Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Δος μοι τούτον τον ξένον

Τον ήλιον κρύψαντα τας ιδίας ακτίνας
Και το καταπέτασμα του ναού διαρραγέν
Τω του Σωτηρος θανάτω
Ο Ιωσήφ θεασάμενος προσήλθε τω Πιλάτω
Και καθικετεύει λέγων:
Δος μοι τούτον τον ξένον
Τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κοσμω
Δος μοι τούτον τον ξένον
Ον ομοφυλοι μισούντες θανατούσιν ως ξένον.
Δος μοι τούτον τον ξένον
Ον ξενίζομαι βλέπων του θανάτου το ξένον
Δος μοι τούτον τον ξένον
Οστις οιδε ξενίζειν τους πτωχούς και τους ξένους
Δος μοι τούτον τον ξένον
Ον Εβραίοι τω φθονω απεξένωσαν κοσμω.
Δος μοι τούτον τον ξένον
Ίνα κρύψω εν τάφω
Ως ξένος ουκ έχει την κεφαλήν που κλίνει
Ον η μήτηρ ορώσα νεκρωθέντα εβοα
Ω Υιέ και Θεέ μου, ει και τα σπλάγχνα τιτρώσκομαι
Και καρδίαν σπαράττομαι νεκρον σε καθορώσα
Αλλά τη σοι αναστάσει θαρρούσα μεγαλύνω
Και τούτοις τοίνυν τοις λογοις δυσωπών τον Πιλάτον
Ο ευσχήμων λαμβάνει του Σωτήρος το σώμα
Ο και φοβω εν σινδονι ενειλήσας και σμύρνη
Κατέθετο εν τάφω τον παρέχοντα πάσι
Ζωήν αιώνιον και το μέγα έλεος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Άδεια αναδημοσίευσης:

Κάθε Αναδημοσίευση επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα γίνεται αναφορά προέλευσης του ληφθέντος περιεχομένου από τον παρόντα Ιστοτόπο με παραπομπή (link).