Όλοι πίσω, όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε

Άσε ο κόσμος τώρα που προσπαθεί
Να ριχτεί προς την ύλη.
Να περιφρονήσει το πνεύμα
Να περιφρονήσει τις αξίες.
Όλες αυτές τις αξίες σιγά, σιγά
Με την Χάρη τού Θεού
Τις έφτιαξε ο άνθρωπος...
Τις έφτιαξε ο άνθρωπος με την βοήθεια τού Θεού.
Την οικογένεια και όλα αυτά τα καλά και ωραία.
Άμα τα περιφρονήσουμε η γη εδώ
Η ζωή μας, γίνεται χάος.
Γίνεται κόλασις. με ναρκωτικά, μ' αυτό...
Αρχίζει ο άνθρωπος να κοιτάζει την ηδονή
Να θέλει να ικανοποιείται έτσι..
Να!
Δεν βλέπεις τα παιδιά που αυτοκτονούν και τρελαίνονται;
Δεν πας στα ψυχιατρεία να δεις παιδάκια, 15-16-20 χρονών, 25 - 30, που βασανίζονται!
Θα μου πεις να:
"Γιατί δεν τα βλέπει ο Θεός;"
Μα αυτά είναι, τα βλέπει ο Θεός.
Αλλά ο Θεός δεν μπορεί να επέμβει.
Μπορεί όμως, με το σχέδιο του Θεού, να έρθει...
Να έρθει ώστε οι άνθρωποι ν' αποκτήσουν μία επίγνωση
Να ιδούνε το χάος ολοζώντανο μπροστά τους, να πούνε:
Έ!
Πέφτουμε στο χάος, χανόμαστε.
Όλοι πίσω, όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε.
Και να έρθουνε πάλι στο δρόμο τού Θεού και να λάμψει η Ορθόδοξος πίστις.
Αυτό εμείς επιδιώκουμε
Και έτσι θέλουμε τα πράγματα σιγά-σιγά να γίνουνε με την χάρη του Θεού.
Ο Θεός εργάζεται μυστικά
Δεν θέλει να επηρεάσει του ανθρώπου την ελευθερία
Τα φέρνει έτσι και σιγά-σιγά-σιγά πάει ο άνθρωπος εκεί που πρέπει.
Να, αυτά είναι της στιγμής πράγματα που σου λέω...

Γέροντας Πορφύριος


Πηγή: http://ioannis-kapodistrias.blogspot.gr/

Το ιστολόγιο δεν θα έχει νέες αναρτήσεις μέχρι και την Τρίτη 10 Ιουλίου λόγω της επίσκεψής μου στο Άγιον Όρος

Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου

Το πιο πολύτιμο μάθημα...

Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του
"Αδύναμο'' σημείο
Την  αχίλλειο πτέρνα του
Εκείνη που αρκεί για να διαλύσει
Το οικοδόμημα της γαλήνης του.
Ο μεγαλύτερος φόβος ήταν πάντα
Η απώλεια ενός δικού μου ανθρώπου από τη ζωή μου.
Ο Θεός όμως, με όλη Του τη αγάπη
Με έβαλε στον στίβο αυτού του αγωνίσματος
Για να μου δώσει το πολύτιμο μάθημά Του.
Όπως ακριβώς ένας τεχνίτης ρίχνει το υλικό του στη φωτιά
Το λιώνει, το χτυπά, σμιλεύει τις άκρες του, τη τραχειά του επιφάνεια
Μέχρι να πάρει τη μορφή που του πρέπει.
Και με δίδαξε το πιο πολύτιμο μάθημα:
Ότι ο μόνος που πραγματικά βρίσκεται αέναα, ακατάληπτα, ολοκληρωτικά κοντά μας
Στο πέρασμα της ζωής είναι Εκείνος.
Ότι κάθε άνθρωπος, κάθε άλλη αγάπη, κάθε αγαπημένο πρόσωπο
Μπορεί να έρθει και να φύγει
Μπορεί να μας πληγώσει
Μπορεί να χαθεί στην πορεία της ζωής
Μπορεί το καλό του, να υπαγορεύει μία πορεία μακρινή από τη δική μας πορεία.
Έμαθα πως ο σκοπός της αγάπης μας για τους άλλους δεν είναι να τους έχουμε κοντά μας
Αλλά να τους βοηθάμε να ανοίξουν τα φτερά της ψυχής τους και να πετάξουν ψηλά.
Έμαθα πως δεν μπορούμε να προστατέψουμε αυτούς που αγαπάμε από όλη τη κακία του κόσμου
Και από όλες τις θλίψεις της ζωής
Και πως η πιο αγνή, ανόθευτη, ανιδιοτελής αγάπη, που μπορούμε να τους προσφέρουμε
Είναι η προσευχή μας.
Έμαθα ακόμη, πως κάποιες φορές, χρειάζεται
Να αφήνουμε απαλά να κυλήσει κάποιος μακριά από τη ζωή μας.
Πως, όταν κάποιος συνεχίζει διαρκώς να μας πληγώνει
Καλό είναι να τον αποδεσμεύουμε
Και να μάθουμε να τον αγαπούμε με αγάπη μακρινή και διακριτική.
Κι ότι το πιο εύκολο είναι να ντύσουμε αυτόν που μας πληγώνει με κακία
Αλλά το πιο μεγαλειώδες είναι να συνεχίσουμε να τον αγαπάμε, πιο ελεύθερα και ανεπιτήδευτα
Κοιτώντας με τα μάτια της Αγάπης την ομορφιά που έχει μέσα του.
Και έρχεται η μέρα, που το πολύτιμο αυτό μάθημα του Θεού, έρχεται και κατασταλάζει μέσα σου
Και γίνεται βίωμα, γίνεται ποτάμι καθαρό
Που τρέχει αδιάλειπτα και δροσίζει την ψυχή σου
Και ο Θεός σου χαμογελά και σου ψιθυρίζει, ότι μάταια απελπίζεσαι
Γιατί, κι όταν πονούσες, ήταν μαζί σου, κι όταν ένοιωθες μοναξιά,
Εκείνος σου κρατούσε το χέρι σφικτά, κι όταν ριχνόσουν στο καμίνι του πόνου
Εκείνος μάζευε με φροντίδα τα κομμάτια σου.
Ότι χρειάζεσαι, μπορείς να το αποκτήσεις.
Ότι πραγματικά χρειάζεσαι, πέρα από επίπλαστες ανάγκες και εγωιστικές επιθυμίες
ΜΠΟΡΕΙΣ να το έχεις στη ζωή σου και αρκεί για να σε κάνει ευτυχισμένο.
Η Αγάπη, άλλωστε, είναι πάντα κοντά σου.
Το μόνο που σε εμποδίζει να τη ζήσεις, είναι τα μάτια, που κρατάς πεισματικά κλειστά.
Μην το ξεχνάς καλέ μου φίλε...
Να το θυμάσαι...

Πηγή: http://apostagmatakardias.blogspot.gr/

Θεέ μου... σε αναζητώ

Έχω ένα πόθο εσωτερικό
Να βρω τον Θεό.
Κύριε και Θεέ μου…
Σε ψάχνω παντού!
Σε αναζητώ Θεέ μου…
Μέσα στη σιωπή των βουνών
Μέσα στα μάτια των μικρών παιδιών
Μέσα στις καρδιές των ταπεινών
Μέσα στα αστέρια των ουρανών!
Σε αναζητώ Θεέ μου…
Μέσα στη βοή των θαλασσών
Μέσα στη ροή των ποταμών
Μέσα στην ηρεμία των δασών
Μέσα στην καλοσύνη των φτωχών!
Σε αναζητώ Θεέ μου…
Μέσα στη μετάνοια της ψυχής μου
Μέσα στην ειρήνη της υπομονής μου
Μέσα στη χαρά της ζωής μου!
Σε αναζητώ Θεέ μου…
Εκεί ψηλά, στον σταυρό του Γολγοθά.
Μέσα στην ταπείνωση του εαυτού Σου
Μέσα στην αγάπη της καρδιάς Σου
Μέσα στην απλότητα των λόγων Σου
Μέσα στη θερμότητα του θείου φωτός Σου!
Σε αναζητώ Θεέ μου…
Μέσα στους χτύπους της καρδιάς μου
Μέσα στη σιωπή της ψυχής μου
Μέσα στη θλίψη της ζωής μου!
Μέσα στη μοναξιά του εαυτού μου!
Σε αναζητώ Θεέ μου
Για να μάθω, γιατί αγαπώ
Γιατί ζω, γιατί πεθαίνω!
Σε αναζητώ Θεέ μου
Για να μάθω που πηγαίνω!

Αρχιμανδρίτης  Δαμιανός Ζαφείρης

Αγάπησε τον Ένα να σε αγαπούν και τα θηρία

Το να παραμένεις πιστός στον Μοναχισμό
Θεωρείται μαρτύριο.
Θέλει ο Χριστός να σου βγάλει τα αγκάθια
Διότι είναι κηπουρός και εσύ θέλεις την ησυχία σου.
Ο Χριστός είναι κοντά μας, ας μη τον βλέπουμε....
Καμιά φορά μας δίνει και κανένα μπάτσο
Από πολλή αγάπη.
Πολλές φορές έρχεται ο Χριστός σου χτυπάει
Τον βάζεις να καθίσει στο σαλόνι της ψυχής σου
Και εσύ απορροφημένος με τις ασχολίες σου
Ξεχνάς τον μεγάλο επισκέπτη.
Εκείνος περιμένει να εμφανιστείς, περιμένει
Και όταν πλέον αργήσεις πολύ σηκώνεται και φεύγει.
Άλλη φορά πάλι είσαι τόσο απασχολημένος που του απαντάς από το παράθυρο.
Δεν έχεις καιρό ούτε ν΄ ανοίξεις.
Πρέπει να χαίρεσαι.
Καλλιτεχνική σμίλη κρατάει στα χέρια του ο Ιησούς.
Θέλει να σε ετοιμάσει ένα άγαλμα του ουράνιου παλατιού.
Είστε βασιλικά πρόσωπα, προορίζεστε για τον ουράνιο νυμφώνα.
Όταν δεις άνθρωπο κουρασμένο (πνευματικώς) μη του βάλεις άλλο φορτίο
Διότι τα γόνατα δεν αντέχουν.
Αγάπησε τον  Ένα να σε αγαπούν και τα θηρία.
Αληθινός πλούτος για μένα είναι να σας δω στη Βασιλεία των Ουρανών.
Όταν υπάρχει η φλόγα της αγάπης, ότι κακό πλησιάζει το κατακαίει.
Ο άνθρωπος όταν δεν ζητάει τα δικαιώματά του θα φωτίσει ο Θεός τον άλλον να του τα δώσει.
Το φως του Κυρίου να σε φωτίζει και να σε οδηγεί πάντοτε.
Ένα πράγμα μόνο με κάνει να θλίβωμαι, ότι κατηγορούν τις καλόγριες.
Δια τον εαυτό μου δεν με νοιάζει ότι και αν λένε.
Ο διάβολος φρίττει όσο μάλιστα βλέπει νέες υπάρξεις να κάθωνται εδώ για τον Χριστό.
Όταν έχετε πειρασμούς τότε κατέρχεται η χάρη του Θεού.
Φαίνεται ότι του χαλάτε (του πειρασμού) τα σχέδια
Ο άνθρωπος αγαπάει πνευματικά
Αισθάνεται προσευχόμενος, ότι βρίσκεται εντός του Θεού και του αδελφού του.
Λυπάται όταν δεν πορεύεται καλά ο αδελφός του και προσεύχεται για την πρόοδό του.
Ουδέποτε αλλάζει εκείνος που έχει που έχει την χριστιανική αγάπη.
Ο άνθρωπος που φωνάζει δεν έχει δύναμη.
Κρατήστε ψηλά τη σημαία του Χριστού για να έχετε πάντα το τηλέφωνο του Γέροντά σας
Όπου και αν είστε.
Η διάθεση η δικιά σας μου ανάβει φωτιά.
Είναι σαν να μου ρίχνετε κάρβουνα σ΄ αυτό που υπάρχει μέσα μου.
Θέλω παιδί μου, να ζείς για το Χριστό, ολόκληρος να δοθείς σ΄ Αυτόν.
Θέλω όταν τύχει ν΄ ανοίξει κανείς την καρδιά σου τίποτε άλλο να μη βρει, μόνο το Χριστό.

Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής

Kι αν κάθε μέρα αμαρτάνεις, να μετανοείς καθημερινά!

Αν έχεις αμαρτίες...
Να μην απελπιστείς!
Αυτά δεν παύω να σας τα λέω συνεχώς
Και αν κάθε μέρα αμαρτάνεις
Να μετανοείς καθημερινά.
Γιατί η μετάνοια είναι το φάρμακο κατά των αμαρτημάτων
Είναι η προς τον Θεόν παρρησία
Είναι όπλο κατά του διαβόλου
Είναι η μάχαιρα που του κόβει το κεφάλι
Είναι η ελπίδα της σωτηρίας
Είναι η αναίρεση της απογνώσεως.
Η μετάνοια μας ανοίγει τον ουρανό και μας εισάγει στον Παράδεισο.
Γι' αυτό..., είσαι αμαρτωλός;
Μην απελπίζεσαι.
Ίσως βέβαια αναλογιστείς.
Μα τόσα έχω ακούσει στην Εκκλησία και δεν τα ετήρησα.
Πως να εισέλθω και πάλι και πώς και πάλι να ακούσω;
Μα γι' αυτό ακριβώς πρέπει να εισέλθεις επειδή, όσα άκουσες δεν τα ετήρησες.
Να τα ξανακούσεις, λοιπόν, και να τα τηρήσεις.
Εάν ο ιατρός σου βάλει φάρμακο στην πληγή σου
Και παρά ταύτα δεν καθαρίσει, την επομένη ημέρα δεν θα σου ξαναβάλει πάλι;
Μη ντρέπεσαι, λοιπόν, να ξαναέλθεις στην Εκκλησία.
Να ντρέπεσαι όταν πράττεις την αμαρτία.
Η αμαρτία είναι το τραύμα και η μετάνοια το φάρμακο.
Αν, λοιπόν, έχεις παλιώσει σήμερα από την αμαρτία
Να ανακαινίσεις τον εαυτό σου με τη μετάνοια.
Και είναι δυνατό, μπορεί να πει κανείς, να σωθώ, αφού μετανοήσω;
Και βέβαια είναι.
Μα, όλη τη ζωή μου την πέρασα μέσα στις αμαρτίες, και εάν μετανοήσω θα βρω τη σωτηρία;
Και βέβαια.
Από που γίνεται αυτό φανερό;
Από τη φιλανθρωπία του Κυρίου σου...
Γιατί η φιλανθρωπία του Θεού δεν έχει μέτρο.
Και ούτε μπορεί να ερμηνευτεί με λόγια η πατρική Του αγαθότητα.
Σκέψου μια σπίθα που έπεσε μέσα στη θάλασσα, μήπως μπορεί να σταθεί εκεί ή να φανεί;
Όση σχέση έχει, λοιπόν, μια σπίθα με το πέλαγος
Τόση σχέση έχει η αμαρτία σου σε σύγκριση με τη φιλανθρωπία του Θεού.
Και καλύτερα, θα έλεγα, όχι τόση, άλλα πιο πολλή.
Γιατί το πέλαγος, ακόμη και αν είναι απέραντο, έχει όριο, μέτρο και σύνορα.
Η φιλανθρωπία όμως του Θεού είναι απεριόριστη.
Γι' αυτό σου επαναλαμβάνω.
Είσαι αμαρτωλός;
Μην απελπίζεσαι.

Πηγή: http://h-agaph-panta-elpizei.blogspot.gr/

Η σιωπή της Παναγίας

Αδελφοί, έχουμε πέντε λέξεις
Όλες κι όλες ειπωμένες από την Παναγία
Καταγεγραμμένες στα Ευαγγέλια.
Όλες αυτές οι λέξεις της αναφέρονται
Στην εξύμνηση του μεγαλείου του Θεού.
Η Παναγία ήταν σιωπηλή μπροστά στους ανθρώπους
Όμως η ψυχή της συνομιλούσε αδιαλείπτως με τον Θεό.
Κάθε μέρα και κάθε ώρα έβρισκε
Μια νέα αιτία και αφορμή για να μεγαλύνει τον Θεό.
Ω, αν ήταν δυνατόν να γνωρίζουμε
Και αν μπορούσαμε να καταγράψουμε όλες τις φορές
Που η Παναγία μεγάλυνε τον Θεό
Σε όλη τη διάρκεια της ζωής της
Ω, πόσα πολλά βιβλία θα χρειαζόμασταν!
Αλλά έστω και με τη μία αυτή δοξολογία
Την οποία εκείνη εξέφρασε στη συγγενή της Ελισάβετ
Τη μητέρα του αγίου Προφήτου και Προδρόμου Ιωάννου
Κάθε χριστιανός μπορεί να εκτιμήσει πόσο ευώδες και θεάρεστο άνθος
Ήταν η παναγία ψυχή της!
Αυτό δεν είναι παρά ένα ψήγμα χρυσού από την ψυχή της Θεοτόκου
Το οποίο έχει φθάσει σ' εμάς μέσω του Ευαγγελίου.
Υπήρξαν αναρίθμητα τέτοια ψήγματα στη διάρκεια της ζωής της Υπερευλογημένης Θεοτόκου! Ακόμη και προτού ακούσει το Ευαγγέλιο από τα χείλη του Υιού της
Εκείνη γνώριζε πώς να μιλά με τον Θεό και να Τον δοξάζει σύμφωνα με το δίδαγμα του Ευαγγελίου. Αυτή η γνώση ήλθε σ' αυτήν από το Άγιο Πνεύμα
Η χάρις του οποίου εκχεόταν ακαταπαύστως εντός της
Σαν το καθαρό νερό μέσα σ' ένα καθαρό δοχείο.
Η ψυχή της μεγάλυνε τον Θεό με ύμνους σε όλη τη ζωή της
Και, συνακολούθως, ο Θεός μεγάλυνε αυτήν υπεράνω των Χερουβείμ και των Σεραφείμ.
Έτσι και στην περίπτωσή μας παρότι είμαστε μικροί και αμαρτωλοί
Ο ίδιος ο Θεός θα μεγαλύνει στη Βασιλεία Του εμάς που μεγαλύνουμε τη Θεοτόκο
Εάν ασκηθούμε να γεμίζουμε τον σύντομο βίο μας με την εξύμνηση και δοξολογία του Θεού
Στα έργα, στα λόγια, στις σκέψεις και στις δεήσεις μας.
Ω Παναγία, Πάναγνη και Υπερευλογημένη, κάλυψέ μας κάτω απ' τις φτερούγες των πρεσβειών σου.
Σοι και τω Υιώ Σου πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αἰώνων.
Αμήν.

Πηγή: http://h-agaph-panta-elpizei.blogspot.gr/

Τι χρώμα έχει το σκοτάδι;

Η 30χρονη Μάρθα που έχασε το φως της πριν 4 χρόνια ύστερα από αφαίρεση όγκου στο κεφάλι Προτρέπει και τελικά πείθει τον Σταύρο Θεοδωράκη
Να σφραγίσει τα μάτια του και να την ακολουθήσει
Σε μια μεγάλη βόλτα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
- Πως είναι αυτό το πράγμα; για πες μου...
- Δύσκολο.
Είναι πολύ σκληρό ένας βλέπων να χάνει την όρασή του.
Πολύ δύσκολα, πέρασα δύσκολες στιγμές.
Όμως είμαι νέα και οφείλω στον εαυτό μου κατά κύριο λόγο να προχωρήσω.
Η ζωή είναι πολύ σύντομη...
- Τώρα βλέπεις κάτι;
   Βλέπεις σκιές;
   Βλέπεις τίποτα;
- Όχι δεν αντιλαμβάνομαι καθόλου φως... καθόλου... καθόλου... είναι όλα μαύρα!
- Δεν βλέπεις ούτε καν μέρα - νύχτα!
- Όχι.
- Πώς είναι λοιπόν να περνάς από το φως στο σκοτάδι;
Έχει χρώμα το σκοτάδι;
Είναι ένα μαύρο πράμα;
- Είναι ένα μαύρο.
Ένα μαύρο πανί.
Έχει πολλή μοναξιά.
 Είν' ένας μοναχικός δρόμος.
Ναι μεν η οικογένειά μου μπορεί να καταλάβει, αλλά είμαι μόνη μου σ' αυτό το ταξίδι.
Τον πρώτο καιρό...
Τους πρώτους έξι μήνες θυμάμαι....
Έβαζα το χέρι μου μπροστά στο πρόσωπό μου κι έλεγα
Χμ!
Σήμερα θα δω!
Και δεν έβλεπα!
Την επόμενη πάλι ξαναέβαζα το χέρι μου στο πρόσωπο κι έλεγα
"'Ίσως αύριο!"
Από τότε έχουν περάσει τέσσερα χρόνια, δόξα τω Θεώ!
Δύσκολα όμως.
Δύσκολα, αλλά έχω πολύ πείσμα, πολύ.
- Πιστεύεις στον Θεό;
- Ναι, μ' έχει βοηθήσει πάρα πολύ!
Από εκεί αντλώ δύναμη!
Ανακάλυψα τον Θεό μέσ' απ' την τύφλωσή μου!
- Τι θα κάνεις;
Θα παντρευτείς, θα κάνεις παιδιά;
Θα κάνεις σπουδές;
Τι;
- Έχω όνειρα, έχω όνειρα για το μέλλον!
Κάποια στιγμή, αν μ' αξιώσει ο Θεός, θα 'θελα πολύ να κάνω οικογένεια με πολλά παιδιά!
Αγόρια θέλω, τρία αγόρια τουλάχιστον!
Θα ήθελα ν' ασχοληθώ με τα παιδαγωγικά για να 'μαι ειλικρινής...
Κάτι ποιο ανθρωποκεντρικό μετά απ' αυτό που έγινε στη ζωή μου.
- Κάτι μου λέει ότι θα τα καταφέρεις!
Έχεις μεγάλη θέληση.
- Το ελπίζω!
Πιστεύω ότι όλα γίνονται για κάποιο σκοπό.
Όλο αυτό που έχει συμβεί στη ζωή μου, για κάποιο λόγο έχει συμβεί!
Έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα.
- Τα όνειρά σου το βράδυ έχουν αλλάξει;
- Είναι πιο έντονα τώρα ως τυφλή, πιο χαρούμενα!
Ζω πιο έντονα την καθημερινότητά μου, σαν να μην υπάρχει επόμενη μέρα.
Ίσως γιατί δεν υπάρχει όραση και θέλω να ρουφήξω τα πάντα.

Ο άντρας και η πεταλούδα

Ένας άνδρας κάποτε
Βρήκε το κουκούλι μιας πεταλούδας.
Μια μέρα εμφανίστηκε ένα μικρό άνοιγμα.
Κάθισε και παρακολουθούσε την πεταλούδα
Για αρκετές ώρες
Καθώς εκείνη προσπαθούσε να περάσει το σώμα της
Μέσα από το μικρό άνοιγμα.
Ύστερα, η πεταλούδα  σταμάτησε.
Ήταν φανερό πως δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο.
Έτσι ο άνδρας αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα.
Πήρε ένα ψαλίδι και έκοψε τα κομμάτια από το κουκούλι.
Η πεταλούδα βγήκε εύκολα
Αλλά είχε πρησμένο σώμα και καχεκτικά φτερά.
Ο άνδρας συνέχισε να την παρακολουθεί, περιμένοντας
Ότι όπου να ‘ναι τα φτερά της θα μεγαλώσουν
Και θα απλωθούν αρκετά για να στηρίξουν το σώμα.
Τίποτα δεν έγινε.
Στην πραγματικότητα, η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της
Μπουσουλώντας εδώ κι εκεί
Δίχως ποτέ της να μπορέσει να πετάξει.
Εκείνο που δεν κατάλαβε ο άνδρας μέσα στην καλοσύνη και τη βιασύνη του ήταν αυτό:
Το κουκούλι που αντιστεκόταν
Και η προσπάθεια που χρειαζόταν από την πεταλούδα να περάσει μέσα από το άνοιγμα
Ήταν ο μόνος τρόπος να πιέσει το υγρό από το σώμα μέσα στα φτερά
Ώστε αυτά να είναι έτοιμα για να πετάξουν όταν θα το κατάφερνε αυτό.
Μερικές φορές οι προσπάθειες είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε στη ζωή μας.
Περνώντας μέσα από τη ζωή δίχως εμπόδια να μας ταλαιπωρούν
Δεν θα ήμασταν τόσο δυνατοί όσο θα έπρεπε και δεν θα πετούσαμε ποτέ.

Πηγή: http://aoratigonia.blogspot.gr/

Ο γλυκός κατήφορος είναι εύκολος

Γιατί, Γέροντα
Ενώ κάνουμε τόσο δύσκολα το καλό
Πέφτουμε τόσο εύκολα στο κακό;
Γιατί για το καλό
Πρέπει πρώτα ο ίδιος ο άνθρωπος να βοηθήσει
Να αγωνισθεί, ενώ στο κακό βοηθάει ο διάβολος.
Ύστερα, οι άνθρωποι δεν μιμούνται το καλό
Ούτε έχουν καλούς λογισμούς.
Πολλές φορές φέρνω το εξής παράδειγμα στους λαϊκούς:
Ας πούμε ότι έχω ένα αυτοκίνητο και λέω με τον λογισμό μου:
Τι να το κάνω;
Εγώ μπορώ να εξυπηρετηθώ
Και με κάποιον γνωστό μου
Και με κανένα ταξί στην ανάγκη.
Ας το δώσω σ΄εκείνον τον οικογενειάρχη που έχει πολλά παιδιά
Να τα βγάζει λίγο έξω, να τα πάει σε κανένα Μοναστήρι
Να ξεσκάνε και να βοηθιούνται τα καημένα.
Αν το δώσω, κανένας δεν θα με μιμηθεί σ΄αυτό.
Αν όμως έχω ένα αυτοκίνητο ίδια μάρκα με το δικό σας
Και ύστερα το αλλάξω και πάρω άλλη καλύτερη μάρκα
Να δείτε, δεν θα κοιμηθείτε όλη νύχτα, για να βρείτε έναν τρόπο να αλλάξετε αυτοκίνητο
Και να πάρετε καλύτερο, ίδιο με το δικό μου
Και ας είναι καλά και τα δικά σας αυτοκίνητα.
Σ΄αυτήν την περίπτωση θα πείτε:
"Θα πουλήσω, θα δανεισθώ, για να το αλλάξω".
Ενώ στην προηγούμενη περίπτωση κανέναν δεν θα με μιμηθεί, να πει:
"Τι να το κάνω και εγώ το αυτοκίνητο, ας το δώσω"
Αλλά μπορεί να πουν ότι είμαι και χαμένος.
Οι άνθρωποι εύκολα επηρεάζονται στο κακό.
Ενώ στο βάθος αναγνωρίζουν και παραδέχονται το καλό
Όμως πιο εύκολα επηρεάζονται και παρασύρονται από το κακό
Γιατί εκεί κανοναρχεί το ταγκαλάκι.
Τον γλυκό κατήφορο εύκολα τον βρίσκει κανείς, γιατί ο πειρασμός δεν έχει άλλο τυπικό
Παρά να σπρώχνει στον γλυκό κατήφορο τα πλάσματα του Θεού.
Ο Χριστός έχει αρχοντιά.
Σου λέει:
"Αυτό είναι το καλό"  εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν.."
Δεν λέει:
"Με το ζόρι έλα κοντά μου!"
Ο διάβολος έχει γυφτιά.
Από δω από ΄κει τον τυλίγει τον άνθρωπο, για να τον πάει εκεί που θέλει.
Ο Θεός σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, γιατί δεν έκανε δούλους αλλά υιούς.
Και παρ΄όλο που ήξερε ότι θα επακολουθήσει η πτώση, δεν τους έκανε δούλους.
Προτίμησε να έρθει, να σαρκωθεί, να σταυρωθεί και να κερδίσει έτσι τον άνθρωπο.
Με την ελευθερία όμως αυτή που έδωσε ο Θεός
Παρ΄όλο που ο διάβολος μπορεί να κάνει πολύ κακό
Δίνεται μια ευκαιρία για κοσκίνισμα.
Φαίνεται τι κάνει κανείς με την καρδιά του, φαίνεται καθαρά το πολύ φιλότιμο.

Γέροντας  Παΐσιος