Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Στον χτύπο επάνω της καρδιάς

Κοίταξε πόσο σου μοιάζει η θάλασσα
Την εποχή τούτη
Πόσο μπερδεύονται τα κύματα
Στα υγρά σου μάτια
Κι εγώ
Ένας μικρούλης ναυαγός
Στα δυο σου χέρια ανάμεσα
Ρημάδι, που έβγαλε ο άνεμος εδώ
Κι ανάστησες πριν να το καταλάβω
Θυμούμαι τις πέτρινες νύχτες
Πως ράγισαν κάποιο ξημέρωμα
Και σπάσαν
Κι έγιναν στον άνεμο για λίγο
Σύγνεφο μικρό και σκόρπισαν
Έπειτα στο φως
Πως στήθηκε παιχνίδι όμορφο
Χρωμάτων ξεχασμένων
Σιωπηλών στιγμών
Κι ερώτων
Που πήρε μορφή να έχει το πρόσωπό τους
Μ' απόψε, με τούτο το κύμα που σου μοιάζει
Σκαλίζω τ' όνομά σου
Σ΄ ότι απ' την ψυχή μου απόμεινε γυμνό
Κι αποκοιμιέμαι
Στο σταυροδρόμι των χεριών
Στους στήθους σου τις κορυφογραμμές
Κι έπειτα
Κουρνιάζω στον χτύπο επάνω της καρδιάς
Και στ΄ όνειρο
Που γέρνει απόψε πάλι να σε ντύσει.

Ιωάννης Τσιουράκης
Απόσπασμα από το μεγάλο ποίημα,  Στον χτύπο επάνω της καρδιάς!

1 σχόλιο:

  1. Σας ευχαριστώ πολύ για την αναδημοσίευση του ποιήματος μου!!!

    Με εκτίμηση
    Ιωάννης Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άδεια αναδημοσίευσης:

Κάθε Αναδημοσίευση επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα γίνεται αναφορά προέλευσης του ληφθέντος περιεχομένου από τον παρόντα Ιστοτόπο με παραπομπή (link).