Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

Ποιος είναι ερωτευμένος;

Ακούμε σχεδόν καθημερινά την εξής ερώτηση:
''Είσαι ερωτευμένος;''
Άραγε, είσαι ερωτευμένος;
Τι είναι ο έρωτας;
Ποιος είναι ερωτευμένος;
Μήπως ξέρομε τι είναι ο έρωτας
Ή μήπως συγχύζουμε τον έρωτα με το πάθος;
Μερικοί άνθρωποι ερωτεύονται κεραυνοβόλα
Όχι μόνο μια φορά μα αρκετές φορές.
Μήπως, αυτό που νοιώθουν δεν είναι έρωτας;
Μήπως είναι πάθος;
Μήπως είναι μια επιφανειακή, στιγμιαία έλξη;
Πολλές φορές, οι άνθρωποι συγχύζουν τις λέξεις έρωτας και πάθος.
Έτσι, χωρίς να το καλοσκεφτούν, παντρεύονται, όπως νομίζουν, από έρωτα.
Όμως, ο γάμος αυτός διαρκεί λίγο.
Ένα, δύο μήνες μέχρι ένα ή πέντε χρόνια.
Με το πέρασμα του χρόνου το αντρόγυνο αντιλαμβάνεται πως δεν υπάρχει κάτι κοινό μεταξύ τους.
Δεν έχουν κοινά ενδιαφέροντα, δεν έχουν κοινούς στόχους.
Διαφέρουν από την γη μέχρι τον ουρανό.
Όταν το αντιληφθούν, αρχίζουν να τσακώνονται, να νευριάζουν ή να χρησιμοποιούν την βία.
Τι είναι πάθος;
Πάθος είναι ένα πολύ δυνατό, έντονο αίσθημα έλξης για ένα άλλο άτομο.
Το πάθος έχει σεξουαλικό χαρακτήρα και η έλξη είναι επιφανειακή και στιγμιαία.
Για ένα άγνωστο άτομο ή ένα άτομο που γνωρίζουμε πολύ λίγο νιώθουμε μόνο φυσική έλξη.
Τι είναι έρωτας;
Ο έρωτας είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια φυσική έλξη και αναπτύσσεται σε μια σχέση.
Στον έρωτα, τον αληθινό έρωτα, υπάρχει αφοσίωση,φιλία, έγνοια, ειλικρίνεια, κατανόηση, αγάπη.
Ποιος είναι ερωτευμένος;
Ερωτευμένος είναι αυτός που νιώθει τον άλλο
Σαν κομμάτι του ίδιου του εαυτού του ή ακόμα σαν τον ίδιο τον εαυτό του.
Νιώθει μιαν διαρκή έλξη για το άτομο αυτό.
Στον έρωτα δεν υπάρχει ζήλια, έχθρα, μίσος, απιστία, ανασφάλεια, κακία, τιμωρία, εκδίκηση.
Αν υπάρξει απιστία τότε δεν πρόκειται για έρωτα.
Κάποιος που είναι ερωτευμένος
Ερωτεύεται, αγαπά και σκέφτεται το άτομο με το οποίο είναι ερωτευμένος.
Δεν σκέφτεται και δεν ονειρεύεται κάποιο άλλο άτομο.
Δεν φαντασιώνεται πως έχει στην αγκαλιά του άλλο άνθρωπο.
Όταν κάποιος είναι ερωτευμένος νοιώθει χαρά, ευτυχία.
Αν νοιώσει ζήλια, αυτή θα είναι στιγμιαία, γιατί ο ερωτευμένος αντιλαμβάνεται
Πως πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στον σύντροφό του.
Νιώθει πως δεν θα τον προδώσει και δεν θα πληγώσει την σχέση τους.
Νιώθει πως δεν πρέπει να αμφιβάλλει.
Αν υπάρξει απιστία και προδοσία τότε δεν θα υπάρχει αμοιβαίος έρωτας και αληθινή αγάπη.
Ο ερωτευμένος νοιώθει ηρεμία όταν βρίσκεται με τον σύντροφό του
Και αν μαλώσει με το εταίρο ήμισυ του, θέλει να ξαναμερώσει γρήγορα.
Αντιλαμβάνεται πως τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό
Από το να εκφράζει τα πραγματικά του αισθήματα.
Ξέρει και νοιώθει πως το σημαντικότερο είναι ο έρωτάς του, η αγάπη του.
Όταν υπάρχει αληθινός έρωτας, αληθινή αγάπη
Δεν ζητάμε από τον σύντροφό μας να διαλέξει εμάς ή την μαμά του.
Εμάς ή την οικογένειά του.
Όταν είμαστε μαζί με τον σύντροφό μας νοιώθουμε πολύ άνετα
Δεν φοβόμαστε, μιλάμε περί ανέμων και υδάτων χωρίς να μας διακατέχει ο φόβος και ο τρόμος.
Νοιώθουμε ευχάριστα, άνετα, είμαστε ο εαυτός μας παρά όταν είμαστε με οποιοδήποτε άλλο.
Στον αληθινό έρωτα, το σεξ έρχεται σιγά σιγά.
Είναι αμοιβαίο χωρίς προσποίηση ή υποχρέωση.
Στο πάθος το σεξ έχει πρωτεύοντα ρόλο και σβήνει γρήγορα.
Ο έρωτας είναι όμορφος, αγνός, τρυφερός.
Δεν είναι όνειρο.
Είναι πραγματικότητα.
Μια πραγματικότητα που διαρκεί μια ολόκληρη ζωή.
Αντέχει μέσα στα καθημερινά προβλήματα της ζωής.
Δεν έχει ημερομηνία λήξης.
Λοιπόν, ποιος από εσάς είναι ερωτευμένος;

Πηγή: http://asterakiaa.blogspot.gr

Όταν δεν έχουμε τον πλούτο και το φως της πίστεως παραμένουμε και τυφλοί και πτωχοί

Είναι διαπιστωμένο ότι
Όταν από ένα άνθρωπο απουσιάζει μία οποιαδήποτε αίσθηση
Αναπτύσσει ποικίλες άλλες ικανότητες
Οι οποίες αναπληρώνουν τρόπον τινά εκείνο που υστερούν.
Επίσης, είναι κοινά διαπιστωμένο
Ότι άνθρωποι οι οποίοι υποφέρουν από την τύφλωση
Διακρίνονται για την αγνότητα των αισθημάτων
Των σκέψεων και των πράξεών τους.
Η όραση είναι μία
Από τις σημαντικότερες αισθήσεις του ανθρώπου.
Αυτή τον φέρει σε επαφή
Και με αυτή γνωρίζει το φυσικό του περιβάλλον.
Όμως, τόσο η όραση όσον και οι λοιπές αισθήσεις
Καθίστανται μέσα γνωριμίας και του ίδιου του Θεού.
Οι αισθήσεις του σώματος καθίστανται τα σημεία επαφής με τις ψυχικές αισθήσεις.
Για το λόγο αυτό ο άνθρωπος καλείται να διατηρήσει την αγνότητα των αισθήσεών του.
Μόνο με τον τρόπο αυτό μπορεί να αναχθεί προς τον Θεό και να γνωρίσει τον Θεό.
Ο Χριστός, σε επίρρωση αυτού του σημαντικού σημείου επαφής του ανθρώπου με τον Θεό
Έχει μιλήσει με παραβολικό και συμβολικό τρόπο:
"Εις κρίμα εγώ εις τον κόσμον τούτον ήλθον
Ίνα οι μη βλέποντες βλέπωσι και οι βλέποντες τυφλοί γένωνται" (Iω. 9:39).
Μπορεί να έχουμε ακέραιη την αίσθηση της οράσεως
Και να διατεινόμαστε με κομπασμό ότι γνωρίζουμε τα πάντα.
Στην πραγματικότητα, όμως, υποφέρουμε από πνευματική τύφλωση
Από την οποία πρέπει να απαλλαγούμε
Για να μπορέσουμε έτσι να δούμε και να γνωρίσουμε την αλήθεια, να γνωρίσουμε τον Θεό.
Όταν δεν έχουμε τον πλούτο και το φως της πίστεως παραμένουμε και τυφλοί και πτωχοί
Και προσπαθούμε να ζητιανέψουμε αυτά που μας προσφέρουν οι τυχαίοι περαστικοί.
Όμως, ο Χριστός έρχεται πάντοτε κοντά μας και μας καλεί και μας ρωτά τι θέλουμε.
Σ' αυτόν πρέπει να απευθυνθούμε για να λάβουμε
Τον πλούτο της πίστεως
Το φως της ζωής
Και την ελπίδα της σωτηρίας.

Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013

Παράδεισος και Κόλαση

Κάποτε ένας μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του:
Ποια είναι η διαφορά
Ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;
Ο δάσκαλος του απάντησε:
Πολύ μικρή, ωστόσο έχει μεγάλες συνέπειες.
Έλα θα σου δείξω την κόλαση
Μπήκαν σε ένα δωμάτιο
Όπου μια ομάδα ανθρώπων καθόταν
Γύρω από μια τεράστια χύτρα γεμάτη ρύζι.
Όλοι όμως έμοιαζαν απελπιστικά πεινασμένοι.
Ο καθένας είχε από ένα παράξενο κουτάλι
Που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα
Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι που δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα του.
Η πείνα και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή.
Έλα, είπε μετά ο δάσκαλος.
Τώρα θα σε πάω στον παράδεισο.
Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο
Υπήρχε η ίδια χύτρα ρυζιού, οι ίδιοι τύποι ανθρώπων και τα ίδια περίεργα κουτάλια
Εκεί όμως όλοι έμοιαζαν πραγματικά ευτυχισμένοι.
Δεν καταλαβαίνω, είπε ο μαθητής.
Γιατί εδώ είναι όλοι ευτυχισμένοι, ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι
Τη στιγμή που όλα είναι ίδια και πανομοιότυπα;
Ο δάσκαλος χαμογέλασε και απάντησε:
Εδώ έμαθαν να ταΐζουν ο ένας τον άλλον…

Πηγή: http://vatopaidi.wordpress.com

Η ταπείνωση δεν είναι ηθικολογία για το Χριστιανό

Η ταπείνωση είναι το αντίδοτο της έπαρσης, του εγωισμού
Που οδήγησαν τον άνθρωπο στην πτώση.
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός
Αναφέρει για την ταπείνωση ότι o Θεός
"Υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν"
Γι΄ αυτό κάθε άνθρωπος δεν πρέπει να υπερηφανεύεται
Νομιζόμενος ότι έτσι θα λάβει τη χάρη του Θεού.
Γι΄ αυτό και η αληθινή ταπείνωση δεν μιλάει
Δεν λέει ταπεινολογίες, όπως για παράδειγμα
Είμαι αμαρτωλός, ανάξιος, ελάχιστος πάντων".
Ο ταπεινός άνθρωπος φοβάται
Μήπως με τις ταπεινολογίες πέσει στην κενοδοξία.
Η χάρις του Θεού δεν πλησιάζει εδώ.
Αντίθετα η χάρις του Θεού βρίσκεται εκεί όπου υπάρχει αληθινή ταπείνωση
Η θεία ταπείνωση
Η τελεία εμπιστοσύνη ενώπιον του Θεού.
Να εξαρτάσαι δηλαδή από το Θεό, να αφήνεις τον εαυτό σου στο Θεό:
Η τέλεια ταπείνωση είναι το να αποδίδεις κάθε επιτυχία σου και κάθε κατόρθωμά σου
Στη Χάρη του Θεού.
Αυτή ήταν η τέλεια ταπείνωση που είχαν οι άγιοι, κατά τον Αββά Δωρόθεο.
Με άλλα λόγια, η ταπείνωση πρέπει να είναι μίμηση Χριστού.
Όπως εκείνος "εκένωσεν εαυτόν, μορφήν δούλου λαβών"
Δηλαδή, όντας ο ίδιος Θεός, ταπείνωσε τον εαυτό του και έγινε άνθρωπος
Κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να δείξουμε και εμείς κενωτική πορεία στη ζωή μας.
Χαρακτηριστικά αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για την ταπείνωση:
Θεμέλιο της πνευματικής μας ζωής είναι η ταπείνωση.
Όσα κι αν κτίσεις και ελεημοσύνη και προσευχές και νηστείες και οποιαδήποτε άλλη αρετή
Αν δε βάλεις πρώτα ως θεμέλιο αυτή, ματαιοπονείς
Και όλα όσα χτίζεις θα γκρεμιστούν εύκολα
Όπως έπεσε το σπίτι εκείνο, που είχε οικοδομηθεί στην άμμο.
Δεν υπάρχει κανένα, μα κανένα από τα κατορθώματά μας
Που δεν έχει ανάγκη από την ταπεινοφροσύνη, για να μπορέσει να σταθεί.
Ποιο θέλεις να αναφέρουμε;
Τη σωφροσύνη;
Την περιφρόνηση των χρημάτων;
Το καθετί;
Όλα αποδεικνύονται ακάθαρτα και θεομίσητα και αηδή χωρίς ταπείνωση.
Γι΄ αυτό είναι απαραίτητο να την έχουμε πάντοτε μαζί μας
Και στα λόγια μας
Και στα έργα μας
Και στις σκέψεις μας
Και πάνω στην ταπείνωση να χτίζουμε όλη μας τη ζωή.

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013

Με δυο λόγια...


Η αποτελεσματικότητα της προσευχής μας εξαρτάται:

1) Από το αν είμαστε άξιοι να λάβουμε ότι ζητάμε
2) Από το αν προσευχόμαστε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού
3) Από το αν προσευχόμαστε αδιάλειπτα
4) Από το αν για όλα καταφεύγουμε στο Θεό
5) Από το αν ζητάμε εκείνα που είναι ωφέλιμα σ' εμάς.
Και δίκαιοι ακόμα να παρακαλέσουν τον Κύριο
Δεν θα εισακουστούν...αν δεν πρέπει!

Η τήρηση των εντολών

Είναι αλήθεια ότι η εποχή μας
Αδικεί μια μεγάλη ευλογία που έχει δώσει ο Θεός.
Την ευλογία των εντολών.
Θεωρεί ότι η τήρηση των εντολών
Αποτελεί μια μηχανική, επιφανειακή ηθική
Και ότι ο λόγος περί τηρήσεως των εντολών
Είναι μια ηθικολογία που προάγει τον ευσεβισμό.
Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα.
Αν προσέξουμε, θα δούμε ότι και το Ευαγγέλιο
Και η πατερική γραμματολογία και η εμπειρία της Εκκλησίας
Είναι γεμάτα από προτροπές για τήρηση των εντολών
Και προσδιορίζουν την αγιότητα μεταξύ άλλων και ως έκφραση της τηρήσεως των εντολών.
"Εάν αγαπάτε με, τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε", λέει ο ίδιος ο Κύριος.
Η προσπάθεια τηρήσεως των εντολών μας μεταφέρει από την αμφιβολία
Και τους επικίνδυνους ακροβατισμούς των "βιωμάτων", στην πραγματικότητα των αδυναμιών μας.
Διαβάζουμε συχνά ένα βιβλίο
Κάνουμε μια ωραία συζήτηση
Μιλάμε για τον πλατυσμό της καρδιάς
Για τις αναρριχήσεις του νοός
Για τις πνευματικές αναβάσεις
Και μετά από λίγο μας διακόπτει ο άντρας ή, η γυναίκα μας στο σπίτι
Και αντιδρούμε με ένταση και εκνευρισμό.
Τι έννοια έχουν τότε όλες αυτές οι συζητήσεις;
Κρατάμε το κομποσκοίνι στο χέρι, τηρούμε ίσως τις νηστείες επειδή έτσι μάθαμε
Αλλά δεν μπορούμε να τηρήσουμε τις εντολές της αγάπης, της υπομονής
Και της αμοιβαίας ανοχής, της συγχωρητικότητας.
Νοείται το εξής φαινόμενο:
Ενώ εμφανιζόμαστε με μια μοναχικού χαρακτήρα παραδοσιακότητα
Είμαστε πολύ σκληρόκαρδοι άνθρωποι.
Αυτό που μαλακώνει την ψυχή σαν σφυρί που τη χτυπάει, είναι οι εντολές και ο αγώνας τους.
Οι εντολές υπάρχουν για δύο λόγους:
Πρώτον, για να μας ταπεινώνουν και δεύτερον, για να μας δείχνουν την πορεία μας.
Πόσο αγώνα έχει μια εντολή!
Πόση προσπάθεια!
Είναι πιο εύκολο να διαβάσουμε ένα κομμάτι από τη Φιλοκαλία ή τα Ασκητικά του Αββά Ισαάκ
Να νομίσουμε ότι το καταλάβαμε και να αισθανθούμε ότι φτάσαμε
Σε μια δήθεν "πνευματική κατάσταση"
Από το να προσπαθήσουμε να μην πούμε ένα ψέμα από αυτά που αποκαλούμε συμβατικά ψέματα
Ή από το να δεχθούμε το παιδί μας όπως είναι
Ή να ανεχθούμε τους γονείς μας
Ή αμοιβαία ο ένας τον άλλο.
Βλέπουμε λοιπόν, ότι όταν προσπαθούμε να τηρήσουμε τις εντολές δυσκολευόμαστε πολύ.
Κι έτσι, ταπεινωνόμαστε ενώπιόν τους.
Οι εντολές όμως πέρα από το γεγονός ότι μας ταπεινώνουν
Λειτουργούν και ως οδοδείκτες στην πορεία μας.
Βλέπει κανείς πολλές φορές στους ορεινούς δρόμους
Να υπάρχουν στα δεξιά και αριστερά της ασφάλτου, πάσσαλοι με φθορίζουσα ύλη πάνω τους
Ώστε να δείχνουν το δρόμο, όταν αυτός καλύπτεται από τα χιόνια.
Το ίδιο κάνουν κι οι εντολές.
Μας δείχνουν που πορευόμαστε.
Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να αναζητήσει κανείς, με τη συμπαράσταση του πνευματικού του
Να προσδιορίσει τις εντολές για τις όποιες πρέπει να αγωνιστεί στη ζωή του.
Με αυτό τον τρόπο μαθητεύει συνεχώς στο συγκεκριμένο αγώνα του.
Δεν δικαιολογεί εύκολα τον εαυτό του όταν δεν τα καταφέρνει, δεν αδιαφορεί.
Στέκεται με τιμιότητα απέναντι στην αλήθεια.
Δεν ψεύδεται, ούτε ξεγελά τον εαυτό του
Αλλά κοιτάζει ποιες από αυτές τις εντολές θα εφαρμόσει και σε ποιο βαθμό.
Έτσι, διακρίνει το δρόμο και την πορεία του, και στη συνέχεια ζητάει με την προσευχή του
Την ενέργεια του Θεού και την ευλογία Του
Ώστε, αν κάποια από τις εντολές μπορεί να μεταμορφωθεί σε εμπειρία προσωπική
Αυτό να γίνει μόνο με τη χάρη του Θεού.
Στην πνευματική ζωή, οι αρετές δεν αποτελούν κατάκτηση ή επίτευγμα
Αλλά δώρο Θεού και καρπό του Αγίου Πνεύματος.
Σε μας ανήκει η συναίνεση και η εμπιστοσύνη στη χάρη Του.

Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013

Τα πάντα και εν πάσι Χριστός

Ο κάθε πιστός πρέπει να γνωρίζει 
Ότι στη ζωή του όλα νοηματοδοτούνται από τον Χριστό
"Τα πάντα και εν πάσι Χριστός". 
Γι΄ αυτό και οι Χριστιανοί ως χριστοφόροι 
Πρέπει πάντοτε να έχουν 
Στη ζωή τους και στη σκέψη τους τον Χριστό. 
Ότι είναι δικό τους είναι πρώτα του Χριστού 
Και κατόπιν δικό τους
Αν η ψυχή μας είναι πρώτα του Χριστού, και κατόπιν δική μας
Αν η ζωή μας είναι πρώτα του Χριστού και μετά δική μας
Τότε σ΄ εμάς τα πάντα και όλα μέσα μας θα τα αναπληρώνει ο Χριστός
"Τα πάντα και εν πάσι Χριστός".
Ο άνθρωπος είναι αληθινός άνθρωπος μόνο όταν ζει εν Χριστώ Ιησού
Δηλαδή να ζει κατά το θέλημά Του
Και να τρέφεται με το Χριστό τρεφόμενος με το Σώμα και Αίμα Του
Να μετέχει δηλαδή της Θείας Ευχαριστίας.
Με άλλα λόγια ο κάθε χριστιανός καλείται να γεμίσει το είναι του με το Χριστό
Για να δεχτεί τη Θεία Χάρη και να φθάσει στην τελείωση και στη θέωση
Αλλά και να γίνει άνθρωπος που αγαπά όλους του συνανθρώπους του
Εικόνες και αυτοί του Θεού.

Η ανάγκη για ελπίδα

Είναι πολλές φορές μεγάλη παρηγοριά να ελπίζεις…
Να ευελπιστείς ότι σύντομα τα πράγματα θα αλλάξουν
Θα έρθουν οι ισορροπίες που τόσο ποθείς
Θα σταματήσει αυτό το κακό που τόσο αβίαστα συμβαίνει.
Αλλά όταν δε γίνεται έτσι
Τότε είναι μεγάλη και η απογοήτευση…
Θεωρητικά αντιλαμβάνομαι πως κάθε εμπόδιο για καλό
Πως πολλές φορές το σχέδιο του Θεού
Αργεί για τα δικά μας τα δεδομένα
Αλλά πόσο εύκολα μπορείς να σταματήσεις να ελπίζεις
Και να ονειρεύεσαι πως η αλλαγή είναι κάπου εκεί στη γωνία;
Δεν ξέρω αν θα μπορούσα ποτέ να τα καταφέρω
Αν δεν είχα αυτήν την τάση να περιμένω την αλλαγή
Και την ανανέωση όταν τα πράγματα ζορίζουν.
Πολλοί δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό
Θεωρούν πως είναι τάσεις φυγής
Πως είναι ανωριμότητα αλλά για μένα είναι στάση ζωής πλέον.
Είναι ανάσα, είναι τρόπος να πηγαίνω παρακάτω και να αντέχω.
Είμαι βέβαια πάντα πολύ ανυπόμονος και περιμένω η βελτίωση να έρθει άμεσα
Και αυτό είναι σίγουρα ένα κομμάτι που πρέπει να δουλέψω.
Αλλά αν δεν περιμένεις την αλλαγή, τη βελτίωση τότε πως θα γίνουν πραγματικότητα;
Τι θα σου δώσει κίνητρο να μη σε παρασύρει η κατάθλιψη και οι άσχημες σκέψεις;
Τι θα σε κάνει να προσπαθήσεις για το καλύτερο αν δεν ελπίζεις για αυτό;
Υπάρχουν 4 βασικές κατηγορίες ανθρώπων.
Αυτοί που πιστεύουν πως η ζωή είναι μάχη
Αυτοί που πιστεύουν πως η ζωή είναι επιρροή
Αυτοί που πιστεύουν πως η ζωή είναι κανόνες
Και αυτοί που πιστεύουν πως η ζωή είναι σταθερότητα.
Για μένα η ζωή είναι μια μάχη, μια μάχη για το καλύτερο.
Ζόρικο φορτίο αυτό δε λέω
Αλλά δε θα μπορούσα πότε να περιμένω τα πράγματα να έρθουν ουρανοκατέβατα.
Για αυτό πάντα θα ελπίζω, όσο και αν μου κοστίζει αυτό τελικά…

Πηγή: http://www.foufou.gr

Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2013

Ο απόλυτος, ο μεγαλύτερος και ο πιο αληθινός έρωτας της ζωής σας

Ακόμα και ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μας
Μπορεί κάποια στιγμή να ξεχαστεί
Όμως η αγάπη για τα παιδιά μας
Μας ακολουθεί για πάντα.
Μάθετε πως αναπτύσσεται αυτή η σχέση
Στο πέρασμα του χρόνου.

Πολλές γυναίκες συνειδητοποιούν
Ότι είναι τρελά ερωτευμένες με το μωρό τους
Όταν ακόμα η πιο σαφή εικόνα που έχουν γι΄ αυτό
Είναι κάτι ασπρόμαυρες "μουτζούρες" από έναν υπέρηχο.
Είναι η φύση που έχει προνοήσει
Για να τεθούν οι βάσεις αυτής της πολύ ιδιαίτερης σχέσης.
Οι ορμόνες της εγκυμοσύνης είναι υπεύθυνες, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα πράγματα
Γι΄ αυτό το αίσθημα ευφορίας, αδημονίας και πελώριας λαχτάρας
Που νιώθουν οι μέλλουσες μαμάδες
Αίσθημα που γίνεται όλο και πιο δυνατό καθώς η μέρα του τοκετού πλησιάζει
Και όλο και περισσότερη ωκυτοκίνη εκκρίνεται στον εγκέφαλό τους.
Η ορμόνη αυτή είναι που ωθεί μια έγκυο λίγες μέρες πριν από τον τοκετό
Να νιώθει την ανάγκη να τακτοποιήσει το σπίτι
Να φτιάξει το δωμάτιο του μωρού
Να ανοίξει χώρο στη ζωή της για αυτό το μικροσκοπικό πλάσμα
Αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουν "σύνδρομο της φωλιάς".
Η ωκυτοκίνη επίσης συμβάλλει ώστε ακόμα και οι γυναίκες
Που συνήθως λιποθυμούν μπροστά στη θέα μιας σύριγγας ή λίγου αίματος
Να ετοιμάζουν το βαλιτσάκι για το μαιευτήριο όχι με φόβο και πανικό αλλά με χαρά και αδημονία.
Έρευνες έχουν δείξει ότι η έλλειψή της σε κάποια είδη ζώων έχει σαν αποτέλεσμα τα νεογνά
Να εγκαταλείπονται από τους γονείς τους.
Όμως, και το ίδιο το μωρό μέσα στη μήτρα αρχίζει να δημιουργεί δεσμούς αγάπης μαζί σας
Και οι χτύποι της καρδιάς του γίνονται πιο γρήγοροι όταν ακούει τη φωνή σας.
Η παρουσία σας είναι κάτι που το συναρπάζει ήδη
Κάτι που θα διαρκέσει για πολλά χρόνια στο μέλλον.
Αντίθετα, οι μπαμπάδες χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τη γέννα
Για να αρχίσουν να καλλιεργούν δεσμούς με το παιδί τους
Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η σχέση ανάμεσά τους δεν μπορεί να γίνει εξίσου δυνατή.
Άλλωστε, σύμφωνα με την Εξελικτική Ψυχολογία
Τα παιδιά δημιουργούν ιδιαίτερα στενούς δεσμούς με τους ανθρώπους
Που τους προσφέρουν ασφάλεια και υποστήριξη γεγονός που δίνει στην πορεία της ζωής τους
Το πλεονέκτημα σε μπαμπάδες, νταντάδες, γιαγιάδες κλπ.
Έρωτας πριν από την πρώτη ματιά.
Όταν αρχίζει η διαδικασία του τοκετού, η ωκυτοκίνη εκκρίνεται σαν κύμα στον εγκέφαλο
Σε τεράστιες ποσότητες.
Εκείνη την κρίσιμη ώρα έχει πολλά να κάνει.
Μεταξύ άλλων, η ορμόνη αυτή είναι υπεύθυνη για την έναρξη των συσπάσεων
Και την παραγωγή γάλακτος από τους γαλακτοφόρους αδένες
Αλλά και την αντιμετώπιση των ωδίνων
Χάρη στην αίσθηση ευφορίας και απύθμενης αγάπης που προκαλεί.
Μέχρι να φτάσει η ώρα που η νέα μαμά θα σφίξει στην αγκαλιά της το μωρό της
Τα επίπεδα της ορμόνης έχουν φτάσει στο ζενίθ και παραμένουν εκεί για τουλάχιστον μία ώρα.
Γι΄ αυτό και οι ειδικοί συνιστούν στις μητέρες
Να αγκαλιάσουν και να θηλάσουν τα βρέφη αμέσως μετά τον τοκετό
Θα τις βοηθήσει να χτίσουν μια όσο το δυνατόν πιο ισχυρή σχέση αγάπης ανάμεσά τους.
Στη συνέχεια αναλαμβάνει δράση μια άλλη ορμόνη, η ντοπαμίνη
Γνωστή και ως "ορμόνη της ευτυχίας".
Αυτό ακριβώς, δηλαδή, που νιώθει μια νέα μαμά
Όταν νανουρίζει, κρατάει αγκαλιά ή θηλάζει το μωρό της.
Αλλά κι εκείνο δεν μένει αδιάφορο.
Πριν από μερικά χρόνια, έρευνες που έγιναν σε ποντίκια στην Ιταλία έδειξαν ότι
Όταν απουσιάζει η ντοπαμίνη, τα βρέφη δεν δείχνουν να ενδιαφέρονται
Για το εάν η μητέρα τους βρίσκεται κοντά.
Αυτή είναι η ισχυρότερη απόδειξη που διαθέτει η επιστημονική κοινότητα
Για το ρόλο που παίζει η συγκεκριμένη ορμόνη στο χτίσιμο της σχέσης
Ανάμεσα στη μαμά και το μωρό της.
Η αγάπη άργησε μία μέρα.
Τι συμβαίνει, όμως, στις περιπτώσεις που η χημεία του εγκεφάλου
Αποτυγχάνει να αντεπεξέλθει στο ρόλο της;
Περίπου το 30% των μητέρων δεν ερωτεύονται από την πρώτη στιγμή τα παιδιά τους
Συνήθως εξαιτίας της απογοήτευσης επειδή ενδεχομένως κάτι δεν πήγε καλά
Του άγχους ή της εξάντλησης που καταστέλλουν την παραγωγή των ορμονών της αγάπης.
Όμως, αυτό είναι προσωρινό
Και στη συντριπτική πλειοψηφία, αρκούν μερικές εβδομάδες ή μήνες
Για να καλυφθεί το χαμένο έδαφος στη σχέση τους.
Σε πολλές περιπτώσεις, χρειάζεται χρόνος για να καλλιεργηθεί ισχυρός δεσμός
Ανάμεσα σε μαμά και μωρό
Όπως όταν πρόκειται για υιοθεσία ή για πρόωρα βρέφη
Που αναγκαστικά στερούνται τη μητρική αγκαλιά για ένα διάστημα στο ξεκίνημα της ζωής τους.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι γονείς δεν πρέπει να απελπίζονται.
Θα έχουν στη διάθεσή τους αρκετό χρόνο στο άμεσο μέλλον
Για να φουντώσουν ανάμεσά τους τη σπίθα της αγάπης.
Άλλωστε, όπως συμβαίνει πολλές φορές
Οι σχέσεις μπορούν να ξεκινούν περισσότερο ή λιγότερο δυνατά
Χρειάζονται όμως χρόνο για να εξελιχθούν.
Αυτό είναι κάτι που ξέρει πολύ καλά όποια μάνα ένιωσε ακόμα ένα σφίξιμο στην καρδιά της
Αντικρίζοντας το πρώτο χαμόγελο να σχηματίζεται στα χείλη του μωρού της.
Έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Επιθεώρηση Παιδιατρικής το 2008 δείχνει ότι
Ακόμα κι όταν κοιτούν σε φωτογραφία το μωρό τους να χαμογελά
Οι μητέρες παράγουν έξτρα δόσεις ντοπαμίνης
Που τις κάνουν να πέφτουν ακόμα πιο βαθιά στον έρωτά του.
Στην ηλικία των 7-8 μηνών, το μωρό αρχίζει κι εκείνο
Να εκδηλώνει σημάδια αγάπης, προτίμησης και αδυναμίας.
Συγκεκριμένα, αρχίζει να δένεται συναισθηματικά
Με όλους όσοι το παίρνουν συστηματικά αγκαλιά όταν κλαίει
Και του προσφέρουν φαγητό όταν πεινάει.
Ίσως αρχίσει να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του όταν σας βλέπει να βγαίνετε από το δωμάτιο
Και να χαίρεται όταν επιστρέφετε.
Και μολονότι αυτό δεν ανταποκρίνεται ακριβώς
Σε εκείνο που εμείς οι ενήλικοι ονομάζουμε αγάπη, για το μωρό
Είναι το πιο ισχυρό συναίσθημα που έχει βιώσει μέχρι τώρα.
Προσχολική ηλικία:
Όταν η σχέση "δοκιμάζεται"
Μερικούς μήνες αργότερα, στην ηλικία των 2-3 ετών, πολλές μαμάδες
Αρχίζουν να πιστεύουν ότι η αγάπη για το παιδί τους δοκιμάζεται
Εξαιτίας της συμπεριφοράς του.
Εκείνο το γλυκό μωρό που δεν έφερνε ποτέ αντιρρήσεις (προφανώς επειδή δεν μπορούσε)
Εξελίσσεται σε ένα απαιτητικό νήπιο που διεκδικεί, θυμώνει
Και αρνείται τσιρίζοντας να φορέσει τα ρούχα που του ετοιμάσατε για να πάει στον παιδικό σταθμό.
Είναι όλα αυτά αποδείξεις ότι δεν σας αγαπάει πια;
Κι όμως.
Όπως επισημαίνουν οι ψυχολόγοι, τέτοιου είδους καπρίτσια
Που είναι τόσο συχνά στα αγοράκια και τα κοριτσάκια αυτή της ηλικίας
Αποτελούν ένδειξη του πόσο ισχυρούς νιώθουν τους δεσμούς αγάπης μαζί σας.
Ο λόγος που τα κάνει κάποιες φορές να γίνονται (σχεδόν κυριολεκτικά) ένα με το πάτωμα
Είναι ότι σας αγαπούν τόσο πολύ και σας θεωρούν τόσο σημαντική.
Αυτό είναι που προκαλεί την απογοήτευση ή το θυμό τους
Όταν κάπου-κάπου αρνείστε να τους κάνετε το χατίρι.
Όσο για τη δική σας αγάπη, πιστέψτε μας, είναι αδύνατον να κλονιστεί
Ακόμα κι όταν νιώθετε τόσο εκνευρισμένη που φοβάστε ότι θα αρχίσετε να ουρλιάζετε μαζί του!
Ωστόσο, αν και ο συναισθηματικός κόσμος ενός παιδιού σ΄ αυτή την ηλικία είναι ιδιαίτερα πλούσιος
Ακόμα δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί την ιδέα της αγάπης όπως εσείς την εννοείτε.
Όμως, το μόνο για το οποίο δεν χρειάζεται να αμφιβάλλετε
Είναι για το πόσο σημαντική είναι η δική σας θέση στον κόσμο του.
Είστε ακόμα η πρωταγωνίστρια της ζωής του...
Εκείνη στην οποία θα στραφεί όταν χτυπήσει...
Όταν έχει ανάγκη από μια αγκαλιά... 
Ή θέλει να δείξει την "τέεεελεια ζωγραφιά" του!
Όσο το παιδί μεγαλώνει, αρχίζει να επιλέγει ποια από τα συναισθήματά του θα εκδηλώσει
Και ποια θα αφήσει επιμελώς κρυμμένα.
Έτσι, είναι μάλλον απίθανο ένα αγόρι 6-7 ετών να επιτρέψει στη μαμά του
Να το φιλήσει έξω από το σχολείο μπροστά στα μάτια των συμμαθητών του.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι στιγμές τρυφερότητας ανάμεσά σας ανήκουν πλέον στο παρελθόν.
Ακόμα κι αν η κόρη σας δεν σας αγκαλιάζει πια με κάθε ευκαιρία
Η αγάπη της για εσάς βρίσκει δεκάδες τρόπους να εκφραστεί κάθε μέρα
Όπως όταν σας εμπιστεύεται τα μυστικά της ή αδειάζει τον κουμπαρά της
Για να σας αγοράσει λουλούδια στη γιορτή σας.
Πλέον η σχέση σας περνάει σε ανώτερα πιο σύνθετα επίπεδα
Κι όσο γλυκιά είναι η ανάμνηση του βρέφους
Που κάποτε κουνούσε τα χεράκια του σαν να ήθελε να πετάξει μόλις μπαίνατε στο δωμάτιο
Άλλο τόσο συναρπαστική είναι η επικοινωνία με ένα παιδί
Που πλέον σας αγαπά σαν προσωπικότητα κι όχι μόνο επειδή είστε η μαμά του.
Όσο για εσάς, ακόμα θα νιώθετε την επίδραση μιας μικρής δόσης ωκυτοκίνης
Που θα εκκρίνεται κάθε φορά που παίρνετε αγκαλιά τον οχτάχρονο γιο
Ή βλέπετε την εννιάχρονη κόρη σας να πρωταγωνιστεί στη σχολική παράσταση.
Και τότε, για μια στιγμή, τα συναισθήματα εκείνα που σκίρτησαν μέσα σας
Όταν ανταλλάξατε το πρώτο βλέμμα στο μαιευτήριο, ζωντανεύουν ξανά
Και σας κάνουν να νιώσετε για άλλη μία φορά ερωτευμένη
Με τον απόλυτο, το μεγαλύτερο, τον πιο αληθινό έρωτα της ζωής σας.

Με τη συνεργασία της Κατερίνας Θεοδωρίδου (ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια)

Πηγή: http://www.imommy.gr/

Η "μαγική" δύναμη της αγκαλιάς σας

Υπάρχει ένα μέρος όπου
Ο πόνος
Η μοναξιά
Ο φόβος
Και ο εκνευρισμός
Μένουν απ΄ έξω με έναν τρόπο μαγικό.
Εκεί κυριαρχούν η αγάπη και η αποδοχή.
Για τα παιδιά, αυτό το μέρος βρίσκεται στην αγκαλιά σας.
Σύμφωνα με τη διάσημη
Αμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια Βιρτζίνια Σατίρ
Που θεωρείται από πολλούς η "μητέρα" της οικογενειακής Ψυχοθεραπείας
Οι άνθρωποι χρειαζόμαστε:
4 αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε
8 αγκαλιές την ημέρα για να συντηρηθούμε και
12 αγκαλιές την ημέρα για να αναπτυχθούμε.
Το δέρμα του μωρού σας είναι το μεγαλύτερο όργανο στο σώμα του
Και κάθε εκατοστό του διαθέτει πολυάριθμες νευρικές απολήξεις
Που το καθιστούν ιδιαίτερα ευαίσθητο στο άγγιγμα.
Όσο βρισκόταν στην κοιλιά σας, το αμνιακό υγρό ακουμπούσε απαλά κάθε σπιθαμή του κορμιού του
Τότε είναι που άρχισε να δημιουργείται η ανάγκη του να το ακουμπούν και να το χαϊδεύουν.
Τη στιγμή του τοκετού, ήταν η γλυκιά θαλπωρή της αγκαλιά σας
Που το βοήθησε να ξεπεράσει το σοκ και καθησύχασε το πρώτο του κλάμα.
Κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του, το μωρό αναγνωρίζει τη μαμά του μυρίζοντάς την
Και ακούγοντας τον οικείο χτύπο της καρδιάς της, όταν εκείνη το κρατά.
Και επιζητά την αγκαλιά ξανά και ξανά.
Αλλά και αργότερα, η αγκαλιά σας είναι το πρώτο πράγμα που αναζητά το παιδί
Όταν χτυπάει το γόνατό του
Όταν ξυπνάει από εφιάλτη μέσα στη νύχτα
Όταν οι φίλοι τού λένε: "δεν σε παίζουμε"
Όταν δεν τα πάει όσο καλά θα ήθελε στο διαγώνισμα.
Οι αγκαλιές, τα φιλιά και τα χάδια προσφέρουν πολύ περισσότερα στα παιδιά
Από μια πρόσκαιρη ανακούφιση ή επιβράβευση.
Τους μεταδίδουν αίσθημα ασφάλειας, αυξάνουν τηναυτοπεποίθησή τους
Αναπτύσσουν τον εγκέφαλό τους και τους μαθαίνουν πως "χτίζονται" οι υγιείς ανθρώπινες σχέσεις.
Έρευνες έχουν δείξει ότι οι χειρονομίες που εκφράζουν τρυφερότητα είναι ζωτικής σημασίας
Προκειμένου να αναπτυχθούν στον εγκέφαλο οι νευρικές συνάψεις
Που σχετίζονται με τη διαχείριση του στρες και τη δημιουργία κοινωνικών σχέσεων.
Η φυσική επαφή ανάμεσα στους ανθρώπους κάνει τον καρδιακό ρυθμό να χαμηλώνει
Επιβραδύνει την αναπνοή, κινητοποιεί την παραγωγή ενδορφινών
Μειώνοντας τα επίπεδα των ορμονών του στρες που κυκλοφορούν στο αίμα
Και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.
Με δύο λόγια, αγγίζοντας το μωρό μας το βοηθάμε να μένει υγιές.
Επιπλέον, όταν χαϊδεύουμε το παιδί, η διάθεσή του βελτιώνεται σημαντικά
Και περιορίζονται τα αισθήματα θλίψης.
Η αγκαλιά αυξάνει την αιμογλοβίνη στο αίμα, δημιουργεί ευεξία και βοηθά να ξεπεραστούν οι φόβοι.
Άλλωστε, η αγκαλιά μας δεν είναι τίποτα άλλο από έναν απλό και άμεσο τρόπο
Να δείξουμε τη στοργή, την αγάπη και το ενδιαφέρον μας για τα παιδιά μας
Είναι ο πιο σύντομος και ξεκάθαρος μη λεκτικός τρόπος να του πούμε:
"Σ’ αγαπώ"
"Όλα είναι καλά"
"Είμαι πάντα εδώ για σένα" και
"Μαζί μου είσαι ασφαλής".
Τέλος, έρευνες του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον συνδέουν άμεσα
Την τρυφερότητα που έχει εισπράξει ένα παιδί με την ευφυΐα του!
Τις περισσότερες φορές, οι αυθόρμητες εκφράσεις στοργής ανάμεσα σε γονείς και παιδιά
Αρχίζουν να μειώνονται κατά τη σχολική ηλικία
Και περιορίζονται σημαντικά κατά την προεφηβεία και εφηβεία.
Είναι, όμως, σημαντικό να διατηρήσετε τη φυσική επαφή με το μεγαλύτερο παιδί σας
Ακόμα κι αν χρειαστεί να αλλάξετε λίγο το… στυλ σας.
Αντί να το πνίγετε στα φιλιά και τα γαργαλητά
Μπορείτε απλά να περνάτε το χέρι σας γύρω από τους ώμους του ή να του τρίβετε την πλάτη
Όταν θέλετε να δείξετε τη συμπαράσταση, την αγάπη και τη φροντίδα σας.
Τα παιδιά συνήθως περνούν από μια φάση όπου αρέσκονται να πέφτουν τρέχοντας στην αγκαλιά σας
Σε μια άλλη όπου ενδέχεται ακόμα και να ντρέπονται να σας αγκαλιάσουν
Κυρίως όταν βρίσκονται μπροστά σε συνομηλίκους τους ή γενικά μπροστά σε κόσμο.
Ακολουθήστε τους δικούς τους ρυθμούς.
Κάποιες φορές ακόμα και οι πιο "αγανακτισμένοι" έφηβοι είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμοι
Να δεχτούν την αγκαλιά σας, αρκεί πρώτα να τους ρωτήσετε.
Ποτέ μην τιμωρήσετε ένα παιδί στερώντας του τη φυσική επαφή μαζί σας.
Αντίθετα, όσο θυμωμένοι κι αν είστε με τη συμπεριφορά του, αγκαλιάζοντάς το
Μπορείτε να του δείξετε ότι το αγαπάτε ακόμα κι αν δεν εγκρίνετε αυτό που έκανε.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε οικογένειες όπου τα μέλη τους δεν συνηθίζουν να αγκαλιάζονται
Δυσκολεύονται αργότερα να διαμορφώσουν στενές σχέσεις με άλλους ανθρώπους.
Μια σφιχτή αγκαλιά είναι ο πιο ήρεμος και γρήγορος τρόπος να κάνετε ένα νήπιο
Να σταματήσει να γκρινιάζει ή να ηρεμήσει, όταν έχει κάποιο ξέσπασμα.
Κάθε βράδυ, πριν πέσετε για ύπνο, αναρωτηθείτε:
"Αγκάλιασα σήμερα τα παιδιά μου;"
Εάν η απάντηση είναι "όχι", φροντίστε να επανορθώσετε.
Η προσωπικότητα κάθε ανθρώπου μπορεί να επηρεάσει το πόσο δεκτικός είναι στις αγκαλιές ή όχι.
Έτσι, μπορεί το ένα σας παιδί να μένει "κολλημένο" πάνω σας για να παρηγορηθεί όταν χτυπάει
Και το άλλο να θέλει μόνο ένα χάδι στο κεφάλι για να ανακουφιστεί.
Το σημαντικό είναι να παράσχετε στο καθένα τη φυσική επαφή που χρειάζεται.

Mε τη συνεργασία της Ειρήνης Αργύρη (ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος ΜSc UClan, UK).

Πηγή: http://www.imommy.gr/

Άδεια αναδημοσίευσης:

Κάθε Αναδημοσίευση επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα γίνεται αναφορά προέλευσης του ληφθέντος περιεχομένου από τον παρόντα Ιστοτόπο με παραπομπή (link).