Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

Εκεί βρίσκω το δρόμο της επιστροφής προς το Θεό



Συχνά αισθάνομαι την ανάγκη
Να βρεθώ σε ερημικό τόπο
Μακριά από ανθρώπους
Από ήχους και εικόνες
Όπου δεν θα υπάρχουν ερεθίσματα
Και ο νους μου θα μένει ελεύθερος
Για να μπορεί να εισέρχεται
Στο σπήλαιο της ψυχής μου.
Τότε διψάω περισσότερο
Και δεν βρίσκω ανάπαυση
Στη μονοτονία της καθημερινότητας.
Συνήθως καταφεύγω
Σε εγκαταλειμμένα μοναστήρια και εξωκκλήσια για να ησυχάσω.
Εκεί σβήνει από τα αυτιά μου κάθε ήχος και θόρυβος.
Ξεχνώ τις υποχρεώσεις μου και τα καθήκοντά μου
Και μένω ανεπηρέαστος από τα εφήμερα
Με τα οποία συνήθισα να ζω και να τα υπηρετώ.
Εκεί που βλέπω μόνο τις μορφές των Αγίων και το φως των καντηλιών
Εκεί που η ευωδία του θυμιάματος αντικαθιστά κάθε άλλον ερεθισμό της όσφρησης.
Εκεί που μόνο εγώ θορυβώ με την προσευχή μου.
Και νιώθω την προσευχή μου πολύ έντονη και εκ βαθέων.
Εκεί βρίσκω το δρόμο της επιστροφής προς το Θεό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Άδεια αναδημοσίευσης:

Κάθε Αναδημοσίευση επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα γίνεται αναφορά προέλευσης του ληφθέντος περιεχομένου από τον παρόντα Ιστοτόπο με παραπομπή (link).