υπάρχει μια αγωγή που ο καθένας έχει δεχθεί. Υπάρχει μια αλλοίωση που έχει δεχθεί η ψυχή του. Καλή αλλοίωση ή και κακή επιρροή. Οπότε καταλαβαίνεις, ότι αυτό που είσαι είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες.
Όταν βλέπεις, δηλαδή, κάποιον που έχει έφεση και αγαπάει την πνευματική ζωή και διψάει η γη της καρδιάς του, μη βιαστείς να πεις : " Πολύ καλός άνθρωπος. " Διότι δεν ξέρεις τις προυποθέσεις που είχε αυτός. Και μπορεί αυτός ο καλός άνθρωπος, να έπρεπε να είναι πολύ πιο καλός. Με βάση τις προυποθέσεις του. Και ο Θεός σ' αυτόν τον καλό να βλέπει ότι του λείπουν πολλά ακόμα. Αυτόν που εσύ θαυμάζεις!
Και μπορεί εσύ που βλέπεις τον εαυτό σου να τεμπελιάζει, να ραθυμεί, να ζει σε ένα πνευματικό λήθαργο και να μη σου αρέσουν πολύ αυτά τα πράγματα, ο Θεός να σε επαινεί στους Αγγέλους Του και να λέει :
"Αυτός ο άνθρωπος, αυτή η ψυχή, αυτή η γη της καρδιας του, κοίταξε!Δέχθηκε αυτές τις σταγόνες, έστω λίγες σταγόνες από τη δική Μου θεϊκή βροχή!.... Αλλά αυτός ο άνθρωπος ήταν τόσο αβόηθητος δίπλα του, ήταν τόσο δύσκολο το περιβάλλον του, ήταν τόσο δύσκολος ο χώρος εργασίας του, του σπιτιού του, οπότε πάλι καλά και αυτό που κάνει. Το βαθμολογώ αλλιώς".
Αλλιώς βαθμολογεί ο Θεός!

Από το βιβλίο: "Δυνάμωσε την ψυχή σου".
π. Ανδρέα Κονάνου

Πηγή: http://proskynitis.blogspot.gr/

Αρρώστια από αμαρτία, θεραπεία από πίστη

Αρρωσταίνουμε από τις αμαρτίες; Και αν ναι πως;
Η εκκλησία μας αναφέρει σε πολλά κείμενα ότι οι αμαρτίες μας επιφέρουν σωματικές και ψυχικές αρρώστιες στον άνθρωπο. Πολλοί νέο μοντερνιστές γελούν και μόνο που το ακούνε. Θεωρούν ότι η εκκλησία και η Θρησκεία μας  γενικότερα βρίσκεται σε άλλη εποχή, 2000 χρόνια πριν. Και προβαίνουν σε σχόλια ανάλογα.
Η νεολαία μας μπερδεμένη και χωρίς τους σωστούς δασκάλους , προτιμά να απομακρυνθεί από την εκκλησία, αφού η εκκλησία μας δεν έχει βρει ακόμα τον τρόπο και την γλώσσα για να επικοινωνεί με τους νέους. Και χάνεται η μια γενιά μετά την άλλη. Χάνει τον δρόμο προς τον Θεό. Πολλές φορές αναρωτιέμαι εξετάζοντας αυτό το φαινόμενο. Αλήθεια, σε 100 χρόνια από σήμερα ποιοι θα πηγαίνουν στην εκκλησία;
Αυτό φαίνεται ότι απασχολεί όμως μόνο εμένα, γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω την αδράνεια που υπάρχει για την επίλυση αυτού το προβλήματος. Λες και δεν υπάρχει. Την ίδια στιγμή που οι πολέμιοι του Χριστού {Ιεχωβάδες, αιρετικοί ακόμα και σατανιστές } αυξάνονται συστηματικά ,εμείς αδρανούμε και περιμένουμε από τον Θεό να βρει την λύση.
Και όμως παιδιά μου. Η εκκλησία μας, οι διδαχές του Κ.Η.Ιησού Χριστού, ο λόγος του Θεού, ήταν πάντα πολύ πολύ μπροστά από την εκάστοτε εποχή ανά τους αιώνες.
Ακόμα και στο θέμα που αναφέρομαι σήμερα. Αρρωσταίνουν οι αμαρτίες το ανθρώπινο σώμα και την ψυχή; Αναμφίβολα ΝΑΙ. Η εκκλησία μέσα από τα Ιερά βιβλία το λέει αιώνες τώρα. Απλά δεν εξηγεί με λεπτομέρειες ,πως συμβαίνει κάτι τέτοιο, και οι περισσότεροι από εμάς μένουν με την απορία και την αμφιβολία. Και απομακρύνονται.
Θα προσπαθήσω σήμερα να προσεγγίσω το θέμα, και να  δώσω την δική μου εξήγηση που εύχομαι να φωτίσει αρκετούς από εμάς ,ώστε να γίνει αντιληπτό πως και συμβαίνει αυτό.
Όλη η οικουμένη, το σύμπαν ολόκληρο στηρίζεται σε μια και μόνο αρχή. Στην ΑΡΜΟΝΙΑ.
Αυτό που εμείς οι Χριστιανοί καταλαβαίνουμε καλύτερα σαν Ευλογία του Θεού.!!!! Όπου όλα κινούνται ισορροπημένα και το ένα μέρος στηρίζει το άλλο, και τα δύο υπάρχουν για να βοηθούν στην ύπαρξη ενός άλλου και πάει λέγοντας. Η ευλογία του Θεού επιφέρει την Αρμονία και η αρμονία εξασφαλίζει την ισορροπία για να υπάρχει κάτι.
Κάποτε είχα γράψει ότι η ευλογία του Θεού είναι μια αόρατη δύναμη που καλύπτει όλον τον πλανήτη. Αρκεί κάποιος να έχει καθαρή και αγνή ψυχή για να μπορεί να εναρμονιστεί με αυτήν την ενέργεια {βλέπε ευλογία} και να λάβει όση από την χάρη του Θεού επιθυμεί.
Ο μαγνητισμός {βιοενέργεια} που έχει το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από αρνητικό και θετικό πόλο. Αυτές οι δύο δυνάμεις πρέπει να είναι στο ίδιο επίπεδο ισορροπημένες για να υπάρχει αρμονία στο ανθρώπινο σώμα.
Όταν οι πράξεις μας και οι σκέψεις μας {βλέπε αμαρτίες} αρχίζουν να χαλάνε αυτήν την ισορροπία , ο μαγνητισμός μας αποκτά άσχημη ενέργεια, δυσαρμονία, χάνεται η ισορροπία, απομακρυνόμαστε από την αρμονία του σύμπαντος {ευλογία του Θεού} και το σώμα μας αρχίζει να δυσλειτουργεί. Και όπου βρει το ποιο αδύνατο όργανο, κύτταρο, ή λειτουργία στο ανθρώπινο σώμα, εκεί θα εκδηλώσει την αρρώστια. Εκτός δε από τις σωματικές ασθένειες που θα εκδηλωθούν ,υπάρχει και η ψυχική ισορροπία που διαταράσσεται για να εκδηλωθούν με την σειρά τους και ψυχικές παθήσεις. Ενώ ζώντας σε μια κατάσταση δυσαρμονίας επηρεάζεται και η καθημερινότητα μας. Είμαστε ένα άρρωστο κύτταρο στο σώμα του σύμπαντος που το εξοστρακίζουν οι θετικές δυνάμεις. Έρχονται λοιπόν και κακοτυχίες, αναποδιές, δυσκολίες και άλλα πολλά χτυπήματα.
Έχουμε χάσει την δυνατότητα να ζούμε μέσα στην ευλογία του Θεού. Έχουμε χάσει το δικαίωμα να παίρνουμε από τον Θεό.
Οπότε παιδιά μου, ναι. Η αμαρτία γεννά αρρώστιες ,γεννά και δυστυχίες, γεννά κάθε κακό. Και ας γελάνε μαζί μας οι ημιμαθείς. Αυτά που ισχυρίζεται σήμερα και ανακαλύπτει η επιστήμη ,μας τα είχε πει ο Θεός, μας τα είχε διδάξει ο Κ.Η.Ιησούς Χριστός χιλιάδες χρόνια πριν.
Οπότε δεν είναι η εκκλησία και η θρησκεία μας 2000 χρόνια πίσω. Η επιστήμη έκανε 2000 χρόνια να τεκμηριώσει στην γλώσσα της, αυτά που ειπώθηκαν από τον Θεό χιλιάδες χρόνια πριν.
Και δεν σταμάτησε εκεί η Σοφία του Θεού. Μας έδωσε μέσω του Υιού του, και την θεραπεία ,για κάποιον που από τις αμαρτίες του εξοστρακίστηκε από την αρμονία του σύμπαντος, από τη ευλογία του Θεού. Μας έδωσε τον τρόπο που μπορεί κάποιος να γίνει καλά ξανά ,να θεραπευτεί και να ισορροπήσει πάλι. Μας έδωσε την εξομολόγηση και το Ευχέλαιο.
Αυτά τα δύο είναι τα φάρμακα που μας έδωσε ο Θεός για να γινόμαστε καλά. Και αυτά λειτουργούν άμεσα. Δεν χρειάζεται μακροχρόνια και δαπανηρή θεραπεία. Χρειάζεται μόνο πίστη. Όποιος νομίζει ότι διαθέτει πίστη, αλλά υποφέρει από την δυσλειτουργία που τον έφεραν κάποια στιγμή οι πράξεις του, ας δοκιμάσει αυτά τα δυο πνευματικά φάρμακα. Την εξομολόγηση και το ευχέλαιο. ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ.
Μα τι είναι θα μου πείτε η Πίστη που χρειάζεται απαραίτητα για να γίνω καλά ,παππούλη;
Θα προσπαθήσω να το εκλαϊκεύσω σαν έννοια. Είναι η έλλειψη αμφιβολίας.
Οπότε. Χιλιάδες χρόνια πριν ειπώθηκε, ότι η αμαρτία γεννά αρρώστιες,   ενώ παράλληλα ,χιλιάδες χρόνια πριν μας είχε δοθεί και η θεραπεία.
Αυτήν την θεραπεία παιδιά μου όμως ,που δόθηκε σε εμάς χιλιάδες χρόνια πριν, η επιστήμη θα κάνει χιλιάδες χρόνια να τεκμηριώσει και να αποδείξει στα εργαστήρια της.
Βλέπεται η επιστήμη δεν παραδέχεται κάτι ,αν πρώτα δεν έχει ανακαλύψει με πειράματα πως λειτουργεί, και δεν το έχει δοκιμάσει εργαστηριακά. Δεν την ειρωνεύομαι. Αυτή είναι η αποστολή της. Άντε  τώρα να αποδείξει εργαστηριακά την εξομολόγηση και το ευχέλαιο. Θα πάρει αιώνες.
Εσείς όμως εκμεταλλευτείτε την σήμερα. Εναρμονιστείτε πάλι με την ευλογία του Θεού και χαρείτε την ζωή σας θεραπευμένοι από κάθε αρρώστια και κάθε κακό. Γιατί έχετε κάτι που δεν μπορεί να καταλάβει και αναλύσει σαν ενέργεια η επιστήμη. Έχετε πίστη.
Να είστε ευλογημένοι.

Πατήρ Ιωάννης

Το θέλημα του Θεού και η ελευθερία του ανθρώπου

Είναι μεγάλο αγαθό να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού. Τότε στην ψυχή είναι Μόνος ο Κύριος και δεν έρχεται καμιά ξένη σκέψη, η ψυχή προσεύχεται με καθαρό νου και αισθάνεται την αγάπη του Θεού, έστω και αν υποφέρει σωματικά.
Όταν η ψυχή παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, τότε ο Ίδιος ο Κύριος αρχίζει να την καθοδηγεί, και η ψυχή διδάσκεται απευθείας από τον θεό, ενώ προηγουμένως την οδηγούσαν οι άνθρωποι και η Γραφή. Αλλά το να είναι Δάσκαλος της ψυχής ο Ίδιος ο Κύριος με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος είναι σπάνιο και λίγοι γνωρίζουν αυτό το μυστήριο, εκείνοι μόνο που ζουν κατά το θέλημα του Θεού.
Ο υπερήφανος δεν αναζητεί το θέλημα του Θεού αλλά προτιμά να κατευθύνει ο ίδιος τη ζωή του. Και δεν καταλαβαίνει πώς, χωρίς τον Θεό, δεν επαρκεί το λογικό του ανθρώπου για να τον καθοδηγεί. Κι εγώ , όταν εζούσα στον κόσμο προτού να γνωρίσω τον Κύριο και το Άγιο Πνεύμα , εστηριζόμουν στο λογικό μου. Όταν όμως εγνώρισα με το Άγιο Πνεύμα τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, τότε παραδόθηκε η ψυχή μου στον Θεό και δέχομαι οτιδήποτε θλιβερό μου συμβεί και λέω: «Ο Κύριος με βλέπει … Τι να φοβηθώ;» Προηγουμένως όμως δεν μπορούσα να ζω κατ’ αυτό τον τρόπο.
Για όποιον παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού, η ζωή γίνεται πολύ ευκολότερη, γιατί στις αρρώστιες, στη φτώχεια και στο διωγμό σκέφτεται:«Έτσι ευδόκησε ο Θεός και πρέπει να υπομείνω για τις αμαρτίες μου».
Να, εδώ και πολλά χρόνια πάσχω από πονοκέφαλο και δύσκολα τον υποφέρω αλλά με ωφελεί, γιατί με την ασθένεια ταπεινώνεται η ψυχή. Η ψυχή μου επιθυμεί διακαώς να προσεύχεται και να αγρυπνεί αλλά η ασθένεια με εμποδίζει, διότι το άρρωστο σώμα απαιτεί ανάπαυση. Και παρακάλεσα πολύ τον Κύριο να με θεραπεύσει, αλλά δεν με άκουσε. Κι αυτό σημαίνει πώς αυτό δεν θα ήταν προς όφελός μου.
Να όμως και μια άλλη περίπτωση, που ο Κύριος με άκουσε και με έσωσε. Σε μια γιορτή πρόσφεραν στην τράπεζα ψάρι. Ενώ λοιπόν έτρωγα, ένα κόκαλο μπήκε πολύ βαθιά στο λαιμό μου. Επικαλέστηκα τον Άγιο Παντελεήμονα, παρακαλώντας να με θεραπεύσει, γιατί ο γιατρός του Μοναστηριού δεν θα μπορούσε να μου βγάλει το κόκαλο από το φάρυγγα. Και μόλις είπα : «γιάτρεψέ με», η ψυχή μου πήρε απάντηση: «Βγες, έξω από την τράπεζα, κάνε μια βαθιά εισπνοή και μια απότομη εκπνοή και το κόκαλο θα βγει με αίμα». Έτσι κι έκαμα και βγήκε ένα μεγάλο κόκαλο με αίμα. Και κατάλαβα πώς, αν ο Κύριος δεν με θεραπεύει από τον κεφαλόπονο, αυτό σημαίνει ότι είναι ωφέλιμο για την ψυχή μου να υποφέρω τον πόνο.
Όταν η χάρη είναι μαζί μας, είμαστε δυνατοί στο πνεύμα. Όταν όμως την χάσομε, βλέπομε την αδυναμία μας, βλέπομε πως χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε ούτε να σκεφτούμε το καλό. Πώς μπορείς να ξέρεις αν ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού; Να η ένδειξη: Αν στενοχωριέσαι για κάτι, αυτό σημαίνει πως δεν παραδόθηκες τελείως στο θέλημα του Θεού , έστω κι αν σου φαίνεται πως ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Όποιος ζει κατά το θέλημα του Θεού, αυτός δεν μεριμνά για τίποτε. Κι αν κάτι του χρειάζεται, παραδίνει τον εαυτό του και την ανάγκη του στον Θεό. Κι αν πάρει ό,τι θέλει, μένει ήρεμος, σαν να το είχε. Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν φοβάται τίποτε: ούτε θύελλες ούτε ληστές ούτε τίποτα άλλο. ‘Ό,τι κι αν έλθει, λέγει: «Έτσι ευδοκεί ο Θεός», κι έτσι διατηρείται η ειρήνη στην ψυχή και στο σώμα. Το καλύτερο έργο είναι να παραδοθούμε στο θέλημα του Θεού και να βαστάζομε τις θλίψεις με ελπίδα. Ο Κύριος, βλέποντας τις θλίψεις μας, δεν θα επιτρέψει ποτέ κάτι που να ξεπερνά τις δυνάμεις μας. Αν οι θλίψεις μας φαίνονται υπερβολικές, αυτό σημαίνει πως δεν έχομε παραδοθεί στο θέλημα του Θεού...

Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Η μόνη εγγύηση είναι η αγάπη....

Σκέφτεσαι και τυραννιέσαι, νιώθεις αγωνία και θλίψη, ζητώντας από τον άλλο να πιστοποιήσει το γεγονός ότι θα σε αγαπάει για πάντα και θα είστε για μια ζωή μαζί. Σαφώς και του ζητάς κάτι πολύ διανοητικό. Αντί λοιπόν να κουράζεσαι και να κουράζεις, πράξε το εξής. Άσε τις εγγυήσεις που στηρίζονται στα λόγια και στο μυαλό, και προσπάθησε να ζήσεις με τον αγαπημένο σου, με έναν τέτοιο τρόπο και ποιότητα που θα εξασφαλίσουν αυτό που ποθείς, δίχως λόγια και ψυχολογικές ιαχές. Διαμόρφωσε τους όρους μιας σχέσης, όπου ο άλλος να επιζητά μια ζωή μαζί σου, όχι γιατί το συμφωνήσατε ή το υπογράψατε ή δώσατε τον λόγο σας κάποτε, μα γιατί η ζωή μαζί σου, είναι τόσο όμορφη, γλυκιά, γεμάτη και ευλογημένη, που δε θα μπορούσε να ζήσει αλλιώς.
Άσε λοιπόν τα λόγια και τις σκέψεις, και ζήσε. Όσες εγγυήσεις και να σου δώσουν η ζωή θα τις καταργήσει, εάν αυτό που ζεις είναι ψεύτικο και ανιαρό. Φτιάξε την ζωή σου με τέτοιο τρόπο που θα «εγγυάται» την ομορφιά στα σωθικά της.

Π. Λίβυος

Ποια συμβουλή θα δίνατε σε ένα θυμωμένο 15χρονο

Κατ’ αρχήν θα του έλεγα ότι έχει δίκαιο που θυμώνει με όσα απαράδεκτα διαπιστώνει καθώς μεγαλώνει. Με την ασυνέπεια λόγων και έργων των μεγάλων. Με την αδικία της κοινωνίας. Με τη χλιδή των ολίγων και την ανέχεια των πολλών. Με την υποκρισία και ανευθυνότητα των λεγόμενων αρμοδίων στους διάφορους τομείς της κοινωνικής ζωής. Αλλά μετά την οργή, πρέπει νηφάλια να καθίσει να σκεφτεί ποιο είναι το δικό του χρέος.
Τώρα που βρίσκεται στην εφηβική ηλικία, να μην εκχωρεί την προσωπική του βούληση και ελευθερία σε συνθήματα άλλων, που μπορεί να κινούνται από ιδιοτελείς επιδιώξεις. Να μην γίνει άχρωμο στοιχείο μιας μάζας, αλλά να μείνει υπεύθυνο κύτταρο της κοινωνίας. Και όταν μεγαλώσει, να μην μιμηθεί αυτές τις συμπεριφορές που σήμερα κατακρίνει. Να μην συμβιβαστεί με την κρατούσα νοοτροπία της ανεντιμότητας, της πλεονεξίας, της σκληροκαρδίας, της ασυνεπείας και του εγωκεντρισμού. Να συνεχίσει υπεύθυνα την αναζήτηση.
Υπάρχουν στην ιστορία του λαού μας, στην ιστορία της Εκκλησίας μας, υπέροχα παραδείγματα ακεραιότητας, δημιουργικότητας, υπευθυνότητας, αυτοθυσίας για χάρη του λαού. Πολλά έχουν αμφισβητηθεί στο πέρασμα του χρόνου. Αναμφισβήτητα όμως παραμένουν η ελευθερία και η αγάπη. Η μία συμπληρώνει την άλλη. Της δίδει βάθος και ουσία. Η ελευθερία αρχίζει με την υπέρβαση του εγωκεντρικού εαυτού μας. Και η αγάπη εκφράζεται με σεβασμό στο κάθε ανθρώπινο πρόσωπο, εκδηλώνεται έμπρακτα, χωρίς απαίτηση ανταλλαγμάτων. Η επιλογή, τελικά, είναι δική του. Το μόνο που μπορώ να τον βεβαιώσω είναι ότι προσωπικά δεν έχω μετανιώσει οσάκις έμεινα πιστός στο πνεύμα του Ευαγγελίου. Η ορθόδοξη πνευματικότητα, βασισμένη στην εσωτερική ελευθερία και την αγάπη, οδηγεί σε μια συνεχή ωρίμανση, υπεύθυνη στάση ζωής και δημιουργικότητα.

Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου

Τα αμαρτωλά έργα και ο καρπός του Πνεύματος

Θέλω ακόμα να σας πω και τούτο:
Να καθορίζει το Πνεύμα τη διαγωγή σας και τότε δε θ’ ακολουθείτε τις αμαρτωλές επιθυμίες σας. Γιατί οι αμαρτωλές επιθυμίες είναι αντίθετες με το Πνεύμα και φυσικά το Πνεύμα αντίθετο με τις αμαρτωλές επιθυμίες. Αυτά τα δύο αντιμάχονται το ένα το άλλο, και γι’ αυτό άλλωστε δεν κάνετε αυτά που θα θέλατε να κάνετε. Αν έχετε το Πνεύμα για οδηγό, δεν είστε υπόδουλοι στο νόμο.
Είναι ολοφάνερο ποια είναι τα αμαρτωλά έργα: Είναι η μοιχεία, η πορνεία, η ηθική ακαθαρσία, η αισχρότητα, η ειδωλολατρία, η μαγεία, οι έχθρες, οι φιλονικείες, οι ζήλιες, οι θυμοί, οι διαπληκτισμοί, οι διχόνοιες, τα σχίσματα, οι φθόνοι, οι φόνοι, οι μέθες, οι ασωτίες και τα παρόμοια. Σας προειδοποιώ, όπως σας προειδοποίησα κι άλλοτε: όσοι κάνουν τέτοια πράγματα δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού.
Αντίθετα, ο καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη, η μακροθυμία, η καλοσύνη, η αγαθότητα, η πίστη, η εγκράτεια. Τίποτε απ’ αυτά δεν καταδικάζει ο νόμος. Άλλωστε όσοι είναι του Χριστού έχουν σταυρώσει τον αμαρτωλό εαυτό τους μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες του. Αφού, λοιπόν, ζούμε με τη δύναμη του Πνεύματος, πρέπει ν’ ακολουθούμε το Πνεύμα. Ας μη γινόμαστε ματαιόδοξοι, ας μην προκαλούμε κι ας μη φθονούμε ο ένας τον άλλο.

Αποστόλου Παύλου

Πηγή: http://isagiastriados.com/

Το Πνεύμα όπου θέλει πνει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλ’ ουκ οίδας πόθεν έρχεται και που υπάγει. ούτως εστί πας ο γεγεννημένος εκ του Πνεύματος

«Το Πνεύμα όπου θέλει πνει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλ’ ουκ οίδας πόθεν έρχεται και που υπάγει. ούτως εστί πας ο γεγεννημένος εκ του Πνεύματος» (Ιω. 3,8).
Να βάλουμε καλά στο νου μας αυτό το λόγο του Χριστού! Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν γεννηθεί από το νερό και το Πνεύμα; Είναι αυτοί που στην καινούρια τους γέννηση έλαβαν πνευματική δύναμη, τη δύναμη να ακολουθήσουν την οδό του Χριστού. Αυτοί που απέκτησαν την ικανότητα να γίνουν φίλοι του Κυρίου. Αυτοί οι άνθρωποι, οι άγιοι του Θεού, κατανοούσαν πολύ καλά αυτό το λόγο του Χριστού διότι συχνά, πολύ συχνά, αισθάνονταν στην καρδιά τους την πνοή του Πανάγιου Πνεύματος. Αισθάνονταν πως λειτουργούσε μέσα τους η χάρη του Θεού. Και άκουγαν τη φωνή του Θεού. Ναι, την άκουγαν πραγματικά, πιστέψτε με. Πιστέψτε ότι μπορούν οι άνθρωποι να ακούνε τη φωνή του Θεού, όχι όπως ακούμε εμείς τους γύρω ανθρώπους, αλλά με έναν τρόπο διαφορετικό, εντελώς διαφορετικό. Ξαφνικά, χωρίς να το περιμένουν, η φωνή του Θεού ακούγεται μέσα στην καρδιά των αγίων, σαν να γεννιέται, σχηματίζοντας λέξεις και από τις λέξεις ολόκληρες φράσεις. Και έτσι ο άνθρωπος ακούει την απάντηση του Θεού στην προσευχή του.
Το γνωρίζουν όλοι οι άγιοι. Αυτοί ακούνε το Άγιον Πνεύμα χωρίς να ξέρουν από πού έρχεται και που πηγαίνει, διότι Αυτό έρχεται και μετά φεύγει. Έτσι συμβαίνει με τον καθένα που γεννιέται από το Άγιο Πνεύμα, έτσι συμβαίνει με όλους τους άγιους.

Αγίου Λουκά Κριμαίας

Το Άγιο Πνεύμα

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης 

†1 Ιουνίου 2014

…Και ξαφνικά, δίχως κανείς να το περιμένει, ήλθε βοή από τον ουρανό, σαν ήχος σφοδρού ανέμου, που κινείται με κάθε ορμή, και γέμισε όλο το σπίτι που κάθονταν οι απόστολοι. Και είδαν με τα ίδια τους τα μάτια να διαμοιράζονται πύρινες φλόγινες γλώσσες πάνω από το κεφάλι του καθενός και γέμισε το είναι τους με το Άγιο Πνεύμα και φωτίστηκαν και ενισχύθηκαν και άρχισαν να μιλούν οι πριν αγράμματοι ουράνια λόγια και εμπνευσμένες διδαχές...
Από τότε μένει στην Εκκλησία ο Παράκλητος, το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το οποίο ιδιαίτερα εορτάζεται αύριο Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα από τον Πατέρα. Ο θαυμαστός, υπέρλογος και υπερφυσικός ερχομός του σημείωσε τη γέννηση της Εκκλησίας μας. Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος συγκροτεί το θεσμό της Εκκλησίας, κυβερνά και καθοδηγεί το πλοίο της, ανάμεσα από τους μύριους υφαλοσκοπέλους της ιστορίας, παρά τα ανθρώπινα λάθη των εκπροσώπων της, και το οδηγεί στον εύδιο λιμένα της σωτηρίας.
Ο σκοπός της ζωής κατά την ορθόδοξη θεολογία είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος, η χαρίτωση δηλαδή και τελείωση του ανθρώπου. Το θαύμα του φωτισμού πολλών, μετά το κήρυγμα των αποστόλων την ημέρα της Πεντηκοστής, επαναλαμβάνεται στα βάθη της ψυχής όσων επιθυμούν να αισθανθούν τους κραδασμούς της νέας βιαίας πνοής του Παράκλητου, της βαπτίσεώς του στα νάματα της προσωπικής τους Πεντηκοστής και της υιοθεσίας τους υπό του πανσθενουργού Παναγίου Πνεύματος. Το φως του Πνεύματος ανακαινίζει, αναπλάθει, ανανεώνει, αναμορφώνει…
…Παράκλητος σημαίνει παραμυθία, παρηγοριά. Υπέρ ποτέ άλλοτε έχουμε όλοι ανάγκη από την «πανσωστική αιτία» του Αγίου Πνεύματος, για να παρηγορηθούμε πραγματικά. Στη σύγχρονη βαβυλώνια αιχμαλωσία υπό πνευμάτων πονηρών και ακαθάρτων, όπου έκαναν τον άνθρωπο αγχώδη, ταραγμένο, φοβισμένο, καχύποπτο και σαλεμένο έχουμε ανάγκη όλοι θερμής δέησης: Ελθέ, και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον, Αγαθέ, τας ψυχάς ημών.
Αμήν.

Πηγή: http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/