Μην κοιτάζεις πίσω

...και επέβλεψεν η γυνή αυτού εις τα οπίσω και εγένετο στήλη αλός. (Γεν .19,26)
Πολύ συχνά καθημερινά πάνω στον αγώνα μας ξεχνάμε τον εαυτό μας.
Λησμονούμε, όμως, πως το να κοιτάξουμε πίσω σημαίνει θάνατο.
Κάποιοι που άφησαν τις παλιές τους αμαρτίες, γυρίζουν πίσω προς αυτές.
Κάποιοι που δέχτηκαν τόσα πολύτιμα δώρα από το χέρι του Θεού, βλέπουν με όρεξη τις γυάλινες χάντρες που κρέμονται στα δάκτυλα του διαβόλου.
Κάποιοι άλλοι που ξεκίνησαν να κοιτάζουν τις ψηλές κορυφές, γυρίζουν το κεφάλι πίσω προς την άβυσσο που εγκατέλειψαν.
Σήμερα όμως, πτωχέ και αδύνατε εαυτέ μας, πριν γυρίσεις και κοιτάξεις πίσω .. σκέψου.
Σκέψου! "στήλη αλός" μπορείς να γίνεις αν η χάρις Του Θεού σε εγκαταλείψει.
Γι' αυτό ας παρακαλούμε το Θεό να μας δώσει τη δύναμη να νικάμε τον πειρασμό και να γυρίσουμε πίσω.

4 λέξεις... όταν, όπου, όπως, όσο...

Με αυτές τις 4 λέξεις πρέπει να προσευχόμαστε στο Θεό.
Είναι τα 4 μυστικά της ζωής μας :
Όταν θέλεις, Κύριε
Όπου θέλεις, Κύριε
Όπως θέλεις, Κύριε
Όσο θέλεις, Κύριε
Κύριε γεννηθήτω το θέλημα σου!

Η Ακόρεστη επιθυμία

Αν κανείς μπορούσε να βρεθεί κοντά σε εκείνη την πηγή που λέγει η Γραφή ότι ανέβαινε εκ της γης και που ήταν τόσο πλούσια, ώστε να ποτίζει όλοι την επιφάνεια της γης, θα θαύμαζε με το ατέλειωτο νερό, δεν θα έλεγε όμως πως είδε ολόκληρη την ποσότητα του νερού, γιατί φυσικά πώς θα ήταν δυνατόν να δει το νερό που βρισκόταν στους κόλπους της γης ; Και αν ακόμα καθόταν ώρα πολλή κοντά στο νερό που ανέβλυζε πάντοτε θα βρισκόταν στην αρχή, γιατί ακριβώς το νερό δεν σταματά ποτέ να τρέχει και να αναβλύζει πάντοτε.
Το ίδιο συμβαίνει και στον άνθρωπο που ατενίζει το Θείο εκείνο και αόριστο κάλλος. Γιατί το κάλλος, που πάντοτε ανακαλύπτει είναι πιο καινούργιο και πιο αξιοθαύμαστο από αυτό που μέχρι τώρα απόλαυσε. Έτσι θαυμάζει αυτό που πάντοτε φανερώνεται, ποτέ όμως δεν παύει η επιθυμία του να βλέπει. Γιατί απ' όλο αυτό που βλέπει μεγαλοπρεπέστερο και θεϊκότερο είναι αυτό που προσδοκά να δει.

Άγιος Γρηγόριος Νύσσης

Όποιος αισθάνθηκε τις αμαρτίες του

Όποιος αισθάνθηκε τις αμαρτίες του, είναι ανώτερος από εκείνον που εγείρει νεκρούς με την προσευχή του μέσα στην κοινωνία των πολλών. Όποιος στενάζει μια ώρα για την ψυχή του, είναι ανώτερος από εκείνον που ωφελεί όλον τον κόσμο με την εμφάνισή του.
Όποιος αξιώθηκε να ιδεί τον εαυτό του, αυτός είναι ανώτερος από εκείνον που αξιώθηκε να ιδεί τους αγγέλους· διότι ο τελευταίος επικοινωνεί με τους σωματικούς οφθαλμούς, ενώ εκείνος βλέπει με τους οφθαλμούς της ψυχής.

Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος

Σχέση των δύο

Εκείνος που αγαπά τον Θεό επιζητά να είναι μόνος. Όπως οι νιόπαντροι θέλουν να είναι μόνοι τους και να μη διαταράσσεται η εγγύτητα τους από άλλους, έτσι κι εκείνοι πού ένιωσαν την αγάπη του Θεού αποσύρονται στην σιωπή και την μόνωση. Η ψυχή δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την αγάπη. Εκείνος που δεν αγαπά τον Θεό αγαπά άλλα πράγματα. Η αγάπη που αισθανόμαστε για τον Θεό είναι ίδια με την αγάπη που νιώθαμε πριν για άλλα πράγματα. Και εκείνος που αγαπά μόνο τον Θεό, Τον αγαπά με την αγάπη που αισθανόταν παλιά για χιλιάδες πράγματα, και τώρα αγαπά με την δύναμη κάποιου που αγαπά μόνο ένα πράγμα σ΄ολόκληρο τον κόσμο, με μια απόλυτη και οικουμενική αγάπη.
Αγάπη είναι η ενοίκηση κάποιου άλλου εντός του δικού μας προσώπου. Αγάπη είναι μια παρουσία. Είναι ένα αίσθημα ότι ανήκουμε σε κάποιον άλλο και κάποιος άλλος ανήκει σε μάς. Αγάπη είναι η αίσθηση πως είμαστε δύο, αλλά και πως οι δύο είναι ένας. Αγάπη είναι η γνώση πως είμαστε αντικείμενο αγάπης, είναι η αίσθηση της παρουσίας τού άλλου που μάς αγαπά και μας χαμογελά. Αγάπη είναι η θέληση να γίνουμε κάποιος άλλος (το αγαπημένο μας πρόσωπο) και η γνώση πως είμαστε κάποιος άλλος κι ακόμα είναι κάποιος άλλος που θέλει να είναι ό,τι είμαστε εμείς και είναι ό,τι είμαστε εμείς. Αγάπη σημαίνει κένωση τού εαυτού μας και πλήρωσή του με τον άλλο. Όταν κοιτάζουμε το αγαπημένο μας πρόσωπο, στο βλέμμα μας έχει ανέβει ολόκληρη η ψυχή μας. Όταν αναστενάζουμε ολόκληρη η ψυχή μας ανεβαίνει στον αναστεναγμό. Αγάπη είναι η γνώση πως αποτελούμε ζευγάρι και η αίσθηση πως είμαστε ένα με κάθε ζευγάρι που βλέπουμε -δυο εραστές, δύο σύννεφα, δύο περιστέρια που πετούν στον ουρανό, δύο αστέρια.
Το αίσθημα μοναξιάς και ο αναστεναγμός μου καταμεσής της νύχτας παλιά δεν έβγαζε ηχώ. Έπεφτε πάνω στο κενό.Ήμουν μόνος. Όμως τώρα ο αναστεναγμός μου βρήκε ηχώ, φτάνει σε κάποιον που τον ακούει, κάποιον που δε μπορώ ούτε να δώ, ούτε να ακούσω μέσα στο σκοτάδι. Κοντά μου, μέσα μου, βαθύτερα και από τον ίδιο μου τον εαυτό, σχεδόν ακούω τον αναστεναγμό του να αποκρίνεται.
Και αυτός ο κάποιος είναι ο Θεός. Καταλαβαίνω την αγάπη Σου και το πώς μού συγχωρείς τα πάντα, διότι παλιά όταν κι εγώ αγαπούσα όσο πολύ αγαπάς Εσύ τώρα, συγχωρούσα τα πάντα, «εβδομηκοντάκις επτά» φορές, και γνωρίζω το πώς αντιδράς, επειδή γνωρίζω τι σημαίνει να αγαπάς. Οι παλιές μου αγάπες με δίδαξαν τι σημαίνει να αγαπάς. Γνωρίζω πόσο με αγαπάς επειδή κι εγώ έχω αγαπήσει, και γνωρίζω πόσο παθιασμένη μπορεί να είναι η αγάπη, και τι σημαίνει να είναι κανείς τρελά ερωτευμένος με κάποιον.
Και ο Θεός είναι τρελός για μένα.
Με αγαπά με όλες μου τις αδυναμίες, με όλα μου τα κληρονομημένα και συσσωρευμένα μου ελαττώματα, με αγαπά όπως είμαι, με τις ιδιαιτερότητες και την ιδιοσυγκρασία μου, με τις συνήθειες και τα συμπλέγματα μου. Ακριβώς όπως είμαι.
Η ψυχή μου είναι ανοιχτή. Κάποιος άλλος κι όχι εγώ, έχει το κλειδί. Έρχεται και φεύγει όπως και όποτε θέλει

Απόσπασμα από το: Αγάπη, η χαραμάδα της αιωνιότητας
Ερνεστο Καρντενάλ

Ο Θεός σε πρόσταξε να συγχωρείς, κι εσύ Τον παρακαλάς να καταργήσει τη δική Του εντολή;

Ξέχασε, λοιπόν, τις ξένες αμαρτίες, για να ξεχάσει και ο Κύριος τις δικές σου. Γιατί αν πεις, «Τιμώρησε τον εχθρό μου», έκλεισες το στόμα σου. Έχασε πια η γλώσσα σου το δικαίωμα να μιλάει στο Θεό. Πρώτα-πρώτα επειδή εξαρχής Τον παρόργισες, κι υστέρα επειδή ζητάς πράγματα που είναι αντίθετα στον ίδιο το χαρακτήρα της προσευχής.
Αφού, δηλαδή, προσέρχεσαι για να ζητήσεις συγχώρηση αμαρτημάτων, πώς μιλάς για τιμωρία; Το αντίθετο έπρεπε να κάνεις, να παρακαλάς για τους άλλους, ώστε στη συνέχεια να παρακαλέσεις με παρρησία και για τον εαυτό σου. Αν προσευχηθείς για τους συνανθρώπους σου, τα πέτυχες όλα, έστω κι αν δεν πεις το παραμικρό για τις δικές σου αμαρτίες. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ζοφερό από μια ψυχή που μνησικακεί και μισεί.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο ακάθαρτο από μια γλώσσα που κακολογεί και καταριέται. Άνθρωπος είσαι, μη γίνεσαι θηρίο. Το στόμα σου δόθηκε όχι για να δαγκώνεις, αλλά για να παρηγορείς με τα λόγια σου. Ο Θεός σε πρόσταξε να συγχωρείς, κι εσύ Τον παρακαλάς να καταργήσει τη δική Του εντολή; Δεν σκέφτεσαι ότι ευχαριστιέται και γελάει ο διάβολος, όταν ακούει μια τέτοια προσευχή; Δεν συλλογίζεσαι ότι, από το άλλο μέρος, λυπάται ο Θεός, ο Πλάστης σου, ο Ευεργέτης σου, ο Σωτήρας σου; «Μα αδικήθηκα», λες, «και είμαι πικραμένος». Τότε, λοιπόν, προσευχήσου εναντίον του διαβόλου, που μας αδικεί περισσότερο από κάθε άλλον. Γιατί αυτός δημιουργεί και τους εχθρούς και τις έχθρες, αυτός είναι ο μεγάλος και μοναδικός εχθρός σου, με τον οποίο δεν είναι δυνατό να συμφιλιωθείς ποτέ.
Ο συνάνθρωπος, απεναντίας, όσα κι αν σου κάνει, είναι αδελφός σου. Γι” αυτό οφείλεις να προσεύχεσαι για το καλό του, για την ευτυχία του, για τη μετάνοια και τη σωτηρία του. Ας φροντίσουμε λοιπόν, αγαπητοί μου, να ζούμε και να ενεργούμε σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου, για να είναι καρποφόρα η προσευχή μας και να πετύχουμε τη βασιλεία των ουρανών.

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ο χριστιανός οφείλει να βιώνει το μυστήριο του Σταυρού

Αξιωνόμαστε σήμερα, μέσα στο πνευματικό κλίμα της ορθοδόξου λατρείας μας, να προσκυνήσουμε το πανσεβάσμιο Ξύλο του Σταυρού, τον Θρόνο αυτόν του Βασιλέως Χριστού, πάνω στον οποίον ο Βασιλεύς Χριστός δια του ιδίου αίματος, δια των ιδίων δακτύλων υπέγραψε την ελευθερία του ανθρώπου από τα δεσμά του θανάτου και της αμαρτίας.
Από τότε, το καταραμένο αυτό ξύλο έγινε τρόπαιο νίκης και σημαία θριάμβου. Έγινε όπλο κατά του διαβόλου και θυρεός της πίστεως.
Γι’ αυτό και οι θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας μας υπερτονίζουν ότι οφείλουμε να προσκυνούμε τον τύπο του Σταυρού, διότι «είναι σημείο και τρόπαιο μέγιστο του Χριστού εναντίον του διαβόλου και όλης της αντικειμένης φάλλαγγος».
«Φρίττουσιν οι δαίμονες και φυγαδεύονται τούτον τυπούμενον ορώντες» θα μας τονίσει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς.
Όχι μόνον να προσκυνούμε, αλλά και να σημειώνουμε σωστά το σημείο του Σταυρού επάνω μας και να ζητούμε την χάρη του Σταυρωθέντος Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Και πρώτον. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος θα μας υπενθυμίσει: «Να κάνεις τον σταυρόν σου και να τον σχηματίζεις επάνω εις το μέτωπόν σου, διότι έτσι δεν θα μπορέσει να σε βλάψει σε κάτι όχι μόνο άνθρωπος που συναντάς και ο οποίος εναντιώνεται σε σένα, αλλά ούτε και αυτός ο διάβολος, διότι σε βλέπει να φαίνεσαι παντού οπλισμένος με αυτά τα πνευματικά όπλα τα παντοδύναμα και νικηφόρα».
Δεύτερον. Ο Άγιος Κύριλλος Πατριάρχης Ιεροσολύμων στην Τέταρτη Κατήχησή του μας σημειώνει και αυτός την δική του εμπειρία: «Μην ντρεπόμαστε να κάνουμε το σημείο του σταυρού. Αλλά και εάν άλλος κρύβεται από τα μάτια των άλλων ανθρώπων για να κάνει τον σταυρό του, συ ο πιστός φανερά να σφραγίζεις το μέτωπό σου με το σημείο του σταυρού, ώστε οι δαίμονες, αφού βλέπουν το σημείο του παντοδυνάμου Βασιλέως, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να φεύγουν μακρυά τρέμοντες».
Τρίτον. Ο Χριστιανός δεν οφείλει μόνο να ασπάζεται τον Τίμιο Σταυρό, ούτε μόνο να κάνει τον σταυρό του, αλλά και να βιώνει το μυστήριο του Σταυρού. Δηλαδή, να αγωνίζεται να αποφεύγει την αμαρτία, να καλλιεργεί τις αρετές και τα χαρίσματα που του δώρισε ο Θεός και να βιώνει στην ζωή του το θέλημα του Θεού. Έτσι θα βρίσκεται στην πράξη και στην θεωρία, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Παράδοσή μας. Με άλλα λόγια, διά της μετανοίας θα καθαρίζει την καρδιά του και θα φθάνει στον φωτισμό του νού και θα βλέπει τον Θεό ως φως. Αυτή η μέθοδος, την οποία συνιστά η Αγία μας Εκκλησία, είναι η βίωση του Σταυρού.
Αδελφοί μου αγαπητοί, με αυτές τις σκέψεις σας παρακαλώ να καταφεύγουμε πάντοτε στη βοήθεια του Τιμίου Σταυρού επαναλαμβάνοντας την προτροπή του ιερού υμνογράφου: «Η αήττητος και ακατάλυτος και θεία δύναμις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού μη εγκαταλίπης ημάς τους αμαρτωλούς».
Σας ασπάζομαι όλους στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και σας εύχομαι πλούσια την ευλογία του Σταυρωθέντος και Αναστάντος Κυρίου μας σε όλους σας.

Με θερμές πατρικές ευχές
Μητροπολίτης Καστορίας Σεραφείμ

Και όταν Τον επικαλείσαι, θα σε ακούσει και θα μά­θεις έτσι, ότι ο Θεός είναι αυτός που σε λυτρώνει

Όταν θελήσεις να κάνεις αρχή καλού έργου, πρώτα να ετοιμάσεις τον εαυτό σου για την αντιμετώπιση των πει­ρασμών, που πρόκειται να έρθουν εναντίον σου. Γιατί ο ε­χθρός, όταν δει κάποιον ν' αρχίζει με θερμή πίστη μια θεάρεστη ζωή, συνηθίζει να του επιτίθεται με διάφορους και φοβερούς πειρασμούς, ώστε να δειλιάσει απ' αυτούς ο άν­θρωπος και να εγκαταλείψει την καλή του πρόθεση. Και παραχωρεί ο Θεός να πέσει σε πειρασμό για να χτυπήσεις επίμονα τη θήρα (του ελέους) Του και για να ριζώσει μέσα στο νου σου, από το φόβο των θλίψεων, η μνήμη Εκείνου, και για να Τον πλησιάσεις με τις προσευχές, ώστε ν' αγιασθεί έτσι η καρδιά σου από την ακατάπαυστη ενθύμησή Του. Και όταν Τον επικαλείσαι, θα σε ακούσει. Και θα μά­θεις έτσι, ότι ο Θεός είναι αυτός που σε λυτρώνει. Και τότε θα νιώσεις την παρουσία Εκείνου που σ' έπλασε και σε δυ­ναμώνει και σε προστατεύει. Γιατί η σκέπη και η πρόνοια του Θεού αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους. Δεν γίνεται ό­μως ορατή παρά μόνο σ' εκείνους που καθάρισαν τον εαυτό τους από την αμαρτία και είναι συνεχώς προσηλωμένοι στο Θεό. Εξαιρετικά μάλιστα φανερώνεται σ' αυτούς η βοήθεια και η πρόνοια του Θεού, όταν μπουν σε μεγάλη δοκιμασία για χάρη της αλήθειας. γιατί τότε την αισθάνονται πολύ καθαρά με την αίσθηση του νου.
Μερικοί, που είδαν αυτή (τη βοήθεια) και με τα σωμα­τικά τους μάτια, ανάλογα με τις δοκιμασίες, και διαπίστω­σαν έτσι τη συμπαράσταση του Θεού, υποκινήθηκαν απ' αυτή σε γενναίες πράξεις, όπως μαθαίνουμε για τον Ιακώβ και τον Ιησού του Ναυή και τους Τρεις Παίδες και τον απόστολο Πέτρο και τους άλλους αγίους, που άθλησαν για το Χριστό. Σ' αυτούς (η θεία βοήθεια) ήταν ολοφάνερη, έ­χοντας ανθρώπινη μορφή, δίνοντάς τους θάρρος και προε­τοιμάζοντάς τους για τον αγώνα της ευσέβειας. Αλλά και στους πατέρες, που έζησαν στην έρημο και έδιωξαν από κει τους δαίμονες και έγιναν κατοικητήρια αγγέλων, και σ' αυ­τούς παρουσιάζονταν συνεχώς οι άγιοι άγγελοι και με κάθε τρόπο τους βοηθούσαν και τους συμπαραστέκονταν σε όλα και τους στήριζαν και τους λύτρωναν από τους πειρασμούς, που οι άγριοι δαίμονες τους προξενούσαν. Αλλά και μέχρι σήμερα δεν απομακρύνεται η βοήθεια του Θεού από τους ανθρώπους που ολοκληρωτικά αφιερώθηκαν στα έργα που Εκείνος ευαρεστείται, αλλά βρίσκεται κοντά σε όλους όσοι Τον επικαλούνται.

Μην απογοητεύεσθε και μη νιώθετε στενοχώρια για τη ζωή σας

Δεν πρέπει σε οποιεσδήποτε περιπτώσεις και περιστάσεις να χάνετε το θάρρος σας ή να απελπίζεσθε. Η απελπισία φονεύει την ενέργεια που χρειάζεται για να λάβουμε στην καρδιά μας το Άγιο Πνεύμα. Ο απελπισμένος χάνει την προσευχή και νεκρώνεται για τον πνευματικό αγώνα.
Να ξέρετε ότι τη στιγμή της αποθαρρύνσεως και της απελπισίας δεν σας αφήνει ο Κύριος, αλλά εσείς αφήνετε τον Κύριο. Οτιδήποτε θλιβερό κι αν σας συμβαίνει, καλέστε νοερά τον Κύριο Ιησού Χριστό που ζει μέσα στην καρδιά σας.
Εκείνος περιμένει την πρόσκλησή σας . Μην απογοητεύεσθε και μη νιώθετε στενοχώρια για τη ζωή σας. Η ζωή είναι ανυπόφορη μόνο για τους δυσσεβείς , αλλά όποιος πιστεύει στον Ιησού Χριστό και ελπίζει σ' Αυτόν, πρέπει να χαίρεται και να εκτιμά τη ζωή.
Η επίγεια ζωή μας είναι απαραίτητη σαν προετοιμασία για την αιώνια ζωή: για να δοξάσουμε εδώ τον Θεό, να ευεργετήσουμε τον πλησίον και να επιτύχουμε την Αιώνια Βασιλεία δια της στενής οδού που προστάσσει το Ευαγγέλιο.
Η ζωή δεν μας δόθηκε για επίγειες απολαύσεις. «Μακάριοι οι κλαίοντες νυν», όχι οι γελώντες.
Η απελπισία, η νωθρότητα και η αμέλεια είναι οι τρεις γίγαντες με τους οποίους είναι δεμένο όλο το ανθρώπινο γένος.

Σπάνιο βίντεο από τον εορτασμό της Χιλιετηρίδας στο Άγιο Όρος (Ιούνιος 1963)

Μοναδικές εικόνες από τον πανορθόδοξο εορτασμό!