Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

Η αγάπη είναι το δείπνο της βασιλείας τον Θεού

Η αγάπη είναι η βασιλεία
Που μυστικά υποσχέθηκε ο Κύριος στους Αποστόλους
Ότι θα φάνε στη βασιλεία του.
Διότι το:
"Να τρώτε και να πίνετε στο δικό μου τραπέζι στη βασιλεία μου"
Τι άλλο είναι παρά η αγάπη;
Γιατί η αγάπη του Θεού μπορεί να θρέψει τον άνθρωπο
Χωρίς αυτός να τρώει και να πίνει.
Η αγάπη, ακόμη, είναι το κρασί
Που ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου.
Μακάριος είναι αυτός που ήπιε από τούτο το κρασί.
Από αυτό ήπιαν οι ακόλαστοι και ένιωσαν ντροπή
Οι αμαρτωλοί και λησμόνησαν τους δρόμους της αμαρτίας
Οι μέθυσοι και έγιναν νηστευτές
Οι πλούσιοι και πεθύμησαν τη φτώχεια
Οι φτωχοί και πλούτισαν με την ελπίδα
Οι άρρωστοι και έγιναν υγιείς
Και οι αγράμματοι και έγιναν σοφοί.

Η πίστη στο Θεό εκδηλώνεται πριν απ όλα ως εμπιστοσύνη απέναντί του

Η εμπιστοσύνη αυτή
Είναι η έμπρακτη αναγνώριση του Θεού
Ως δημιουργού και προνοητή του κόσμου.
Ξεκινώντας από τη πίστη στο Θεό
Και την εμπιστοσύνη στην πρόνοιά του
Μπορεί ο άνθρωπος μέσα στις μεγαλύτερες θλίψεις
Και τις σκληρότερες δοκιμασίες
Μέσα στις σφοδρότερες συγχύσεις
Και τις σοβαρότερες αντιξοότητες της ζωής του
Να στηρίζεται στην αγάπη και στις αψευδείς επαγγελίες του
Τούτο γαρ εστί πίστις, όταν τις τα υπό του Θεού επαγγελθέντα
Καν μη φαίνητε τούτοις του σώματος οφθαλμοίς, αξιοπιστότερα ηγείται των φαινομένων
Και προ των οφθαλμών κειμένων των ημετέρων (Ιω. Χρυσοστόμου, κατήχησις 8:7).
Η ζωντανή πίστη εκφράζεται με έργα.
Πίστη χωρίς έργα είναι θεωρητική κατάσταση και παραμένει ανενέργητη.
Η σωτηρία ή η καταστροφή του ανθρώπου είναι συνέπεια της πίστης ή της απιστίας του.
Τα καλά έργα δεν αποτελούν μέσα για την εξαγορά της σωτηρίας
Αλλά φυσική εκδήλωση της βίωσής της.
Γι΄ αυτό και τα έργα δεν πρέπει να θεωρούνται ως απλές εξωτερικές εκδηλώσεις
Που κρίνονται ως καλές ή ως κακές με αντικειμενικά κοινωνικά ή ηθικά κριτήρια
Αλλά ως μαρτυρίες της πίστης ή της απιστίας.
Τα έργα εκτός από τον τρόπο ζωής μας είναι ένας ακόμη πρακτικός τρόπος σωτηρίας
Είτε είναι έργα φιλανθρωπίας είτε συμπόνιας, χωρίς την ταπείνωση που είναι μια μεγάλη αρετή
Η οποία πηγάζει από την πίστη, την ορθή αντίληψη δηλαδή περί του Θεού, δεν αποσκοπούν πουθενά.

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

Πίστη είναι εμπιστοσύνη στο Θεό και την Πρόνοια Του

Η πίστη είναι δωρεά και χάρισμα.
Είναι φως ουράνιο και θεϊκό.
Πίστη, σε τελευταία ανάλυση
Για μας τους χριστιανούς
Είναι ο ίδιος ο Χριστός και το Ευαγγέλιο του.
Η χριστιανική μας πίστη είναι δύναμη.
Ανεξάντλητη πηγή δυνάμεως
Ιδιαίτερα δε κατά την περίοδο
Των δοκιμασιών και των πειρασμών.
Η πίστη όμως απαιτεί και θυσίες.
Πιστεύω σημαίνει αγωνίζομαι γι’ αυτό που πιστεύω.
Και πιστός άνθρωπος είναι ο αγωνιστής στον αγώνα που εμπνέει η πίστη, η πίστη του Χριστού.
Πολλές φορές η πίστη στον αληθινό Θεό αποτέλεσε αιτία διωγμού και θανάτου ακόμη.
Απόδειξη τούτου τα εκατομμύρια των μαρτύρων της εποχής των διωγμών
Αλλά και το πλήθος των οσίων ανθρώπων.
Όμως οι πιστοί δεν έχουμε "ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν".
Προσδοκούμε τη μέλλουσα πόλη, τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Αυτού.
Αδιαφιλονίκητη απόδειξη αυτής της αλήθειας
Αποτελεί η ζωή των Αγίων του Θεού, "οι δια πίστεως κατηγωνίσαντο...".

Η χριστιανική αγάπη δεν μπορεί να έχει όρια

Η πηγή του ζήλου και της προθυμίας των πιστών
Είναι η ελπίδα στον ίδιο τον Θεό.
Όταν ο άνθρωπος αποθέτει την ελπίδα του στον Θεό
Έχει απόλυτη εμπιστοσύνη
Στην πρόνοια και στις υποσχέσεις του Θεού
Τότε μπορεί πραγματικά να χαίρεται.
Η ελπίδα στον Θεό ενθρονίζει τη χαρά στην καρδιά
Και στην ψυχή του ανθρώπου.
Παράλληλα επειδή η ζωή του ανθρώπου είναι γεμάτη
Από θλίψεις, πειρασμούς και περιπέτειες
Η ελπίδα προς τον Θεό είναι εκείνη που δίνει τη δύναμη στον καθένα
Να υπομένει καρτερικά τις θλίψεις και τις δοκιμασίες της ζωής.
Από την άλλη η υπομονή στις θλίψεις και τις δυσκολίες
Είναι η απόδειξη της γνήσιας και απόλυτης πίστης και ελπίδας στον Θεό.
Μαζί με την ελπίδα ένα άλλο εξίσου σημαντικό όπλο για τον πιστό είναι η προσευχή.
Γι΄ αυτό ακριβώς ο απόστολος Παύλος δεν συνιστά στους πιστούς μόνο να προσεύχονται
Αλλά "τη προσευχή προσκαρτερούντες".
Να προσκαρτερούν στην προσευχή
Δηλαδή να προσεύχονται σταθερά και επίμονα, με απόλυτη πίστη
Χωρίς να κουράζονται την ώρα της προσευχής ή να αφήνουν τις μέριμνες της ζωής
Να αποσπούν το νου και την καρδιά τους από την προσευχή.
Σύμφωνα με το εν Χριστώ ήθος, οι πιστοί έχουν χρέος να ουσιαστικοποιούν
Και να πραγματοποιούν με έργα την πίστη τους.
Για το λόγο αυτό προτρέπει ο Απόστολος Παύλος να γίνονται κοινωνοί
Να συμμετέχουν δηλαδή και να βοηθούν τους συνανθρώπους τους
Στις διάφορες ανάγκες τους: "ταις χρείαις των αγίων κοινωνούντες".
Η βοήθεια αυτή συμπεριλαμβάνει και το χρέος της φιλοξενίας: "την φιλοξενίαν διώκοντες".
Η προσφορά φιλοξενίας μεταξύ των πρώτων χριστιανών είχε μεγάλη σημασία.
Κάθε χριστιανός που ταξίδευε είχε την ανάγκη να βρεθεί μεταξύ των ομοπίστων του
Με τους οποίους ένιωθε ενωμένος
Με την αδελφική αγάπη και την κοινωνία του Σώματος και Αίματος του Κυρίου.
Η αρετή της φιλοξενίας, της αγάπης δηλαδή προς κάθε ξένο, αλλοεθνή ή ακόμα και αλλόδοξα
Είναι εξόχως σημαντική και στις μέρες μας.
Η κοινωνία μας πλέον είναι μια πολυπολιτισμική, πολυεθνική και πολυθρησκευτική κοινότητα.
Η εξέλιξη της τεχνολογίας και των μέσων διευκολύνει τη γρήγορη μετακίνηση πληθυσμών
Προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης.
Η φιλοξενία, η αποδοχή και η αγάπη προς όλους αυτούς πρέπει να υπερβαίνει τις όποιες διακρίσεις
Γιατί σε τελική ανάλυση όλοι οι άνθρωποι είμαστε παιδιά του Θεού.
Η φιλοξενία δεν πρέπει να είναι κάτι το ζητούμενο για τους αληθινούς χριστιανούς
Αλλά πρέπει να αποτελεί και προσωπική επιδίωξη του καθενός μας.
Άλλωστε πρώτος ξένος πάνω σε αυτή τη γη, που δεν είχε "που την κεφαλήν κλίνη" (Ματθ. 8,20)
Υπήρξε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός.
Η χριστιανική αγάπη βέβαια δεν μπορεί να έχει όρια.
Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός μας προτρέπει: "αγαπάτε τους εχθρούς υμών" (Ματθ. 5,44).
Με αυτή την έννοια προτρέπει ο Απόστολος Παύλος τους πιστούς: "ευλογείτε τους διώκοντας υμάς"
Δηλαδή όχι απλώς να μην μνησικακούν, να μην εκδικούνται
Και να μην επιδιώκουν το κακό για όσους τους έβλαψαν
Αλλά πολύ περισσότερο να επιθυμούν το καλό τους και να προσεύχονται γι΄ αυτούς.
Βέβαια εδώ δεν υποστηρίζεται η συγκατάθεση στην αδικία και στο κακό
Αλλά η υπέρβαση του κακού και η μέριμνα για τη σωτηρία ακόμα και των εχθρών.
Ο Ιησούς Χριστός πάνω στο Σταυρό δεν ευλόγησε τις πράξεις των σταυρωτών και διωκτών του
Αλλά παρακάλεσε τον Θεό Πατέρα να τους συγχωρέσει
Και να τους δείξει τρόπους μετάνοιας και επιστροφής:
Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι" (Λουκ. 23, 34)

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Κύριε, Συ μόνο γνωρίζεις...

Κύριε, Συ μόνο γνωρίζεις
Ότι η ψυχή μας Εσένα διψά
Σαν την άνυδρη γη και Εσένα ποθεί.
Στάξε στην καρδιά μας μια σταγόνα
Από την θεία σου χάρη
Και άναψε μέσα σ' αυτήν την φλόγα της αγάπης Σου.
Κρούσε στην δεκάχορδη κινύρα μας
Μέλη κατανυκτικά και ευφρόσυνα.
Συ που άνοιξες τα μάτια του τυφλού
Άνοιξε τα μάτια της διανοίας μας
Να κατανοεί την ομορφιά της Δόξης Σου.
Συ που έδωσες νερό στην έρημο σ' ένα λαό απειθή και φιλόνικο
Δώσε μας κατάνυξη και δάκρυα στα μάτια
Για να δακρύζουμε κάθε ημέρα της ζωής μας με ταπείνωση, αγάπη και καθαρή καρδιά.
Ας προσεγγίσει η δέησή μας την αγάπη Σου
Να μας χαρίσει τον Άγιο σπόρο της αληθείας Σου
Για να σου προσφέρουμε δεμάτια πλήρη κατανύξεως και δοξολογίας.
Εισάκουσον Κύριε της προσευχής των δούλων σου
Δια πρεσβειών της Θεοτόκου και πάντων των Αγίων Σου
Ο επί πάντων ευλογητός εις τους αιώνας των αιώνων.
Αμήν.

Οσίου Εφραίμ του Σύρου

Τα τρία χαρίσματα των ανθρώπων

Η ζωή μας είναι μια κοινωνία προσώπων.
Κανείς άνθρωπος δεν ζει μόνος του
Αλλά συνυπάρχει και συμβιώνει
Μαζί με άλλους ανθρώπους.
Ακόμη και οι μοναχικοί άνθρωποι
Αυτοί που επιλέγουν να ζουν μόνοι τους
Έχουν και αυτοί κάποιες στιγμές
Κατά τις οποίες συνυπάρχουν
Και συναναστρέφονται με άλλους ανθρώπους.
Αυτή η εικόνα δε θα μπορούσε να είναι διαφορετική στο χώρο της Εκκλησίας.
Οι πιστοί άνθρωποι, όσοι βαπτισθήκαμε στο όνομα της Αγίας Τριάδας
Όχι μόνο συγκροτούμε το σώμα της Εκκλησίας
Αλλά βρισκόμαστε σε κοινωνία ως πρόσωπα
Όπως τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδας είναι σε συνεχή κοινωνία.
Ο Ιησούς Χριστός είναι η κεφαλή αυτού του σώματος
Και όλοι οι πιστοί αποτελούν τα μέλη του σώματος.
Μεταξύ της κεφαλής και των μελών του σώματος υπάρχει δεσμός ακατάλυτος
Ο οποίος ενώνει τους πιστούς μεταξύ τους και με την κεφαλή.
Η ένωση αυτή υπάρχει και συντηρείται με την πίστη και το αίμα του Ιησού Χριστού
Γι΄ αυτό απαιτείται απόλυτη αρμονία στις σχέσεις των πιστών μεταξύ τους.
Ως μέλη, λοιπόν, της Εκκλησίας έχουμε λάβει "διάφορα", ποικίλα χαρίσματα
Τα οποία έχουν ως στόχο την οικοδομή του σώματος της Εκκλησίας και την κοινή ωφέλεια όλων.
Σε κάθε περίπτωση πάντως τα ποικίλα χαρίσματα δεν οφείλονται στον άνθρωπο
Αλλά αποτελούν χορηγία, δωρεά του Αγίου Πνεύματος.
Όποιο χάρισμα και να διαθέτουμε το έχουμε "κατά την χάριν την δοθείσαν ημίν"
Ανάλογα δηλαδή με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που μας δόθηκε.
Το πρώτο χάρισμα  αναφέρει ο Απόστολος Παύλος είναι η "προφητεία".
Το χάρισμα της προφητείας δεν εκλαμβάνεται μόνον
Ως πρόγνωση και προειδοποίηση για τα όσα πρόκειται να συμβούν
Ή γνώση των παρελθόντων και κρύφιων γεγονότων
Αλλά κατά κύριο λόγο αποκάλυψη του θελήματος του Θεού.
Αυτός που έχει λοιπόν το χάρισμα της προφητείας μπορεί να κατανοεί τα μυστήρια του Θεού
Να προλέγει τα μέλλοντα και να βλέπει τα κρυμμένα της ψυχής, αλλά
Και να ερμηνεύει, με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, τις προφητείες της Αγίας Γραφής.
Το χάρισμα αυτό, όπως και όλα τα χαρίσματα βέβαια εξαρτάται από το βαθμό της πίστης του καθενός
"Κατά την αναλογίαν της πίστεως".
Παρά το γεγονός όμως ότι τα χαρίσματα τα λαμβάνει κανείς σε προσωπικό επίπεδο
Ανάλογα με τη δεκτικότητα και τη χωρητικότητά του
Η οποία εξαρτάται από το μέτρο, τη δύναμη και τη θερμότητα της πίστης του
Εντούτοις δεν είναι μόνο για τον εαυτό του.
Τα χαρίσματα αποσκοπούν στη διακονία και ωφέλεια όλων των πιστών
Για το λόγο αυτό είναι ανεπίτρεπτο κάθε ίχνος υπερηφάνειας
Η οποία μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει τον άνθρωπο στην απώλεια των χαρισμάτων
Που έλαβε από το Άγιο Πνεύμα.
Το δεύτερο χάρισμα που αναφέρεται είναι η "διακονία"
Που μπορεί να εκληφθεί είτε ως άσκηση κάθε πνευματικού έργου
Είτε ως ξεχωριστό χάρισμα όπως για παράδειγμα αυτό των επτά διακόνων.
Επικρατέστερη ερμηνεία είναι η δεύτερη αφού ο Απόστολος Παύλος διακρίνει τη διακονία
Από την προφητεία και τη διδασκαλία.
Το τρίτο χάρισμα είναι εκείνο της "διδασκαλίας", η οποία διαφέρει από την προφητεία.
Αυτός που έχει το χάρισμα της προφητείας, κινούμενος από το Άγιο Πνεύμα φυσικά
Αποκαλύπτει το θέλημα του Θεού, ενώ αυτός που είχε το χάρισμα της διδασκαλίας
Ήταν επιφορτισμένος με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου, τη διδασκαλία του λόγου του Θεού.

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

Ο Αγιώνυμος Άθως



Στον Αγιώνυμο Άθω, την πόλη των μοναζόντων
Προσκυνητές της μνήμης πάντων των οσίων και ιεραρχών
Των οσιομαρτύρων και ιερομαρτύρων, των επωνύμων και ανωνύμων
Γινόμαστε όλοι μέσω της νέας έκδοσης του Βυζαντινού Χορού ΤΡΟΠΟΣ
Και του Κέντρου Μελετών Ψαλτικής Τέχνης.
Ένα υμνολογικό αριστούργημα, ποίημα του οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου
Η ασματική ακολουθία των Αγιορειτών Πατέρων
Που ψάλλεται τη Β' Κυριακή του Ματθαίου, μετά των Αγίων Πάντων
Ενδύθηκε μουσικά από Αγιορείτες μελοποιούς.
Τον Ματθαίο Βατοπαιδινό (+1849), τον Ιωάσαφ Διονυσιάτη (+1866)
Και τους μεταγενέστερους Αθανάσιο Ιερομόναχο και Δανιήλ Μοναχό, τους Δανιηλαίους.
Τα σύντομα και αργά μέλη με το παραδοσιακό κανονάρχημα ψάλλει ο Βυζαντινός Χορός ΤΡΟΠΟΣ
Με χοράρχη τον Πρωτοψάλτη και δάσκαλο της Ψαλτικής Τέχνης Κωνσταντίνο Αγγελίδη.
Τιμητική η ηδύφωνη παρουσία δύο παλαιών μαθητών της Αθωνιάδος.
Ο Ιωάννης Παπαχρόνης ψάλλει την "εκλογή" της εορτής των Αγιορειτών Πατέρων, μέλος Δανιηλαίων
Και ο Ιωάννης Χασανίδης ερμηνεύει ένα "μάθημα"
Μουσικό έργο του δεινού μελοποιού Ματθαίου Βατοπαιδινού.
Την έκδοση με το ποιητικό κείμενο των ύμνων, σχόλια στα ψαλλόμενα μέλη
Στην Ελληνική και την αγγλική γλώσσα, με ένα πλούσιο φωτογραφικό διάκοσμο
Προλογίζει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος.
Μια οφειλή χρέους σε όσους "εν εσπέρα και πρωί και μεσημβρία και εν παντί καιρώ"
Αναφέρονται στον Θεό, τους Αγίους και την Θεοτόκο.

Αγάπα τον πλησίον σου ως σε αυτόν

Ένα μεγάλο κεφάλαιο
Και πολύ σημαντικό στη ζωή μας
Είναι η κοινωνική μας συμπεριφορά.
Οι σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας.
Ο Κύριος πολύ καθαρά δίδαξε
"Αγάπα τον πλησίον σου ως σε αυτόν".(Γαλ. 5,14).
Όλοι είμαστε εικόνες του Θεού
Και έτσι πρέπει να συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλο
Χωρίς εγωισμούς και πλαστή ευγένεια πάντα
Για να ικανοποιήσουμε τη δική μας κοινωνική δικτύωση.
Το πνεύμα της αυταπάρνησης και της θυσίας
Χάριν των συνανθρώπων μας
Μπορεί να μας το εμπνεύσει μόνο ο Χριστός
Και μόνο αν η ζωής μας είναι θεμελιωμένη στη διδασκαλία του Κυρίου μας.
Χωρίς αυτή την διάθεση από εμάς η κοινωνία μας μεταβάλλεται σε ζούγκλα
Και εμείς σε άγρια θηρία που προσπαθούμε να κατασπαράξουμε ο ένας τον άλλο
Ξεχνώντας ότι είμαστε όλοι εικόνες του Θεού.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το αρραγές θεμέλιο
Πάνω στο οποίο μπορούμε να στηρίξουμε τη ζωή μας είναι μόνο ο Ιησούς Χριστός.
Όλες οι πτυχές της ζωής μας πρέπει να στηρίζονται σε γερά θεμέλια για να μην καταστραφούν
Και αυτά τα γερά θεμέλια είναι η διδασκαλία του Ιησού Χριστού.
Μόνο στηριζόμενοι στην εκκλησία της οποίας θεμέλιο είναι ο Ιησούς Χριστός
Θα είμαστε σίγουροι ότι δε θα δούμε τη ζωή μας να γίνεται σωρός από ερείπια.

Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012

Ατέλειωτες ενοχές



Νεανική Σύναξη Αγίας Σοφίας Ν. Ψυχικού
π. Ανδρέας Κονάνος

Γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν

Η συνεχής και αδιάλειπτη προσευχή
Μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο
Στο να προσεύχεται νοερά
Δηλαδή η προσευχή να μεταφέρεται
Από τα χείλη στην καρδιά.
Έτσι λοιπόν, όπως λειτουργεί η καρδιά
Χωρίς να σταματά να λειτουργεί μέρα και νύχτα
Το ίδιο γίνεται και με τη νοερά προσευχή.
Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος
Αναφέρει για την προσευχή ότι είναι μία γέφυρα...
Ένας δρόμος που ανοίγεται για να φύγουμε μακριά από τους πειρασμούς
Ένας τοίχος που μας προστατεύει από τις θλίψεις.
Ο ίδιος ο Κύριος δίδαξε του μαθητές του να προσεύχονται για να μην πέσουν στους πειρασμούς.
"Γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν" (Ματθ. 26:41).
Με την προσευχή ο άνθρωπος μπορεί να ξεφύγει
Από το πνευματικό αδιέξοδο που έχει οδηγηθεί
Γιατί νιώθει τη χάρη του Θεού να τον κυριεύει
Πλημμυρίζοντας την καρδιά του με αγάπη και πνευματική ηρεμία.
Κάθε άνθρωπος που προσεύχεται αληθινά-πραγματικά
Δεν επιστρέφει ποτέ άδειος από την προσευχή.
Δηλαδή αν ζητούμε κάτι από τον Κύριο και δεν έχουμε ανταπόκριση
Αυτό μπορεί να συμβαίνει γιατί ίσως δεν προσευχόμαστε σωστά.
"Αιτείτε και ου λαμβάνετε, διότι κακώς αιτείσθε" (Ιακ.4:3).
Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ συμβουλεύει
Οφείλουμε να προσευχόμαστε μέχρι να κατέλθει πάνω μας το Άγιο Πνεύμα
Όταν έλθει και μας επισκεφθεί πρέπει να σταματούμε την προσευχή.

Άδεια αναδημοσίευσης:

Κάθε Αναδημοσίευση επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα γίνεται αναφορά προέλευσης του ληφθέντος περιεχομένου από τον παρόντα Ιστοτόπο με παραπομπή (link).