Ο ψίθυρος του Θεού

Φανταστείτε μία φωνή
Να σας ψιθυρίζει στο αυτί...
Να σας καθοδηγεί...
Να σας φέρνει στο σωστό μέρος...
Να συναντάτε τους σωστούς ανθρώπους...
Και να σας δίνει λύσεις και ιδέες.
Επίσης φανταστείτε αυτή τη φωνή
Να σας αποκαλύπτει το ρόλο σας σ΄αυτή τη ζωή
Τον λόγο για τον οποίο γεννηθήκατε
Τον τομέα όπου θα λάμψετε
Και θα βιώσετε το απόλυτο πάθος σας υπηρετώντας τους άλλους
Το οποίο θα σας οδηγήσει στην απόλυτη αφθονία και ευημερία.
Η διαίσθηση σας είναι ο ψίθυρος του Θεού στα αυτιά σας.
Προϋπόθεση καθαρή καρδιά και η Αγάπη σας για το Θεό.
Να κοιμάστε και να ξυπνάτε με αυτή την αγάπη.
Να ζείτε την κάθε στιγμή στη διάρκεια της ημέρας με αυτή την...
Να εισπνέετε την ενέργεια της αγάπης του Θεού κάθε μέρα.
Και να νιώθετε το κάθε κύτταρο σας στο σώμα σας να δονείται με αυτή...
Να την ακτινοβολείτε όπου και να πηγαίνετε στη διάρκεια της ημέρας.

Προσευχήσου βαθιά... ζήτησε και θα σου δοθεί..
Δώσε τo πρόβλημα σου στο Θεό και αφέσου με εμπιστοσύνη.
Ρώτα....

Ποιον ήρθα να υπηρετήσω;
Ποιος είμαι;
Τι θέλω;
Θεέ μου δείξε μου τι να κάνω;
Τι συμβαίνει στη ζωή μου;
Tι χρειάζεται να γνωρίζω για αυτή τη κατάσταση;
Ο Θεός μας μιλάει κάθε ώρα και κάθε στιγμή!
Μα είμαστε πάρα πολύ απασχολημένοι για να τον ακούσουμε.
Ας ρωτήσουμε...
Ας αφουγκραστούμε...
Και τότε θα λάβουμε.

Πηγή: http://sevastivola.blogspot.gr/

Μην είναι ο Γέροντας Εφραίμ μην είν΄ το Βατοπαίδι;

Μην είν΄ ο γέροντας Εφραίμ μην είν΄το Βατοπαίδι ;
μην είν΄ η αδελφότητα που όλα τα υπομένει;
Μην είν΄ είναι τα κτήρια που βάζουν μέσα κόσμο;
Μην είναι τα τριάντα και βάλε παρεκκλήσια;
Μην είν΄ οι λειτουργιές μην είν΄ οι προσευχές τους;
Μην είν΄ τα κομποσχοίνια τους, τα Κύριε Ελέησον τους;
Μην είναι η αγόγγυστη πλουσία φιλοξενία;
Μην είν΄η σιωπή, μην είν΄ η ησυχία;
Μην είναι το χαμόγελο σε δίκαιους κι αδίκους;
Mην είν’το διακόνημα, μην είν΄ η υπακοή τους;
Μην είναι η βοήθεια σε πάσχοντες κι απόρους;
Μην είναι η βοήθεια σε φοιτητές αγνώστους;
Μην είν΄ η αγάπη του για όλους τους αρρώστους
μην είν΄ η πληρωμή όλων των νοσηλείων;
Μην είν΄η αποφυλάκιση ενός σωρού ατόμων;
Μην είν΄οι μοναχοί που στην φυλακή πηγαίνουν,
όχι για παραπτώματα αλλά για του Χριστού τον έρω;
Μην είναι το ξαγρύπνημα του γέροντα Εφραίμ μας;
Μην είν΄ το πράο και τ’ ίλαρο που τ΄ αντιμετωπίζει όλα;
Mην είν΄ η αταραξία του σε ύβρεις και σ΄επαίνους;
Μην είν΄ οι γονυκλισίες του, υπέρ ειρήνης κόσμου;
Μην είναι η συγχώρεση όλων των πολεμίων;
Μην είν΄ η υπακοή σε νόμους και εξουσία, που θα μπορούσε να
επικαλεσθεί και λόγους ασθενείας;
Μην είν΄ η Αθωνιάς σχολή η οποία καταρρέει
και με της μονής τα έξοδα ξεκίνησε να πνέει;
Mην είν΄το κέντρο αποκατάστασης ατόμων αναπήρων
που είχανε στα σχέδια στην Αττική να κτίσουν;
Kαι όμως κάποιοι κοντόφθαλμοι πήγαν να σταματήσουν;
Μην είναι το σχολειό που πήγανε να κτίσουν
να μάθουνε τα τέκνα μας Χριστό και Παναγία;
Μην είναι οι αμαρτωλοί άγριοι και ζωώδεις
που με του Γέροντα τις νουθεσιές άγιοι θα γενούσιν;
Mην είν΄ τα τόσα τα πολλά που θέλω να αναφέρω
για των γερόντων την ψυχή και της μονής την χάριν;
Δεν είναι ο Γέροντας Εφραίμ ούτε η αδελφότης
ούτε οι πολύαριθμες Της Παναγιάς εικόνες
Αλλά του κράτους του Ελληνικού που τρώει τα παιδιά του
από τα χρόνια του χρυσού αιώνα Περικλέους
εώς και μέχρι σήμερα με φοβερή αφροσύνη
Είναι γιατί τους έφταιξε ένα άγιο μοναστήρι,
σάμπως και τα προβλήματα εκεί εξεκινήσαν
για την Ελλάδα την φτωχή πως την εκαταντήσαν,
Είδα όμως και το πρόσωπο του πλεονέκτη ανθρώπου
που τώρα τον επήρασιν στα δικαστήρια μέσα
κι είκοσι του εβάλασιν μα δύο κι αν τα κάνει

Εν κατακλείδι αδελφοί θαρσείτε, μην φοβάστε
Κι η Θεοτόκος είναι δίπλα μας, σας λέω δεν κοιμάται
Και του γερόντος την ψυχή με δάφνη στεφανώνει
μα όπως είπε ο Χριστός
ο Άγιος και τον σταυρό μετά χαράς σηκώνει

Νέαρχος Παναγή
Ορθοδοντικός
Λεμεσός

Γυρεύοντας την καρδιά μου

Πως να χωρέσει η ζωή μας σε λέξεις;

Πως να περιγράψουμε τον κόσμο μας;
Που να στριμωχτεί το άπειρο της ανθρώπινης ψυχής….
Ένα συμβάν
Ένα γεγονός
Κάτι ξαφνικό
Και αρχίζει ο χείμαρος των συναισθημάτων.
Ο πόνος, η αγωνία, η ανάγκη να βοηθήσεις
Να σταθείς δίπλα τους
Να προσευχηθείς, να…., να…
Όλα τα να που δεν έχουν τελειωμό.
Θέλεις να μιλήσεις αλλά και να σωπάσεις
Θες να είσαι εκεί μα δεν μπορείς να είσαι.
Πρέπει να περιμένεις
Να κάνεις υπομονή όπως συνήθως λέω μέσα μου.
Και έτσι ξεκινάει το ταξίδι μου.
Τα γεγονότα από μόνα τους τρέχουν
Και δεν προλαβαίνω να αντιδράσω καρδιακά. 
Κάνω αυτά που πρέπει να γίνουν έστω και εξωτερικά
Πιστεύοντας πως βοηθάω λιγάκι και έπειτα περιμένω.
Όταν περάσει όμως η πρώτη μπόρα αρχίζω τις σκέψεις.
Πόσο πολύ ήθελες να ήσουν εκεί
Γνωρίζοντας πως δεν μπορούσες να κάνεις κάτι
Μα υπάρχουν και άλλοι πίσω που δεν μπορείς να αφήσεις.
Που λειτουργεί λοιπόν η καρδιά που τόσους περιορισμούς τις βάζεις;
Η καρδιά μου λέει θέλω να είμαι εκεί μαζί σας
Όχι μόνο με τη σκέψη
Αλλά και υπαρκτά.
Πόσες φορές η καρδιά μας μας λέει διαφορετικά να λειτουργήσουμε 
Και δεν το κάνουμε.
Αναρωτιέμαι πως μπορεί να το πετύχει κανείς αυτό
Όταν δεν εξαρτάται από κείνον τίποτα.
Κι αν η καρδιά μας είναι γεμάτη συναισθήματα
Πως μπορείς να την παραβλέψεις.
Κάθε άρνηση να ακούσεις την καρδιά σου
Νιώθω πως είναι για μένα άρνηση να ζήσω.

Πηγή: http://www.foufou.gr/

Θεέ μου σ´αγαπώ

Αμαρτήσαμε, Κύριε, ανομήσαμε, ασεβήσαμε.
Λησμονήσαμε τις εντολές σου
Και πορευθήκαμε σύμφωνα με τη δική μας πονηρή σκέψη.
Συμπεριφερθήκαμε ανάξια προς την κλήση μας
Και προς το Ευαγγέλιο του Χριστού σου.
Περιφρονήσαμε τη Θεία Του συγκατάβαση
Και τα Άγια παθήματά Του, που για χάρη μας υπέμεινε.
Ντροπιαστήκαμε μπροστά στον αγαπητό σου Υιό.
Κλήρος και λαός απομακρυνθήκαμε από κοντά σου
Και όλοι βρισκόμαστε μακριά από Σένα.
Όλοι παρεκτραπήκαμε, ναι, όλοι, και γίναμε ανάξιοι.
Κανένας μας, μα ούτε ένας δεν εφαρμόζει δικαιοσύνη και δεν αποφασίζει δίκαια.
Αποδειχθήκαμε ανάξιοι της ευσπλαχνίας σου και της φιλανθρωπίας σου
Και της στοργικής σου αγάπης, Θεέ μας, εξαιτίας της κακίας και της πονηρίας μας
Που εκδηλώθηκε στα καθημερινά μας έργα και στις συνήθειές μας.
Συ είσαι γεμάτος αγάπη και αγαθότητα, αλλά εμείς γίναμε παραβάτες του νόμου σου.
Συ είσαι μακρόθυμος, αλλά εμείς άξιοι για πολλές τιμωρίες.
Γνωρίζουμε την αγαθότητά σου, μολονότι εξακολουθούμε να φερόμαστε ασύνετα.
Λίγο μας έχεις τιμωρήσει σε σύγκριση με το πλήθος των αμαρτιών μας.
Συ εμπνέεις φόβο, και ποιος μπορεί να αντισταθεί στη δύναμή σου;
Εάν θελήσεις να φανερώσεις τη δύναμή σου, τρόμος θα καταλάβει ακόμη και τα όρη.
Αλλά και στο μέγεθος της δυνάμεώς σου ποιος ποτέ θα έχει το θάρρος να αντιπαραταχθεί;
Εάν κλείσεις τον ουρανό, ποιος μπορεί να τον ανοίξει;
Και αν ανοίξεις τους καταρράκτες σου, ποιος θα βρεθεί να τους συγκρατήσει;
Πολύ εύκολο είναι σε Σένα να κάνεις σε μια στιγμή τον πλούσιο ζητιάνο και τον φτωχό πλούσιο
Να δώσεις ζωή σ΄ όποιον δεν έχει και να οδηγήσεις στον θάνατο αυτό που είναι γεμάτος υγεία
Να πατάξεις με ασθένεια, αλλά και να θεραπεύσεις.
Και μόνο να θελήσεις κάτι, αυτό έχει γίνει κιόλας πράξη τελειωμένη.
Κάνε, Κύριε, να κοπάσει η οργή σου.
Δώσε άφεση, Κύριε, συγχώρησε, Κύριε.
Μη μας καταδικάσεις ολοκληρωτικά για τις ανομίες μας.
Είμαστε και μεις λαός σου και γνήσιοι κληρονόμοι σου.
Γι΄ αυτό τιμώρησέ μας, αλλά με επιείκια και αγάπη και όχι με τον θυμό σου.
Αμήν.

Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου

Αφιέρωμα στην Τιμία Ζώνη της Παναγίας

Ένα αφιέρωμα από την Κρατική τηλεόραση της Ρωσίας για την Τιμία Ζώνη της Παναγίας.Γυρισμένο όλο στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.

Το κύριο έργο του ανθρώπου

Tο κύριο έργο του ανθρώπου είναι η προσευχή. O άνθρωπος πλάστηκε για να υμνεί το Θεό. Αυτό είναι το έργο που του αρμόζει. Αυτό μόνο εξηγεί την πνευματική του υπόσταση. Αυτό μόνο δικαιώνει την εξέχουσα θέση του μέσα στη δημιουργία. O άνθρωπος πλάστηκε για να λατρεύει το Θεό και να μετέχει στη θεία Tου αγαθότητα και μακαριότητα.Ως εικόνα του Θεού που είναι, λαχταράει για το Θεό και τρέχει με πόθο να ανυψωθεί προς Αυτόν. Mε την προσευχή και την υμνωδία ευφραίνεται. Tο πνεύμα του αγάλλεται και η καρδιά του σκιρτάει. Όσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο η ψυχή του απογυμνώνεται από τις κοσμικές επιθυμίες και γεμίζει από τα ουράνια αγαθά. Και όσο αποχωρίζεται τα γήινα και τις ηδονές το βίου, τόσο περισσότερο απολαμβάνει την ουράνια ευφροσύνη. H δοκιμή και η πείρα μας επιβεβαιώνουν την αλήθεια αυτή.O Θεός ευαρεστείται στις προσευχές εκείνες που προσφέρονται με τον πρέποντα τρόπο, δηλαδή με συναίσθηση της ατέλειας και της αναξιότητας μας. Για να υπάρξει όμως τέτοια συναίσθηση, απαιτείται τέλεια αυταπάρνηση του κακού μας εαυτού και υποταγή στις εντολές του Θεού, απαιτείται ταπείνωση και αδιάλειπτη πνευματική εργασία.Αναθέστε όλες τις φροντίδες σας στο Θεό. Eκείνος προνοεί για σας. Mη γίνεστε ολιγόψυχοι και μην ταράζεστε. Αυτός που εξετάζει τα απόκρυφα βάθη της ψυχής των ανθρώπων, γνωρίζει και τις δικές σας επιθυμίες και έχει τη δύναμη να τις εκπληρώσει όπως Αυτός γνωρίζει. Εσείς να ζητάτε από το Θεό και να μη χάνετε το θάρρος σας. Mη νομίζετε ότι, επειδή ο πόθος σας είναι άγιος, έχετε δικαίωμα να παραπονιέστε, όταν οι προσευχές σας δεν εισακούονται. O Θεός εκπληρώνει τους πόθους σας με τρόπο που εσείς δεν γνωρίζετε. Nα ειρηνεύετε λοιπόν και να επικαλείστε το Θεό.Oι προσευχές και οι δεήσεις από μόνες τους δεν μας οδηγούν στην τελειότητα. Στην τελείωση οδηγεί ο Κύριος, που έρχεται και κατοικεί μέσα μας, όταν εμείς εκτελούμε τις εντολές Tου. Και μια από τις πρώτες εντολές είναι να γίνεται στη ζωή μας το θέλημα όχι το δικό μας, αλλά του Θεού. Και να γίνεται με την ακρίβεια που γίνεται στον ουρανό από τους αγγέλους. Για να μπορούμε κι εμείς να λέμε: "Κύριε, όχι όπως θέλω, αλλ' όπως εσύ, "γενηθήτω το θέλημα Σου, ως εν ουρανώ και επί της γης". Χωρίς λοιπόν το Χριστό μέσα μας, οι προσευχές και οι δεήσεις οδηγούν στην πλάνη.

Πηγή: http://agiosharalabos.blogspot.gr

Μην απογοητεύεσθε και μη νιώθετε στενοχώρια...

Όχι στην απελπισία, η ζωή είναι ανυπόφορη μόνο για τους δυσσεβείς. Δεν πρέπει σε οποιεσδήποτε περιπτώσεις και περιστάσεις να χάνετε το θάρρος σας ή να απελπίζεσθε. Η απελπισία φονεύει την ενέργεια που χρειάζεται για να λάβουμε στην καρδιά μας το Άγιο Πνεύμα. Ο απελπισμένος χάνει την προσευχή και νεκρώνεται για τον πνευματικό αγώνα. Να ξέρετε ότι τη στιγμή της αποθαρρύνσεως και της απελπισίας δεν σας αφήνει ο Κύριος, αλλά εσείς αφήνετε τον Κύριο. Οτιδήποτε θλιβερό κι αν σας συμβαίνει, καλέστε νοερά τον Κύριο Ιησού Χριστό που ζει μέσα στην καρδιά σας. Εκείνος περιμένει την πρόσκλησή σας. Μην απογοητεύεσθε και μη νιώθετε στενοχώρια για τη ζωή σας. Η ζωή είναι ανυπόφορη μόνο για τους δυσσεβείς, αλλά όποιος πιστεύει στον Ιησού Χριστό και ελπίζει σ' Αυτόν, πρέπει να χαίρεται και να εκτιμά τη ζωή. Η επίγεια ζωή μας είναι απαραίτητη σαν προετοιμασία για την αιώνια ζωή: για να δοξάσουμε εδώ τον Θεό, να ευεργετήσουμε τον πλησίον και να επιτύχουμε την Αιώνια Βασιλεία δια της στενής οδού που προστάσσει το Ευαγγέλιο. Η ζωή δεν μας δόθηκε για επίγειες απολαύσεις. «Μακάριοι οι κλαίοντες νυν», όχι οι γελώντες. Η απελπισία, η νωθρότητα και η αμέλεια είναι οι τρεις γίγαντες με τους οποίους είναι δεμένο όλο το ανθρώπινο γένος.

Στάρετς Σάββας

Πηγή: http://paparokades.blogspot.gr

Η αγάπη προς τον πλησίον μας αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη εντολή, μετά την αγάπη προς το Θεό

Με την αγάπη χωρίς περιορισμούς  και χωρίς προϋποθέσεις, μιμούμενοι  την αγάπη του Θεού  θα γίνουμε παιδιά του, υιοί κατά χάρη. Σε ολόκληρη τη πατερική θεολογία γίνεται λόγος για την υιοθεσία μας από τον Θεό ώστε να γίνουμε κ εμείς κατά χάρη τέκνα Θεού. Όλοι οι χριστιανοί γίνονται μέτοχοι της χάριτος της υιοθεσίας με το βάπτισμα, που μας καθιστά μετόχους του θανάτου και της αναστάσεως. Η χάρη όμως αυτή του βαπτίσματος ενεργοποιείται με τη μίμηση της θείας αγάπης, χωρίς προϋποθέσεις και περιορισμούς  χωρίς διακρίσεις και επιφυλάξεις, χωρίς απαιτήσεις και εγωιστική αντιμετώπιση αλλά με ειλικρίνεια και ετοιμότητα συγχωρήσεως  των πταισμάτων των άλλων όπως ο Θεός συγχωρεί και εμάς. Η συγχώρηση πάνω απ’ όλα αποδυναμώνει την ενστικτώδη βίαιη αντίδραση μας και εισάγει την αγάπη  στη σχέση μας με τους άλλους.

Πόση χαρά δίνουμε στο Θεό μας όταν προοδεύουμε στη πνευματική μας ζωή, πόσο χαίρεται για εμάς ο Κύριος όταν βαδίζουμε στο δρόμο που Αυτός χάραξε!

Καλό και πρωτεύων είναι να μάθουμε τι αρέσει και τι περιμένει από εμάς ο Θεός, ποιος είναι ο σκοπός μας πάνω στη γη.  Σκοπός του ανθρώπου είναι να γίνει όπως και ο Δημιουργός του, να γίνει κατά χάρη Θεός, να φτάσει στη θέωση, να ενωθεί δηλαδή με το Θεό σε κοινωνία αγάπης. Για να γίνει αυτό κατορθωτό, απαραίτητη είναι και η συμμετοχή μας στα μυστήρια της Εκκλησίας.
Αρχικά είναι η επαφή μας με το Πνευματικό, τον Ιερέα εκείνο όπου θα του εμπιστευτούμε τη πνευματική μας εξέλιξη. Ο Πνευματικός μας πατέρας αφού γνωρίσει και διακρίνει τα μοναδικά μας χαρίσματα, τότε θα τα χρησιμοποιήσει, οδηγώντας μας προς την αγιοσύνη.  Με βάση τις δικές μας δυνατότητες, θα μας βοηθήσει να συμμετέχουμε στις ιερές ακολουθίες και πως θα προετοιμαζόμαστε για τη συμμετοχή μας στη Θεία Ευχαριστία. Έχοντας τη κατάλληλη εμπειρία ο Πνευματικός αυτός πατέρας, θα πιάσει από το χέρι το πνευματικό του τέκνο βοηθώντας το αργά - αργά και προσεκτικά, να ανεβεί τη σκάλα που οδηγεί στη θέωση.
Ως χριστιανοί πρέπει να ανατρέξουμε στα αρχικά χρόνια του χριστιανισμού όπου κατείχε τους προγόνους μας η αίσθηση της θυσίας. Βέβαια στις μέρες μας είναι σχεδόν αδύνατο κάποιος να μαρτυρήσει για την πίστη του όπως οι άγιοι Μάρτυρες μας, αλλά μπορούμε να βρούμε τρόπους ώστε να θυσιαστούμε το κατά δύναμη για το Χριστό μας. Για παράδειγμα να τηράμε τις μέρες των νηστειών που καθόρισε η Εκκλησία μας. Ακόμη μπορούμε να στερηθούμε τις απολαύσεις της καθημερινότητας μας και στη συνέχεια αυτά να τα δίνουμε για ελεημοσύνη.

Για προσευχή ούτε ο τόπος ούτε η ώρα σε εμποδίζουν

"Μα έχω τόσες φροντίδες και ασχολίες!", θα μου πεις. Γι' αυτό ακριβώς έλα στο ναό, για να ελκύσεις με την εδώ παρουσία σου την εύνοια του Θεού, κι έτσι να φύγεις ασφαλισμένος· για να Τον έχεις βοηθό στις υποθέσεις σου, κι έτσι να γίνεις ακατανίκητος από τους δαίμονες και τους μοχθηρούς ανθρώπους.
Γιατί, συμμετέχοντας στη Θεία Λειτουργία και στην κοινή λατρεία, θα ενισχυθείς από τον παντοδύναμο Θεό, θα πάρεις τα δικά Του όπλα, κι έτσι ούτε ο διάβολος ούτε οι άνθρωποι θα μπορέσουν να σε βλάψουν. Και μη μου πεις, ότι, καθώς είσαι συνέχεια απασχολημένος με τα προβλήματα της ζωής, δεν μπορείς να τρέχεις κάθε τόσο στην εκκλησία ούτε να προσεύχεσαι όλη μέρα.
Στην εκκλησία, έστω, δεν μπορείς να πηγαίνεις. Όπου κι αν βρίσκεσαι, όμως, μπορείς να στήσεις το θυσιαστήριό σου. Ούτε ο τόπος ούτε η ώρα σε εμποδίζουν. Κι αν δεν γονατίσεις, κι αν δεν κλάψεις, κι αν δεν υψώσεις τα χέρια σου στον ουρανό, η προσευχή σου θα είναι τέλεια, εφόσον θα έχεις διάνοια θερμή.
Εσύ που βαδίζεις στο δρόμο, εσύ που βρίσκεσαι στην αγορά, εσύ που ταξιδεύεις στη θάλασσα, εσύ που κάθεσαι στο εργαστήριό σου, εσύ που μαγειρεύεις στο σπίτι σου, εσύ που καλλιεργείς το χωράφι σου κι εσύ που σε κάποιαν άλλη εργασία καταγίνεσαι, όταν δεν μπορείτε να έρθετε στην εκκλησία, κάντε, εκεί που είστε, προσευχή εκτενή και προσεκτική.

Πηγή: http://proskynitis.blogspot.gr/