Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

Το "άβατον" των ορθόδοξων μοναστηριών

Το άβατον των Μοναστηριών
Λειτουργεί μέσα στο πλαίσιο
Αυτής της χαρισματικής υπαρξιακής
Κατάστασης των μοναχών.
Το άβατον των ορθόδοξων Μοναστηριών
Και όταν αποκλείει
Την επίσκεψη ετερόφυλων προσώπων
Και όταν επιτρέπει την επίσκεψη ομόφυλων προσώπων
Δίνει ένα θετικό μήνυμα και μια σημαντική μαρτυρία:
Τη μαρτυρία της χαρισματικής υπέρβασης
Της διαφυλικής διάκρισης της ανθρώπινης φύσης
Και της εσχατολογικής και οριστικής κατάργησής της.
Το άβατον του ορθόδοξου ανδρικού μοναστηρίου
Δίνει τη μαρτυρία της υπέρβασης της διαφυλικής φύσης
Τόσο στους άνδρες που δέχεται όσο και στις γυναίκες που αποκλείει.
Την ίδια μαρτυρία δίνει και το ορθόδοξο γυναικείο μοναστήρι τόσο στις γυναίκες
Που δέχεται όσο και στους άνδρες που αποκλείει.
Με τον τρόπο αυτό, τόσο οι άνδρες επισκέπτες μοναστηριών
Όπου μονάζουν άνδρες, όσο και οι γυναίκες επισκέπτριες, όπου μονάζουν γυναίκες
Στα πρόσωπα των μοναχών, που βιώνουν χαρισματικά την υπέρβαση της βιολογικής φύσης τους
Παίρνουν το μήνυμα της εσχατολογικής κατάργησης
Της βιολογικής διάκρισης της ανθρώπινης φύσης.
Από το άλλο μέρος, το άβατον δίνει την ευκαιρία στο σύγχρονο εκκοσμικευμένο άνθρωπο
Που έχει απολυτοποιήσει και θεοποιήσει τη διαφυλική διάκριση και ειδικότερα τη σεξουαλικότητα
Να συνειδητοποιήσει τη σχετικότητα και προσωρινότητα της βιολογικής κατάστασης της φύσης του.
Το σεξ δεν είναι το παν και το μήνυμα αυτό αν δεν το δώσουν τα ορθόδοξα μοναστήρια
Τότε ποιος θα το δώσει, όταν μάλιστα στην εποχή μας βιώνουμε
Μια παγκόσμια πανσεξουαλική τυραννία;
Πρέπει επίσης να τονισθεί η μεγάλη σημασία που έχει
Και η απαγορευτική λειτουργία του άβατου
Πάντοτε, ιδιαίτερα δε στη σύγχρονη εποχή
Κατά την οποία ο άνθρωπος κάνει ότι θέλει και ότι του αρέσει
Και κανένας και τίποτε δεν τον σταματά.
Το άβατον είναι ένα ισχυρό φρενάρισμα που ταπεινώνει το σύγχρονο άνθρωπο
Ανδρα και γυναίκα
Που εν ονόματι των "δικαιωμάτων" θεωρούν ότι τα πάντα
Ακόμη και τα "δικαιώματα" του Θεού, είναι στο χέρι τους.
Ας θυμηθούμε τη Μαρία, την Αιγύπτια εκείνη πόρνη του 6ου μ.Χ.
Που θέλησε να μπει στον Πανάγιο Τάφο και εμποδίστηκε (απωθήθηκε) από τη θεία Χάρη.
Αυτή και μόνη η συγκλονιστική εμπειρία του άβατου ήταν αρκετή
Για να αλλάξει το βίο και την πολιτεία της
Να υπερβεί αγωνιστικά και χαρισματικά τη βιολογική κατάσταση της φύσης της
Ζώντας 40 χρόνια στην έρημο...
Ως συμπέρασμα της θεολογικής αυτής θεώρησης
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το άβατον αποτελεί ουσιώδες στοιχείο
Των ορθόδοξων ασκητικών μονών και ως εκ τούτου
Θα έπρεπε να ισχύει σε όλα τα ορθόδοξα μοναστήρια, ανδρικά και γυναικεία.
Διότι όλα τα ορθόδοξα μοναστήρια θα έπρεπε να δίνουν τη συγκλονιστική αυτή εμπειρία του άβατου. Αυτό βέβαια δεν επικράτησε στα περισσότερα μοναστήρια τόσο της Ελλάδας
Όσο και άλλων ορθόδοξων χωρών, προφανώς για λόγους ανθρώπινης αδυναμίας
Και εκκλησιαστικής συγκατάβασης.
Στο Άγιον Όρος όμως, το οποίο αποτελεί το υπόδειγμα του ορθόδοξου ασκητικού μοναχισμού
Το άβατον πρέπει οπωσδήποτε να διατηρηθεί.
Το άβατον του Αγίου Όρους δεν προσβάλλει κανένα ανθρώπινο δικαίωμα.
Αντίθετα με το πλούσιο ανθρωπολογικό και εσχατολογικό περιεχόμενο του
Καταθέτει διαμέσου των αιώνων σε ολόκληρη την ανθρωπότητα
Το μήνυμα του εσχατολογικού προορισμού της ανθρώπινης φύσης
Καθώς και του μεγάλου εγχειρήματος
Που κάθε άνθρωπος καλείται να κάνει στην πορεία του
Προς τη χαρισματική τελείωση και ολοκλήρωση της προσωπικής ύπαρξής του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Άδεια αναδημοσίευσης:

Κάθε Αναδημοσίευση επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα γίνεται αναφορά προέλευσης του ληφθέντος περιεχομένου από τον παρόντα Ιστοτόπο με παραπομπή (link).