Έλα Χριστέ μου, εσύ και μείνε κοντά μου

Έλα, σκοτάδι απλώνεται
Χριστέ μου, εσύ και μείνε κοντά μου
Έλα και με ένα νεύμα σου
Φέρε Εσύ τη γαλήνη μες στην καρδιά μου.
Έλα σαν ήλιος σαν βροχή
Στην ταραγμένη μου ζωή
Διώξε τα σύννεφα φανέρωσε τη μέρα.
Έλα και κράτα με σφιχτά
Να μη φοβάμαι άλλο πια
Μονάχα Εσύ μπορείς να δώσεις τη χαρά.
Τα λάθη Θεέ μου, αμέτρητα
Οι πτώσεις πολλές, κακίες και πάθη.
Μα εσύ που είσαι φιλεύσπλαχνος,
Σήκωσέ με ψηλά, να ζήσω ξανά

Η Ορθοδοξία ως πολιτισμός

Μια κατηγορία που εκτοξεύεται
Εναντίον της Εκκλησίας
Είναι, το ότι ενδιαφέρεται μόνο για την άλλη
Την μέλλουσα ζωή
Και ότι αδιαφορεί για την παρούσα
Και τα καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων.
Η κατηγορία αυτή είναι κατά το ήμισυ σωστή
Δεδομένου ότι, για ιστορικούς λόγους
Η Εκκλησία περιορίστηκε στο τελετουργικό μέρος.
Η πλήρης αλήθεια, όμως, είναι, ότι
Ο ορθόδοξος τρόπος ζωής αγκαλιάζει
Όλες τις μορφές της ζωής και όλες τις εκφάνσεις της ζωής
Και δημιουργεί μια καινότητα ζωής, έναν πολιτισμό.
Εδώ πλέον έχομε να μιλήσουμε και να παρουσιάσουμε τον θησαυρό
Του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού
Όπως αυτός διαμορφώθηκε και βιώθηκε στη χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Για το πως μέσα στο φως, την αλήθεια και την ελευθερία της Ορθοδοξίας
Διαμορφώθηκε το κράτος, ο στρατός, η δικαιοσύνη, η τέχνη, η παιδεία και γενικά ο πολιτισμός.
Όταν, προ ετών, ο Πρόεδρος της Γερμανίας επισκέφθηκε την Ελλάδα
Στο επίσημο τραπέζι πού του παρετέθη από τον Έλληνα Πρόεδρο
Στην αρχή του λόγου του είπε τα έξης:
"Θέλω να σας ευχαριστήσω, διότι, στα χρόνια τον Βυζαντίου
Αποστείλατε σε μας τους Γερμανούς, την Πριγκίπισσα Θεοφανώ
Η οποία μας έμαθε να χρησιμοποιούμε... το πιρούνι"!
Σας υπενθυμίζω, επίσης, τις εκθέσεις
Που διοργανώνει το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης
Με θέματα του Βυζαντινού Πολιτισμού
Την Έκθεση που διοργανώθηκε στην Τrier της Γερμανίας
Όπου ο Μ. Κωνσταντίνος έλαβε τον τίτλο του Αύγουστου (Σεβαστού)
Με θέμα : "Μ. Κωνσταντίνος, αυτός ο άγνωστος".

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αχελώου κ.Ευθυμίου

Η προσευχή...

Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνος σας
Στην προσευχή
Γιατί αυτή θα σας κρατάει
Σε επαφή με το Θεό.
Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής.
Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής
Είναι ανάγκη της ψυχής
Και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία.
Η προσευχή για να εισακουστεί από το Θεό
Πρέπει να γίνεται με ταπείνωση
Με βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας
Και να είναι καρδιακή.
Εάν δεν είναι καρδιακή, δεν ωφελεί.
Ο Θεός πάντοτε ακούει την προσευχή του ανθρώπου
Που είναι πνευματικά ανεβασμένος.
Η μελέτη της Αγίας Γραφής βοηθάει πολύ την προσευχή
Γιατί θερμαίνει την ψυχή και την προετοιμάζει.

Να μάθουμε ότι ο Χριστός είναι αυτό το πρόσωπο, που μας αγάπησε πρώτος και εμείς Τον αγαπούμε

Η Εκκλησία μιλά για την αγάπη προς τον Θεό.
Μια εκκοσμικευμένη αντίληψη της θρησκείας
Της Εκκλησίας, μιλά για την πίστη στον Θεό
Και μόνο αυτή.
Ενώ το τέλειο στην Εκκλησία είναι η αγάπη
Η οποία θα παραμείνει εις τους αιώνας
Αφού τόσο η πίστη όσο και η ελπίδα
Θα καταργηθούν εις την εσχάτη ημέρα
Και εκείνο που θα απομείνει είναι η αγάπη.
Επομένως το ζητούμενο στον άνθρωπο
Είναι να μάθει να αγαπά τον Θεό.
Το να πιστεύει στον Θεό είναι ένα βασικό σκαλί
Είναι το πρώτο, το οποίο το πατά
Kαι ανεβαίνει στο επόμενο και στο επόμενο.
Δεν μένει σ΄ αυτό μόνο, γιατί ένας άνθρωπος δεν μπορεί να παραδώσει τη ζωή του ολόκληρη
Σε κάτι το οποίο απλώς το πιστεύει.
Αν είναι τόσο ιδεολόγος, μπορεί να το κάνει, όπως γίνεται σε άλλες περιπτώσεις
Στην καθημερινότητα που βλέπουμε γύρω μας.
Αλλά όμως στην Εκκλησία αυτό το οποίο υπάρχει είναι η αγάπη του Χριστού.
Σε μας ο Χριστός είναι το ζητούμενο.
Ο Χριστός είναι αυτός, ο οποίος είναι ο Διδάσκαλος του κάθε ανθρώπου.
Βλέπετε πόσο ωραία ο Κύριος στο Ευαγγέλιο μας λέει:
"Μάθετε απ΄ εμού…".
Δηλαδή ο άνθρωπος μαθαίνει από τον Χριστό
Από τον ίδιο τον Χριστό
Από τη ζωή του Χριστού
Από τα λόγια του Χριστού
Αλλά προ πάντων από την εμπειρία της αγάπης του Θεού μέσα του.
Γι΄ αυτό αυτή η εμπειρία είναι τόσο δυνατή που νικά όλες τις αγάπες του κόσμου τούτου.
Η χαρά του Χριστού και η παρουσία του Χριστού έχει τόση δύναμη
Που όταν πραγματικά ανάψει στην καρδιά του ανθρώπου
Τότε τα πάντα γίνονται και περιστρέφονται πέριξ της αγάπης του Θεού.
Μας λέει ο Χριστός και πάλι στο Ευαγγέλιο:
"Πυρ ήλθον βαλείν εις την γην".
Ήλθα στη γη, λέει ο Χριστός
Να ανάψω φωτιές κι αυτές οι φωτιές είναι που άναψαν μες στις καρδιές των Αγίων
Που άναψαν από τότε στις καρδιές όλων των ανθρώπων που Τον ακολούθησαν.
Αυτή η φωτιά είναι που ανάβει στην καρδιά κάθε ανθρώπου
Που πραγματικά γεύεται την παρουσία του Χριστού.
Δεν είναι αρκετό να λέμε στα παιδιά μας για τις ιδέες του Ευαγγελίου
Δεν είναι αρκετό να λέμε ότι το Ευαγγέλιο και η Εκκλησία
Είναι το καλύτερο που μπορεί κανείς να τους δώσει
Ότι είναι ωραία η αγάπη, η χαρά, η ελευθερία, η δικαιοσύνη.
Βέβαια είναι ωραία όλα αυτά, αλλά εκείνο που χρειάζεται ο νέος άνθρωπος σήμερα
Είναι να μάθει να αγαπά τον Χριστό.
Να μάθει ότι αυτό που του δίδει η Εκκλησία είναι ο Χριστός
Και αυτό δεν μπορεί να του δώσει ο κόσμος.
Ο άνθρωπος μπορεί παντού να μάθει να σέβεται τους συνανθρώπους του
Να τους αγαπά, να είναι τίμιος, ειλικρινής, δίκαιος, δημοκρατικός, φιλελεύθερος και όλα αυτά.
Δεν χρειαζόταν η Εκκλησία για να μας μάθει αυτά τα πράγματα
Που μας τα διδάσκει η ίδια η φύση μας.
Γιατί άλλωστε ο ανθρώπινος εαυτός μας και η ανθρώπινή μας υπόσταση
Μας διδάσκει την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία, τον σεβασμό
Την αγάπη προς τους άλλους.
Εκείνο που η Εκκλησία έχει να μας πει είναι για την αγάπη του Χριστού.
Όταν αγαπάς τον Θεό, δεν έχεις όρια.
Όπως και όταν αγαπάς οποιονδήποτε άνθρωπο.
Εάν αγαπάς έναν άνθρωπο, θέλεις να είσαι μαζί του, να ενώσεις τη ζωή σου μαζί του.
Μπορείς να βάλεις όρια σ’ αυτή την αγάπη;
Η αγάπη είναι φωτιά που καίει μέσα στην καρδιά του ανθρώπου.
Δεν μπαίνει σε όρια και σε καλούπια της λογικής
Αλλά ενεργεί από μόνη της, γιατί ενεργεί καρδιακά κι όχι εγκεφαλικά.
Η Εκκλησία διδάσκει και καλεί τον άνθρωπο να αγαπήσει το Χριστό πάνω απ΄ όλα.
Ευτυχώς  βλέπουμε σήμερα νέους ανθρώπους στην Εκκλησία
Βλέπουμε νέους ανθρώπους να αγαπούν τον Θεό
Να μπαίνουν στην Εκκλησία με νέα δεδομένα, με νέες προϋποθέσεις.
Μπορεί να έχουν τις δυσκολίες τους
Τα προβλήματα τους
Τις πτώσεις τους
Τις αδυναμίες τους
Όπως κι όλοι μας.
Αλλά ακούν για την αγάπη του Θεού.
Κι αυτό είναι που πρέπει, αδελφοί μου, να λέμε στα παιδιά μας.
Να μάθουν να αγαπούν το Θεό.
Όταν αγαπούν το Θεό, τότε ανακαλύπτουν μέσα τους τη μεγάλη εμπειρία της αγάπης Του.
Τότε μαθαίνουν και αποκτούν ένα ισχυρό πνευματικό αντίσωμα μέσα τους
Το οποίο είναι ένα αντίβαρο στο βάρος της αμαρτίας.
Και ότι κι αν πληγωθεί από την αμαρτία
Η παρουσία της αγάπης του Χριστού παρηγορεί την καρδιά του.
Ξέρει ότι δε θα σωθεί απ’ τις δικές του δυνάμεις, δε θα σωθεί με τα δικά του δεδομένα.
Αλλά με την αγάπη του Θεού
Με την ευσπλαχνία του Θεού
Με την ελεημοσύνη του Θεού
Με τη θυσία του Χριστού πάνω στο Σταυρό για μας όλους.
Αν μιλούμε για αγωγή σήμερα στην Εκκλησία
Μιλούμε ακριβώς γι΄ αυτή τη μύηση γι΄ αυτή την οδηγία.
Το να βοηθήσεις τον άνθρωπο να αγαπήσει το Θεό.
Τότε η Εκκλησία θα δημιουργήσει μάρτυρες.
Και σήμερα, αδελφοί μου
Εάν θέλουμε τα παιδιά μας και ο καθένας μας να τρέχει μετά χαράς τον "προκείμενον ημίν αγώνα"
Πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε μπροστά μας τον "της πίστεως Αρχηγό και τελειωτήν Ιησού".
Αυτός που βλέπει τον Χριστό συνεχώς μπροστά του
Δε γελιέται
Δε χάνεται
Δεν απατάται
Δε σβήνει αυτή η φλόγα που έχει μέσα του.
Το ζητούμενο λοιπόν είναι να αγαπήσουμε τον Χριστό.
Να μάθουμε ότι ο Χριστός είναι αυτό το πρόσωπο
Που μας αγάπησε πρώτος και εμείς Τον αγαπούμε.
Και την αγάπη του Χριστού δεν την έχουμε μέσα μας σαν μια απλή διαλογική κατάσταση
Αλλά σαν εμπειρία ζωής.
Για μας, αδελφοί μου, ο Χριστός πρέπει να είναι το σημείο της ζωής μας.
Το κέντρο της υπάρξεως μας.
Πρέπει να είναι το νόημα της ίδιας της δικής μας ζωής και κατάστασης.
Αν ο Χριστός για μας είναι έτσι, τότε και στα παιδιά μας θα δώσουμε την εμπειρία του Χριστού.
Και μόνον αυτή η εμπειρία μπορεί να τα κρατήσει μακριά
Απ΄ όλες τις άλλες εμπειρίες που τους προσφέρονται σήμερα.
Τα ναρκωτικά, η βία, οι ηδονές, ο πλούτος είναι εμπειρίες καταστροφικές μεν
Αλλά εμπειρίες ζωής ή και θανάτου ακόμα.
Η πιο μεγάλη εμπειρία που μπορεί να κρατήσει έναν νέο άνθρωπο
Είναι η εμπειρία της αγάπης του Χριστού.
Ας προσπαθήσουμε να δώσουμε αυτή τη φλόγα
Που ο Χριστός άναψε στις καρδιές των ανθρώπων
Και αυτή η φλόγα τότε θα καίει και τα παιδιά μας
Και όλοι θα πορευόμαστε εν ασφαλεία και ειρήνη.

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Το να σιωπά κανείς δεν σημαίνει αδιαφορία

Το να σιωπά κανείς
Δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι είναι αδιάφορος
Αδρανής, νωχελής κι απρόσεκτος.
Η εσκεμμένη σιωπή, η προσεγμένη ολιγολογία
Και η απόρριψη της φλυαρίας και του κουτσομπολιού
Αποτελεί προτίμηση σιγής
Κι αποφυγή της κουραστικής πολυλογίας
Από την οποία συνήθως προέρχονται διάφορα προβλήματα
Όπως φιλονικίες, ψυχρότητες και θόρυβοι.
Οι σιωπηλοί άνθρωποι μιλούν με τη σοβαρή σιωπή τους.
Δεν μιλούν όχι γιατί δεν γνωρίζουν να μιλήσουν
Όχι από ακαταδεκτικότητα και κρυφή οίηση
Ότι δεν συμμετέχουν σε υψηλού επιπέδου συζητήσεις
Αλλά από την ταπεινή αίσθηση ότι δεν έχουν κάτι σημαντικό να πουν.
Όταν μάλιστα μιλούν, καταθέτουν λόγο μεστό περιεχομένου.
Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ λέει:
Απόκτησε την εσωτερική σου γαλήνη και χιλιάδες άνθρωποι θα σωθούν γύρω σου
Χωρίς εσύ να το ξέρεις.
Δεν χρειάζεται συνέχεια να μιλάμε.
Ο κόσμος κουράστηκε από τα πολλά, τα παχιά, τα αδιαφανή, τα υποκριτικά, τα ξύλινα λόγια.
Οι άλλοι δεν βρίσκονται πάντοτε πλάι μας για να μας ακούνε
Αλλά και για να τους ακούμε.
Λέει ένας σοφός:
Ο Θεός μας έδωσε δύο αυτιά και ένα στόμα  περισσότερο ν' ακούμε και λιγότερο να μιλάμε.
Εμείς κυκλοφορούμε σαν να έχουμε δέκα στόματα και κανένα αυτί.
Μιλά ο άλλος και δεν τον ακούμε και σκεφτόμαστε τι θα πούμε εμείς.

Χριστέ μου, εσύ που είσαι αγαθός και φιλάνθρωπος, συγχώρησέ με και ελέησέ με

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός μας
Συ που ανέδειξες την Αγίαν σου Μητέρα
Τιμιωτέρα όλων των αγγελικών δυνάμεων
Συ Πανάγαθε, με τις πρεσβείες της
Και όλων σου των αγίων
Συγχώρησέ μου τον ανάξιο δούλο σου
Σ΄ ότι αμάρτησα σήμερα σαν άνθρωπος
Τα θεληματικά και τα αθέλητα σφάλματά μου
Αυτά που ήξερα πως είναι αμαρτία
Κι αυτά που δεν ήξερα
Αυτά που έκανα από συναρπαγή και απροσεξία και αμέλεια
Είτε ορκίστηκα στο Άγιο Όνομά σου
Είτε δε τήρησα τον όρκο μου
Είτε βλασφήμησα μέσα μου, ή έκλεψα, ή είπα ψέματα
Ή κάτι μου ζήτησε ένας φίλος μου και εγώ δεν τον πρόσεξα
Ή έθλιψα και πίκρανα κάποιο αδελφό
Ή όταν στεκόμουν να προσευχηθώ και να ψάλω ο νους μου γύριζε σε πονηρά και βιωτικά
Ή παρά το πρέπον απόλαυσα
Ή μίλησα απρόσεκτα
Ή γέλασα χωρίς φρόνηση
Η κενοδόξησα
Ή περηφανεύτηκα
Ή είδα μάταιη ομορφιά και τράβηξε το νου μου
Ή εφλυάρησα
Ή περιεργάστηκα με διάθεση κατακρίσεως το ελάττωμα του αδελφού μου και τον κατέκρινα
Παραβλέποντας τα δικά μου αναρίθμητα σφάλματα
Είτε αμέλησα την προσευχή μου
Είτε άλλο πονηρό σκέφθηκα.
Όλα αυτά και άλλα που έκανα και δεν θυμάμαι συγχώρησέ τα
Χριστέ μου, και ελέησέ με, γιατί είσαι αγαθός και φιλάνθρωπος
Ώστε να κοιμηθώ ειρηνικά και να σε δοξάζω
Κύριε Ιησού Χριστέ μου
Μαζί με τον Πατέρα και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό σου Πνεύμα
Και τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων.
Αμήν.

Η ελληνική παιδεία

Δεν θα πω τίποτε νέο σήμερα αν πω
Ότι οι πλείστοι πολίτες αυτής της χώρας
Από καιρό έχουν απογοητευθεί από τους πολιτικούς
Ακόμη και από την πολιτική.
Η καταρράκωση των θεσμών
Η αποϊεροποίηση των πάντων
Η ισοπέδωση του λαϊκισμού
Και η αναλγησία της κρατικής εξουσίας
Πίκραναν πολλούς πολύ
Τους άφησαν με τα παράπονά τους
Τον καημό τους και την αγωνία τους.
Ο λεγόμενος και θεωρούμενος πνευματικός κόσμος
Όπως ξαναείπαμε, ένοχα σιωπά.
Τι φοβάται άραγε;
Φοβάται τον Καίσαρα και δεν φοβάται τον Θεό;
Κανείς δεν μιλά για κραυγαλέες διαμαρτυρίες προς δημιουργία εντυπώσεων.
Δραματοποιημένες θεατρικές κινήσεις προς επικρότηση, επιβράβευση και χειροκρότημα
Αλλά όχι άφοβη κατάθεση ειλικρινούς γνώμης για τα διάφορα τεκταινόμενα.
Κατά το ελληνικό Σύνταγμα, η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους (άρθρο 16).
Σκοπός της παιδείας δεν είναι άλλος
Από την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων.
Η παιδεία στόχο και σκοπό έχει
"Την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης
Και τη διάπλαση σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες".
Σήμερα, αγαπητοί μου, τα σχολεία όλων των βαθμίδων, διαπλάθουν χρηστούς χαρακτήρες;
Αυτή είναι η συνταγματική υποχρέωση όλων των δασκάλων μας.
Φαίνεται ότι απέτυχε το εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Παιδάκια καπνίζουν στο δημοτικό
Παίρνουν ναρκωτικά στο γυμνάσιο
Έχουν ολοκληρωμένες ερωτικές σχέσεις με διάφορα πρόσωπα στο λύκειο
Ρίχνουν μολότοφ στο πανεπιστήμιο.
Η παιδεία προτείνει επίμονα ως πρότυπα ενάρετους και ηθικούς χαρακτήρες;
Παιδεία δεν είναι ξερές γνώσεις.
Σκέτη αποστήθιση, προσωρινή παπαγαλία, τυπική παρακολούθηση.
Η διδασκαλία απευθύνεται και στο νου και στην ψυχή
Στο ήθος και στο ύφος του νέου ανθρώπου
Και δημιουργεί μια υγιή και ολοκληρωμένη προσωπικότητα.
Σήμερα, αν κάποιος μιλήσει για εθνική συνείδηση, ειρωνεύεται με αρκετά σκληρά χαμογέλα.
Οι κουλτουριάρηδες, οι "διανοητές", οι "προοδευτικοί", οι "μοντέρνοι"
Κατάφεραν να πείσουν πως ο πατριωτισμός είναι σοβαρή ασθένεια.
Κάποιοι πολιτικοί μας, λόγω πρόσφατης ανάγκης
Επανέφεραν στο λεξιλόγιό τους τη λέξη πατρίδα.
Δεν λέω ότι ήταν λίγοι και αυτοί που κατά καιρούς την καπηλεύτηκαν.
Μερικοί αισθάνονται ξένοι στον τόπο τους.
Άλλοι ντρέπονται που είναι Έλληνες.
Η Ελλάδα τα ΄χασε με τα ίδια τα παιδιά της.
Περιγελάστηκε οικτρά και η παροχή θρησκευτικής συνείδησης στα σχολεία.
Είναι αλήθεια πως μερικές φορές δεν ήταν κατάλληλος ο τρόπος των δασκάλων και των θεολόγων. Άλλοτε δεν πίστευαν καλά αυτό που παρέδιδαν και άλλοτε δεν το παρουσίαζαν καθόλου καλά.
Το θέμα είναι αρκετά σοβαρό.
Δυστυχώς το μάθημα των θρησκευτικών, από τα χρόνια τα δικά μου, ήταν "η ώρα του παιδιού". Φυσικά πάντοτε υπήρχαν και υπάρχουν φιλότιμες προσπάθειες και εξαιρετικές εξαιρέσεις.
Πάντως τα ανήσυχα παιδιά μας παρασύρθηκαν εύκολα σε ανατρεπτικές ιδέες, κάπως αναρχικές
Και ανεξάρτητες, και τους άρεσε ή βόλευε μία δίχως ενοχλήσεις και υποχρεώσεις εύκολη αθεΐα.
Δεν δόθηκε αρκετός χρόνος για απάντηση της ουσίας, της καθαρότητας του ευαγγελίου
Της ωραιότητας του Χριστού και της σεμνότητας και ταπεινότητας της Ορθοδοξίας.
Τώρα, γονείς μετανοημένοι στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια με ακριβά δίδακτρα
Παρά τις οικονομικές τους δυσκολίες, για να ακούσουν κάτι για Χριστό και Ελλάδα.
Υπάρχει απαξίωση στη δημόσια εκπαίδευση γενικά.
Οι ταγοί μας συνεχίζουν επιμελημένα τη σιωπή τους.
Κάποιοι επισταμένα χτυπούν την ελληνικότητα της Ελλάδας.
Αποβλέπουν στην αποδιοργάνωση της συνοχής της, όπως εύστοχα ειπώθηκε.
Η παιδεία μας θα πρέπει να ξαναβρεί τον ανυψωτικό ρόλο της.
Έχουμε έξυπνα και ενθουσιώδη νιάτα δίχως ορθή υποστήριξη.
Τα νιάτα είναι πλασμένα για τον ηρωισμό.
Τα αδικήσαμε.
Λύση δεν είναι το κάψιμο, το σπάσιμο, η αναρχία και η ασυδοσία.
Με το να χαϊδεύεις πάθη, ένστικτα και αυτιά δεν συνδράμεις σε αγώνες διόρθωσης
Αλλά αυτοκαταστροφής.
Να πούμε όλη την αλήθεια με πόνο, παραδοχή, αγάπη και παραμόρφωση.
Είναι καιρός να αντισταθούμε στην κατρακύλα.
Η αλήθεια θα σώσει όλους μας.
Η παιδεία είναι για να ανορθώνει, να δημιουργεί αντιστάσεις και αληθινά ελεύθερα πνεύματα.

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Ζήσε μια ζωή που θα μιλάει μόνο για Εκείνον…

Μην ψάχνεις τον τρόπο να αλλάξεις τον κόσμο
Μην ψάχνεις τον τρόπο να αλλάξεις τη γη.
Αρκεί μια ψυχή που θα φέρεις κοντά Του
Αυτό είναι αγάπη αληθινή.
Ζήσε μια ζωή που θα μιλάει μόνο για Εκείνον
Και τότε θα πειστεί κάθε καρδιά.
Πες ευχαριστώ για όσα Εκείνος σου έχει χαρίσει
Και ζήσε έτσι απλά κι αληθινά.
Μην ψάχνεις τον τρόπο να διώξεις τον πόνο
Μην ψάχνεις τον τρόπο η λύπη να χαθεί.
Αρκεί η προσευχή σου στο δάκρυ του άλλου
Αυτό είναι αγάπη αληθινή.
Αγάπη σημαίνει μια λέξη μεγάλη
Αγάπη σημαίνει Χριστός.
Μάθε να δίνεις και να τη σκορπίζεις
Και έτσι θα δίνεις το φως.
Ζήσε μια ζωή που θα μιλάει μόνο για Εκείνον…

Πηγή: http://h-agaph-panta-elpizei.blogspot.com/

Ο Θεός μας υπομένει

Σήμερα ο Θεός ανέχεται την κατάσταση.
Ανέχεται, ανέχεται, για να είναι αναπολόγητος ο κακός.
Είναι περιπτώσεις που ο Θεός
Επεμβαίνει άμεσα και αμέσως
Ενώ σε άλλες περιπτώσεις περιμένει.
Δεν δίνει αμέσως την λύση
Και περιμένει την υπομονή των ανθρώπων
Την προσευχή, τον αγώνα.
Τι αρχοντιά έχει ο Θεός!
Ένας πόσους είχε σφάξει τότε με τον πόλεμο και ακόμη ζη.
Θα του πει στην άλλη ζωή ο Θεός:
Σε άφησα να ζήσεις περισσότερο και από τους καλούς.
Δεν θα έχει ελαφρυντικά
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάποιον εγωισμό
Και ο Θεός τους δίνει ένα σκαμπίλι να πάνε παρακάτω.
Άλλοι έχουν λίγο παραπάνω εγωισμό
Και ο Θεός στους δίνει ένα σκαμπίλι και πάνε ακόμη παρακάτω.
Αυτούς όμως που έχουν εωσφορική υπερηφάνεια
Ο Θεός τους αφήνει.
Μπορεί να φαίνεται ότι κάνουν προκοπή
Αλλά τι προκοπή είναι αυτή;
Μαύρη προκοπή.
Και μετά δεν πέφτουν απλώς κάτω
Αλλά πέφτουν κατ' ευθείαν στο βάραθρο.
Ο Θεός να φυλάει!

Μάθημα σεβασμού

Ένα μάθημα για τον τρόπο
Με τον οποίο πρέπει να σεβόμαστε
Τις επιλογές των ανθρώπων που αγαπάμε..
Ακόμη κι αν οι επιλογές τους
Κάποιες φορές μας πληγώνουν...
-Πήγαινε καλέ μου.
-Δηλαδή δεν με αγαπάς;
-Σ'αγαπώ πάρα πολύ.
-Θέλεις να φύγω;
-Καθόλου..!
-Δεν πονάς;
-Πονάω.
-Τότε γιατί δεν κάνεις τίποτα;
-Κάνω...!
-Τί;
-Σε σέβομαι!
Αν μπορείς να κοιτάξεις τα μάτια μου που είναι δακρυσμένα
Αν μπορείς να δεις την καρδιά μου πόσο σ'αγαπά...!
Αλλά όλα αυτά τα βάζω μετά από την δική σου ελευθερία.
Πάνω απ'όλα εσύ.
Εσύ τί θέλεις..
Θέλω να κάτσεις κοντά μου επειδή μ'αγαπάς.
Κάνε τις επιλογές σου.
Εγώ θα είμαι πάλι μαζί σου κι ας είσαι μακριά.
-Μα πώς θα'σαι μαζί μου;
Εγώ φεύγω!
Εσύ τί θα κάνεις;
-Θα'μαι μαζί σου!
-Μα πώς θα'σαι μαζί μου;
Αφού τώρα στρίβω στο δρόμο στο βάθος και χάθηκα πια.
-Θα'μαι μαζί σου.
Εγώ θα'μαι μαζί σου.
Γιατί εγώ θα σ'αγαπάω.
Θα'μαι εδώ, αλλά θα'μαι εκεί.
Θα'μαι απαλά.
Δεν θα'μαι καταπιεστικά, ούτε ενοχικά, να σε πνίγω στις ενοχές
Αλλά με απεριόριστο σεβασμό
Με τεράστια υπομονή και πολύ μεγάλη αγάπη.
Θα σε κυκλώνω, θα σε περικυκλώνω με την αγάπη μου...
Μα εσύ θα είσαι ελεύθερος.
Ελεύθερος να ζήσεις τη ζωή σου μακριά από μένα...
Μπορούμε να το κάνουμε αυτό;
Να περικυκλώνουμε το αγαπημένο μας πρόσωπο
Να το τυλίγουμε στην προσευχή μας, δίχως να καταπιέζουμε..;
Να το αφήνουμε να ακολουθεί τα μονοπάτια που επιθυμεί
Χωρίς να του κλείνουμε τους δρόμους;
Ακόμη κι αν οι δρόμοι αυτοί οδηγούν μακριά από εμάς...
Ας ζητήσουμε συγνώμη σε όλους τους δικούς μας ανθρώπους, για την ανεπάρκειά μας στην αγάπη. Στους παρόντες και στους απόντες.
Κι αν κάποιος δικός μας άνθρωπος
Έρθει με μία τέτοια συγνώμη μπροστά μας
Ας του απαντήσουμε με μία αγκαλιά..
Η ζεστή αγκαλιά κάνει θαύματα..!
Να είστε όλοι καλά!

Πηγή: http://apostagmatakardias.blogspot.com/