Το χρώμα της Θυσίας

Η Εμπάθεια έχει χρώμα Σκυφτό.
Η Φιλαργυρία έχει χρώμα Φτωχό.
Η Φιλαυτία έχει χρώμα Νεκρό.
Η Απληστία έχει χρώμα Χολερικό.
Η Προδοσία έχει χρώμα Αβυσσαλέο.
Η Υποκρισία έχει χρώμα Χαμερπές.
Η Πίστη έχει χρώμα Ελεύθερο.
Η Ευεργεσία έχει χρώμα Ειρηνικό.
Του ανθρώπου τα χρώματα πεθαίνουν.
Ευτυχώς!
Του Θεού όλα ανασταίνονται.
Ευτυχώς!

Πηγή: http://istorieskathrefti.blogspot.com/

Eίσαι πιο ανόητος και από μια σαύρα

Κάποτε ένας καθηγητής Πανεπιστημίου
Επισκέφτηκε τον Γέροντα και του είπε:
Γέροντα δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι υπάρχει Θεός.
Ξέρεις είμαι άνθρωπος μορφωμένος,ζω στη Δύση
Και όλα αυτά που λες και κάνεις
Μπορούν να εξηγηθούν με την λογική.
Βέβαια κάποια δύναμη μπορεί να υπάρχει
Αλλά όσα λες περί Χριστού, περί μυστηρίων δεν τα δέχομαι.
Ο Γέροντας τον άκουσε και του είπε με απότομο τρόπο:
Eίσαι πιο ανόητος και από μια σαύρα.
Εκείνος ενοχλήθηκε από το λόγο του γέροντα καί αντέδρασε.
Ο Γέροντας επέμενε.
Αλήθεια σου λέω.
Είσαι πιο ανόητος και από μια σαύρα και θα σου το αποδείξω.
Ο Γέροντας είχε εκεί κοντά μια σαύρα και τη φώναξε.
Το ζωάκι έτρεξε κοντά του και το ρώτησε να του πει άν υπάρχει Θεός.
Η σαύρα σηκώθηκε στα δύο της πόδια κι έσκυβε το κεφάλι της
Δίνοντας καταφατική απάντηση στην ερώτηση του Γέροντα.
Ο καθηγητής τα έχασε και άρχισε να κλαίει.
Και ο Γέροντας του είπε.
Είδες ότι είσαι πιο ανόητος και από μια σαύρα;
Η Σαύρα γνωρίζει ότι υπάρχει Θεός
Και εσύ με το μυαλό δεν κατάλαβες
Ότι υπάρχει Θεός.
Ο καθηγητής έφυγε από το κελί του Γέροντα ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΈΝΟΣ.

Η αγάπη δεν έχει εμπάθεια

Πάντοτε τούτο τον τρόπο να έχεις στη ζωή σου:
Να είσαι γλυκομίλητος
Και να αποδίδεις τιμή σε όλου τους ανθρώπους.
Και να μην κάνεις κανέναν να θυμώσει και να οργισθεί
Και να μη ζηλοφθονήσεις
Ούτε για την πίστη που έχει κάποιος
Ούτε για τα κακά έργα κάποιου άλλου.
Φυλάξου λοιπόν να μη κατηγορήσεις
Και να μην ελέγξεις κανέναν για κάποια αδυναμία του
Γιατί έχουμε στους ουρανούς κριτή απροσωπόληπτο.
Εάν όμως θέλεις να τον βοηθήσεις να επιστρέψει στην αλήθεια
Να λυπηθείς γι' αυτόν
Και με δάκρυα και με αγάπη πες του ένα ή δυό λόγια
Και μην ανάψεις από θυμό εναντίον του
Για να μη δει στην καρδιά σου σημείο έχθρας.
Γιατί η αγάπη του Θεού δε γνωρίζει να θυμώνει
Ούτε να παροργίζεται, ούτε να κατηγορεί κάποιον με εμπάθεια.

Πιστεύω Κύριε...

Ω Κύριε και Θεέ μου. 

Αναγνώρισα τον Κύριο μου

Αναγνώρισα τον αλιέα και φύλακά μου

Αναγνώρισα το βασιλιά και Κυριο μου. 

Ω Κύριε μου και Θεέ μου.

Πιστεύω Κύριε στην οικονομία σου

Πιστεύω στην συγκατάβασή σου

Πιστεύω στην ανάληψη από μέρους σου της φροντίδας μου

Πιστεύω στον προσκυνητό σου σταυρό

Πιστεύω στα παθήματα της σάρκας σου

Πιστεύω στον τριήμερο θάνατό σου

Πιστεύω στην ανάστασή σου.

Λοιπόν δεν έχω πια περιέργεια.

Πιστεύω, δεν κάνω πια έλεγχο.

Πιστεύω, δεν στήνω πια τη ζυγαριά του νου.

Πιστεύω, δεν έχω πια περιέργεια.

Πιστεύω στα μάτια μου και στα χέρια μου.

Με δίδαξαν αυτά που είδα να μην κάνω έλεγχο.

Ψηλάφησα κι έμαθα να προσκυνώ όχι να φιλονικώ. 

Ένα Κύριο και Θεό γνωρίζω, τον Κύριο μου Χριστό. 

Ας είναι δεδοξασμένος και δυνατός στους αιώνες.

Όχι λύπη και αθυμία

Γνωρίζω, βέβαια, πόσο φοβερή και δυσβάσταχτη
Είναι η χλεύη, η κοροϊδία, η συκοφαντία
Η κάθε λογής κακολογία.
Όταν, μάλιστα, μας κατηγορεί και μας βρίζει
Άνθρωπος που τον έχουμε ευεργετήσει
Τότε η προσβολή γίνεται ανυπόφορη
Τότε, αν μας λείπουν η ταπείνωση και η μακροθυμία
Μπορεί να πνιγούμε από τη λύπη και την οδύνη.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ας μη νοιαζόμαστε
Για το αν μας κατηγορούν κάποιοι
Αλλά για το αν μας κατηγορούν δικαιολογημένα.
Αν, λοιπόν, δικαιολογημένα μας κατηγορούν
Πρέπει να κλαίμε και να μετανοούμε.
Αν, πάλι, μας κατηγορούν άδικα
Πρέπει εκείνους να κλαίμε και τους εαυτούς μας να μακαρίζουμε
Φέροντας στο νου μας τα λόγια του Κυρίου:
«Μακάριοι είστε όταν σας χλευάσουν και σας καταδιώξουν
Και σας κακολογήσουν με κάθε ψεύτικη κατηγορία» (Ματθ. 5:11).
Όχι λύπη και αθυμία
Αλλά χαρά και αγαλλίαση ας αισθανόμαστε τότε
Γιατί η ανταμοιβή μας στους ουρανούς θα είναι μεγάλη.

Η καταδίωξη της αγάπης

Να καταδιώκουμε λοιπόν την αγάπη
Όπως παραγγέλλει ο απόστολος Παύλος .
Δεν είπε απλώς να αγαπάμε, αλλά να καταδιώκουμε.
Χρειάζεται πολλή σπουδή, φροντίδα.
Γρήγορα εξαφανίζεται, αλλά είναι
Και πολύ ταχεία, εύκολη για αναχώρηση.
Πράγματι, τόσα γεγονότα και πράγματα
Την καταστρέφουν σ' αυτή τη ζωή.
Αν την καταδιώκουμε, δε θα προφτάσει να φύγει
Αλλά γρήγορα θα τη συγκρατήσουμε.
Όπως ακριβώς τα μεγάλα τραύματα δεν ανέχονται
Το οποιοδήποτε πείραγμα και χειροτερεύουν
Όταν κάποιος τα αγγίξει και τα πειράξει
Έτσι και η ταραγμένη ψυχή, η πονεμένη και αδικημένη
Είναι δυσαρεστημένη και δυσφορεί με όλα
Και πληγώνεται από κάθε επιπόλαιο και απρόσεκτο λόγο.

Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Στρέψε όλο τον εαυτό σου προς τον Θεό

Σε κάθε σου ενέργεια, ακόμη
Και στην παραμικρή σου κίνηση
Κέντρο να είναι ο Θεός.
Στρέψε όλο τον εαυτό σου προς τον Θεό.
Αν αγαπήσεις τον Θεό, ο νους σου θα είναι συνέχεια
Στο πως να ευχαριστήσεις τον Θεό
Και όχι στο πως να αρέσεις στους ανθρώπους.
Δυστυχώς, πολλές φορές οι πνευματικοί άνθρωποι
Θέλουν την αρετή
Αλλά θέλουν και κάτι που να τρέφει την υπερηφάνεια τους
Δηλαδή αναγνώριση, πρωτεία κ.τ.λ.
Κι έτσι μένουν με ένα κενό στην ψυχή τους
Το κενό της κενοδοξίας δεν υπάρχει το πλήρωμα
Το φτερούγισμα της καρδιάς.
Και όσο μεγαλώνει η κενοδοξία τους
Τόσο μεγαλώνει και το κενό μέσα τους
Και τόσο περισσότερο υποφέρουν.

Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ο Χριστός δεν μαλώνει

Να γονατίσεις μπροστά στον Χριστό και να πεις:
Κύριέ μου, εγώ κρύβομαι από τους ανθρώπους.
Αλλά θέλω εσύ να με δεις όπως είμαι!
Αυτός που είμαι!
Να μ' αγαπάς όπως είμαι.
Να μη με μαλώσεις
Γιατί δεν αντέχω να με μαλώνεις
Γιατί απογοητεύομαι εύκολα αν με τσακίζεις...
Και θα πει ο Χριστός:
Πού είσαι παιδί μου;
Σε περίμενα!
Όχι!
Εγώ καλάμι συντετριμμένο δεν θα το τσακίσω!
Ούτε φλόγα που τρεμοσβήνει θα τη σβήσω,όχι!
Όταν δει ο Χριστός ότι το κεράκι της ψυχής σου
Είναι σα να το φυσάνε οι άνεμοι, θα βάλει το χέρι Του μπροστά
Και τη φλόγα αυτή θα τη μεγαλώσει!
Δεν θα σε τρομάξει!
Δεν θα σε μαλώσει!
Αλλά να γονατίσεις!
Να ταπεινωθείς!

Πώς θα καταλάβουμε τον Κύριο;

Πώς θα καταλάβουμε τον Κύριο
Ο οποίος κάποια στιγμή σταμάτησε
Και αυτός να τρέχει;
Και καθηλώθηκε και έμεινε ακίνητος.
Μετέωρος πάνω στο σταυρό.
Σταματάει ο Κύριός μου!
Σταματάει ο Κύριός μου να ενεργοποιείται
Και να δραστηριοποιείται έτσι.
Και εγώ να κάτσω λίγο ακίνητος.
Να δω. να καταλάβω.
Να ατενίσω τον Τίμιο σταυρό.
Να δω το Πάθος του.
Να εμβαθύνω σ'αυτό.
Να εντρυφήσω σ'αυτό.
Εκεί θέλει μια ακινησία ψυχής
Η οποία δεν είναι ακινησία.
Είναι υπερλειτουργικότητα.
Λειτουργεί πάρα πολύ η ψυχή μας σε αυτή τη φάση.
Αλλά πρέπει λίγο να γαληνέψουμε.
Να μαζευτούμε.
 
Πηγή: http://aoratigonia.blogspot.com/

Ανθρώπινη ευδαιμονία

Δυστυχώς σήμερα στον κόσμο κυριαρχεί
Μία ουμανιστική θεώρηση της ζωής
Που έχει ως στόχο την ανθρώπινη ευδαιμονία.
Πολλοί διδάσκουν ότι πρέπει να γίνουμε καλοί άνθρωποι
Και αυτό θα φέρει την ειρήνη και την ευτυχία.
Αυτό όμως ουσιαστικά δεν είναι τίποτα.
Αν δεν γίνουμε Χαριτωμένοι άνθρωποι
Δηλαδή δοχεία της θείας Χάριτος, «εποιήσαμεν ουδέν».
Πρέπει να αποστραφούμε τον στείρο
Και ψυχρό ηθικισμό, που οδηγεί στην τυπολατρεία
Και να αγωνιστούμε σύμφωνα με τις υποθήκες
Των Πατέρων της Εκκλησίας μας
Για την κατάκτηση του αγιασμού, της «υιοθεσίας»
Που αποτελεί την ύψιστη τιμή για την ανθρώπινη φύση.
Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί
Και μέσα στον κόσμο και μέσα στην οικογένεια.
Γνωρίζουμε ανθρώπους οικογενειάρχες
Που έχουν Χάρη Θεού που δεν την έχουν μοναχοί
Γιατί αγωνίζονται σωστά και ζουν θεάρεστα
Με τον τρόπο που υποδείκνυε
Και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Στους χριστιανούς της εποχής του.