Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

Η πιο όμορφη εικόνα


Όμορφη για να διώχνει την ασχήμια μας...
Λαμπρή για να φωτίζει το σκοτάδι μας...
Αληθινή για να νικάει το ψεύδος μας...
"Μεγάλη" για να θυμίζει πόσο μικροί είμαστε....
Αγνή για να καθαρίζει τα πάθη μας...
Λυτρωτική, γιατί για εμάς βάφτηκε με αίμα Θεικό...
Χριστέ μου, σε προσκυνώ και σου ζητώ να γίνεις οδηγός μου...

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013

Δεν είναι ο άνθρωπος φερέγγυος αλλά ο Θεός

Το ζήτημα της υπάρξεως του Θεού
Και της Θείας του Οικονομίας
Θα καταστρεφόταν αν εξαρτιόταν από τους λόγους μου
Και από τις δικές σας συνήθειες.
Αλλά το ζήτημα του Θεού, ανεξάρτητα απ' όλους εμάς
Θα πετύχει και θα νικήσει.
Εκείνος του οποίου τα χρόνια δεν έχουν αριθμό
Και η οντότητά του δεν έχει αρχή και τέλος
Δεν μπορεί να αφήσει το "επίγειο σπίτι" του στις διαθέσεις μας
Στα αδύναμα δημιουργήματά του, των οποίων η αρχή και το τέλος
Σχεδόν συναντιόνται σε ένα σημείο και των οποίων η οντότητα
Είναι μία κουκκίδα.
Δεν είναι ο άνθρωπος φερέγγυος αλλά ο Θεός και πιστός εγγυητής της Βασιλείας της αγάπης στη γη...

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Καταφυγή και Προστασία

Μερικές φορές η ψυχή μου
Κρύβει μέσα της πολλή αγάπη
Και θέλω να την στείλω
Και δεν γνωρίζω που να την στείλω.
Και τότε την απευθύνω εις την Μανούλα μου, την Παναγία
Και την παρακαλώ αυτή να παρηγορήσει
Όποιον υποφέρει και βασανίζεται
Όποιον τον πικραίνουν οι αυταρχικοί χαρακτήρες
Όποιον φλέγουν τα πάθη.
Η αγάπη προς την Παναγία μας είναι κάτι το πολύ τρυφερό και Άγιο.
Δεν μπορείς να σκεφθείς την Παναγία μας και να μη πλημμυρίσεις από συναισθήματα Ιερά και Άγια.
Η αγάπη προς την Παναγία μας διαπορθμεύει την ψυχή μας εις τον μέλλοντα αιώνα
Δεν είναι εκ του κόσμου τούτου.
Είναι κάτι που δεν εκφράζεται, αλλά σε κάνει να σκιρτάς από χαρά προς Αυτή
Που είναι η κιβωτός της σωτηρίας και ταμείον των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Όπως και να είναι... "ΜΑΝΑ είναι μόνο μία"

"Η προβλέψιμη Μαμά"
Να τρως φρούτα και λαχανικά, σου κάνουν καλό!
Ξέρω πότε λες ψέματα.
Αφού δεν θες να φας άλλο, δεν έχει ούτε γλυκό.
Αν είσαι άρρωστος και δεν θες να πας σχολείο
Τότε δεν θα πας ούτε στην παιδική χαρά.
Όταν θα κάνεις και εσύ παιδιά θα καταλάβεις.
Στο δικό σου σπίτι να βάλεις τους δικούς σου κανόνες.
Δεν θα ησυχάσεις αν δεν το σπάσεις, έτσι δεν είναι;
Άντε έξω να παίξεις, τόσο ωραία μέρα έχει!
Ποιος θα σε πάρει αν δεν ξέρεις να μαγειρεύεις;
Πήγαινε στο δωμάτιό σου να σκεφτείς αυτό που έκανες!
Το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει!
Ίδιος ο πατέρας σου είσαι!
Όταν εγώ ήμουν στην ηλικία σου...

"Η γκρινιάρα Μαμά"
Πήγαινε πλύσου!
Βούρτσισες τα δόντια σου;
Μάζεψες τα παιχνίδια σου;
Έκανες τα μαθήματά σου;
Είναι ώρα για ύπνο!
Ντύσου, θα κρυώσεις!
Σκούπισε τα πόδια σου!
Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς.
Δεν μιλάμε με το στόμα γεμάτο.
Να είσαι καλό παιδί.
Μπορούσες να πάρεις ένα τηλέφωνο!

"Η τεμπέλα Μαμά"
Ρώτα τον πατέρα σου.
Δεν έχει "γιατί".
Είπα "όχι"!
Μη με αναγκάσεις να έρθω εκεί!
Μην τρέχεις μέσα στο σπίτι!
Αρκετά!
Πόσες φορές πρέπει να το πω;
Δε με νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδιά!
Θα μετρήσω μέχρι το τρία...
Τελευταία φορά που το λέω.
Δεν ρώτησα ποιος το έκανε, είπα να το μαζέψετε!
Και εγώ τι είμαι, η υπηρέτριά σου;
Μάζεψέ το γιατί θα σκοτωθεί κανένας!
Χεράκια δεν έχεις να το κάνεις εσύ;
Δεν σε ρώτησε κανείς.

"Η υπερπροστατευτική Μαμά"
Πρόσεχε!
Πάρε με μόλις φτάσεις!
Σε ποιον φίλο σου είπαμε ότι θα πας;
Και ποιοι άλλοι θα είναι εκεί;
Τι δουλειά κάνουν οι γονείς του;
Έτσι μιλάνε στη μανούλα;
Μην το βάζεις στο στόμα σου!
Μην το πιάνεις, μπορεί να είναι βρώμικο!
Φάε κάτι, βρε παιδάκι μου!
Θες ένα ποτήρι γάλα;
Ντύσου, έχει κρύο!

"Η εγωίστρια Μαμά"
Δεν σου δίνω κολατσιό για να το δίνεις στους άλλους!
Πλύσου πρώτα και μετά έλα να με φιλήσεις.
Εγώ θέλω το καλύτερο για εσένα!
Αν θελήσω τη γνώμη σου, θα στην ζητήσω.
Αν πρόκειται να σφαχτείτε, κάντε το έξω γιατί μόλις καθάρισα!
Δεν θα είμαι πάντα εδώ να σου μαζεύω.
Μην ξενυχτίσεις!
Θα κάνεις αυτό που λέω!
Δεν είμαι ο σοφέρ σου!
Δεν γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε, πρέπει να το καταλάβεις.
Καλά, περίμενε να φτάσουμε σπίτι…
Κλείσε την πόρτα!
Θες να μας ακούσει όλη η γειτονιά;
Και τι με νοιάζει αν η μαμά της Μάριου τον άφησε;
Αν η μαμά του Μάριου τον αφήνει να πηδήξει από το παράθυρο, θα έπρεπε και εγώ να σε αφήσω;
Γιατί;
Γιατί έτσι λέω εγώ!
Εμένα με στεναχωρεί περισσότερο από όσο στεναχωρεί εσένα.

"Η υπερβολική Μαμά"
Θα το φας όλο!
Άλλα παιδάκια δεν έχουν να φάνε!
Τι εννοείς δεν έχεις τι να βάλεις;
Τα ρούχα ξεχειλίζουν στην ντουλάπα!
Πρόσεχε, θα σπάσεις κανένα χέρι (πόδι / κεφάλι / δόντι)!
Ένα εκατομμύριο φορές στο έχω πει!
Η ζωή δεν είναι δίκαιη…
Κοίτα το δωμάτιό σου!
Σαν στάβλος είναι!
Άλλα παιδάκια στον κόσμο θα παρακαλούσαν να έχουν όσα έχεις εσύ!
Με τόσο κερί στα αυτιά σου θα φτιάξουμε λαμπάδα!
Τυφώνας πέρασε από το δωμάτιό σου;
Σβήσε το φως!
Έχουμε μετοχές στην ΔΕΗ;
Όταν εγώ ήμουν μικρή τους σεβόμασταν τους μεγάλους.
Θα με τρελάνετε εντελώς!
Εσένα, παιδάκι μου, το μυαλό σου είναι πάνω από το κεφάλι σου!
Εγώ ποτέ δεν βαριόμουν στην ηλικία σου.
Κλείσε την πόρτα.
Σε τσαντίρι ζεις;
Σκουλαρίκι το έχεις κάνει το τηλέφωνο.

"Η απαιτητική Μαμά"
Είπα "κλείσε την πόρτα" όχι "σπασ΄την"!
Θα σου συμπεριφέρομαι σαν μεγάλη όταν θα αρχίσεις και εσύ να φέρεσαι έτσι.
Δεν σκαλίζουμε την μύτη μας μπροστά σε κόσμο.
Μη μου μιλάς εμένα με αυτό το ύφος!
Όταν σου μιλάω, δεν θα φεύγεις.
Δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις;
Αυτά θα βάλεις;
Τι πάει να πει "δεν ξέρω";
Να με κοιτάς όταν σου μιλάω!
Πες συγγνώμη!
Πες ευχαριστώ!
Πρόσεχε το στόμα σου!
Βαθμοί είναι αυτοί;
Θα πας να παίξεις όταν… τελειώσεις τα μαθήματά σου /καθαρίσεις το δωμάτιό σου /πλύνεις τα χέρια και το στόμα σου.
Πάλι πεινάς;
Πριν από λίγο έφαγες!
Δεν με νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι, εσύ με νοιάζει τι κάνεις!

"Η καχύποπτη Μαμά"
Πως ξέρεις ότι δεν σου αρέσει πριν το δοκιμάσεις;
Τι είναι εδώ;
Ξενοδοχείο;
Έρχεσαι, τρως, κοιμάσαι και φεύγεις;
Δεν το πιστεύω ότι έκανες τέτοιο πράγμα!
Αν δεν το κάνεις τώρα, πότε θα το κάνεις;
Δεν είναι ότι δεν εμπιστεύομαι εσένα, τους άλλους δεν εμπιστεύομαι!
Με δουλεύεις;
Τι ώρα θα είσαι πίσω;
Που νομίζεις ότι πας;
Ποιοι θα είναι μαζί σου;
Τους ξέρω;
Ποιος στα έμαθε αυτά τα πράγματα;
Εσύ δεν ήσουν έτσι!
Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο!
Έχεις για όλα μια απάντηση, ε;
Μου λες ψέματα;

"Η απειλητική Μαμά"
Μη μου κάνεις εμένα μούτρα!
Μην το φας αυτό, θα πάθεις τίποτα!
Μην βγαίνεις έτσι έξω, θα κρυώσεις!
Μην σε ξαναπιάσω να κάνεις κάτι τέτοιο!
Πρόσεχε, θα βγάλεις κανένα μάτι!
Αν σε ξαναπιάσω να κάνεις τέτοιο πράγμα…
Κι αν ήταν φίδι και σε δάγκωνε;
Αν δεν τρως το φαΐ σου, δεν θα μεγαλώσεις!
Μην κάθεσαι τόσο κοντά στην τηλεόραση, θα χαλάσεις τα μάτια σου.
Αν βαριέσαι, θα σου βρω εγώ κάτι να κάνεις.
Μην φοράς τα γυαλιά άλλων, θα στραβωθείς!
Εύχομαι τα παιδιά σου να σου κάνουν τα ίδια!
Πάνω από το πτώμα μου θα πας!
Θα σου βάλω πιπέρι στο στόμα αν το ξαναπείς!
Βούλωσ' το και τρώγε!
Θα στο κόψω εγώ το γέλιο!
Όταν γυρίσει ο πατέρας σου, θα του τα πω όλα!
Όσο ζεις σε αυτό το σπίτι, θα κάνεις αυτό που λέω!
Θα το φας και θα πεις και ένα τραγούδι!
Θα σε γδάρω ζωντανό!
Με έχεις φτάσει στο αμήν!
Θα μιλάς όταν σε ρωτάω!

"Η τρυφερή Μαμά"
Θα είσαι πάντα το μωρό μου.
Εγώ πάντα θα σε αγαπάω, όσα κι αν μου κάνεις.
Κανείς δεν θα σε αγαπήσει ποτέ όσο η Μανούλα.

Πηγή: https://www.facebook.com/MaryJoJo

Το "άδειο" βάζο της ζωής...

Ένας καθηγητής ήθελε να δώσει μια ουσιαστική νώτα της... ζωής στους μαθητές του
Και σκέφτηκε να κάνει το παρακάτω πείραμα...
Για το πείραμα θα χρειαζόταν:
-Ένα βάζο
-Μικρές πέτρες
-Μικρά βότσαλα
-Άμμο
-2 μπουκάλια μπύρες και... αρκετή υπομονή!
Ο καθηγητής ξεκίνησε το πείραμα
Παίρνοντας στα χέρια του ένα άδειο γυάλινο βάζο
Και άρχισε να το γεμίζει στην αρχή με μικρές πέτρες.
Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλες πέτρες ρώτησε:
-Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
-Ναι είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από την τσάντα του μερικά μικρά βότσαλα
Και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
-Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
-Ναι είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε στα χέρια του λίγη άμμο
Και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο.
Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά που υπήρχαν ανάμεσα στις πέτρες και στα βότσαλα.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
-Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:
-Ναι είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε δύο μπουκάλια μπίρες, τις άνοιξε
Και άρχισε να τις αδειάζει μέσα στο βάζο.
Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
-Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
-Ναι, είναι γεμάτο.
Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.
Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας:
Η οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. 
Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.
Τα βότσαλα είναι δευτερεύοντα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας:
Σπουδές, δουλειά, σπίτι, αυτοκίνητο, μικρές πολυτέλειες.
Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.
Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα:
Τα πολύ μικρά της ζωής.
Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα.
Το βάζο είναι η ζωή σας.
Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά.
Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας.
Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας
Προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας.
Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές
Πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία
Πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας…
Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα!
Ξεχωρίστε τις προτεραιότητές σας.
Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι.
Ένας, όμως, ρώτησε:
-Καλά, η μπίρα τι αντιπροσωπεύει;
Και ο καθηγητής γελώντας του απαντά:
-Χαίρομαι που ρωτάς.
Θα σας πω.
Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας
Δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι
Γιατί πρέπει να ξέρεις ότι πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για δυο μπιρίτσες...

Πηγή: http://oikogeneia-orthodoxon.blogspot.gr/

Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

Νερό της Λησμονιάς

Νερό σταλάζει από τη ματιά
Νερό κυλά η ψυχή μου
Νερό που φέγγει στη νυχτιά
Νερό στην αρπαγή μου
Νερό που σβήνει τη φωτιά
Νερό που ξεδιψάει
Νερό που τρέφει τα πουλιά
Νερό που σπαρταράει
Νερό ραντίζουν ουρανοί
Νερό και τα φεγγάρια
Νερό βαφτίζει τις πνοές
Νερό και τα χορτάρια
Νερό μ’ αγκάλιασε με μιας
Νερό και με λυτρώνει
Νερό ουσία αρχέγονη
Νερό και με παγώνει
Νερό της λησμονιάς αρχή
Νερό και των σπερμάτων
Νερό της γης η χαραυγή
Νερό και των πνευμάτων
Νερό πικρό εξαγνισμού
Νερό της αμαρτίας
Νερό πλημμύρισμα του νου
Νερό της ευτυχίας
Κόσμος γεννιέται από νερό
Νερό τον καταστρέφει
Νερό και μέ η φτιάξη μου
Γέννα και θάνατος μου
Νερό με κέρασες εσύ με γάνωσες με δίψα
Νερό της λησμονιάς ...δεν έπνιξες τη μοίρα
Και έτσι πεθαίνω σιωπηλά
Σε βύθισμα πελάγου
Αρχή του κόσμου το νερό
Μα εσύ σαι ο κόσμος όλος
Δίχως νερό πώς να σωθώ;
Δίχως την ύπαρξη σου;
Δίχως της νύχτας τη μιλιά;
Δίχως την σύζευξη σου;

Πηγή: http://aretimaurogianni7.blogspot.gr/

Η συγκομιδή του πόνου

Το τριαντάφυλλο όσο όμορφο κι΄ αν είναι
Βγάζει μαζί κι' αγκάθια .
Τα ωραία συνοδεύονται με πόνο
Αλλά κι ο πόνος βγάζει στη χαρά.
Συνήθως το ουράνιο τόξο υψώνεται ύστερα από την μπόρα.
Πρέπει να προηγηθούν οι καταιγίδες για να ξαστερώσει ο ουρανός.
Τα πιο θαυμάσια αγάλματα έχουν τα περισσότερα κτυπήματα..
Οι μεγάλες ψυχές οφείλουν την μεγαλοσύνη τους στα κτυπήματα του πόνου.
Τα χρυσά και βαρύτιμα κοσμήματα περνούν πρώτα απ' την φωτιά.
Οφείλουμε λοιπόν, ν' αποδεχόμαστε τον πόνο που μας επισκέπτεται
Σαν μια ευλογία του Θεού.
Το σιτάρι συμπιέζεται και λιώνει μέσα στη γη, αλλά τότε καρποφορεί την ζωή.
Πλούσια και ευλογημένη του πόνου η συγκομιδή.
Μεγάλη η ευλογία του Θεού στον αγρό των δακρύων.
Ευλογία που την βιώνουν όσοι με το χάρισμα της διακρίσεως αληθινά πιστεύουν.

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

Μη στεναχωριέσαι... τίποτε δε χάθηκε!

Αν νιώθεις αποδυναμωμένος απ'τη σφοδρότητα των πειρασμών
Αν βλέπεις πως κοντεύεις να λυγίσεις
Ακόμα και αν έπεσες, μη στεναχωριέσαι.
Μην απελπίζεσαι.
Τίποτε δεν τελείωσε ακόμα.
Τίποτα δεν χάθηκε.
Αφού ακόμα είσαι ζωντανός
Αφού ακόμα έχεις τη δυνατότητα, γονάτισε και προσευχήσου.
Ο Θεός, ο Σταυρωμένος Θεός, ποτέ δεν έπαψε να μας αγαπά.
Όπως είμαστε.
Γεμάτοι σφάλματα, γεμάτοι αμαρτίες, γεμάτοι πάθη και σκοτεινιά.
Ποτέ δεν είναι αργά για να ξαναπροσπαθήσεις!

Πως θα μας κρίνει ο Θεός

Χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τρόπο λειτουργίας
Του εσωτερικού μας κόσμου χωρίς φόβο και ταραχή
Ανακαλύπτοντας τις ιδιοτυπίες της λόγω π.χ. κληρονομικότητος
Επιδράσεων του περιβάλλοντός μας άμεσου ή ευρύτερου κ.λπ.
Το πρόβλημα δεν είναι γιατί είμαστε τέτοιοι
Που διαπιστώνουμε για τον εαυτό μας
Αλλά πώς θα γίνουμε αυτό που πρέπει να γίνουμε
Σύμφωνα με την αλήθεια του Ευαγγελίου.
Ο Θεός δεν θα μας κρίνει γιατί υπήρξαμε τέτοιοι που ήρθαμε στον κόσμο
Αλλά γιατί δεν προσπαθήσαμε να κάνουμε ότι χρειαζόταν
Να γίνουμε κατά το θέλημα του Θεού
Αφού μας δόθηκαν οι ευκαιρίες και οι δυνατότητες για κάτι τέτοιο.

π.Ευσέβιος Βίττης

Πηγή: http://alliotikathriskeytika.blogspot.gr

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

Το μυστικό

Να ζητάμε στην προσευχή
Μόνο τη σωτηρία της ψυχής μας.
Δεν είπε ο Κύριος
"Ζητείτε δε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού και...
Ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν"
Εύκολα, ευκολότατα ο Χριστός μπορεί να μας δώσει
Ότι επιθυμούμε.
Και κοιτάξτε το μυστικό.
Το μυστικό είναι να μην το έχετε στο νου σας καθόλου
Να ζητήσετε το συγκεκριμένο πράγμα.
Το μυστικό είναι να ζητάτε την ένωσή σας με το Θεό ανιδιοτελώς
Χωρίς να λέτε
"Δώσ'μου τούτο, εκείνο...".
Είναι αρκετό να λέμε
"Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με".
Δε χρειάζεται ο Θεός ενημέρωση από μας για τις διάφορες ανάγκες μας.
Εκείνος τα γνωρίζει όλα ασυγκρίτως καλύτερα από μας και μας παρέχει την αγάπη Του.

Απόσπασμα απ'το βιβλίο
"Βίος και Λόγοι" του Γέρ.Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Μωρό μου… μίλα μου

Μπορούμε να επικοινωνήσουμε μ΄ ένα βρέφος που ακόμα δεν μιλάει;
Κι όμως, το μωρό καταλαβαίνει!
Και όχι απλά καταλαβαίνει
Αλλά επικοινωνεί μαζί μας με το δικό του τρόπο.
Αρκετοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν
Πως το μόνο που μπορεί να κάνει ένα μωρό
Είναι να ικανοποιεί τις βιολογικές του ανάγκες.
Η άποψη αυτή επικρατεί κυρίως
Γιατί τα βρέφη στο πρώτο διάστημα της ζωής τους
Τις περισσότερες ώρες κοιμούνται.
Έτσι δίνουν την εντύπωση πως οι αισθήσεις τους
Δεν είναι ικανές να δεχτούν ερεθίσματα από το εξωτερικό περιβάλλον
Και πως δεν έχουν την ικανότητα για ψυχική επικοινωνία.
Γι΄ αυτό ακούμε συχνά την έκφραση "μωρό είναι, δεν καταλαβαίνει".
Τις τελευταίες δεκαετίες, όμως, η χρήση νέων μέσων μας επέτρεψε
Να παρατηρήσουμε τη συμπεριφορά των βρεφών και να αποδείξουμε πως το μωρό
Έχει πολλές ικανότητες επικοινωνίας, από τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του.
Όταν το μωρό έρχεται στον κόσμο, παρόλο που είναι ακόμα ανώριμο κοινωνικά
Αρχίζει να διαμορφώνει τις πρώτες του σχέσεις.
Μεγαλώνοντας, αυξάνει ο βαθμός της ωριμότητάς του
Και αρχίζει να διαμορφώνει τα πρώτα μέσα επικοινωνίας με το εξωτερικό του περιβάλλον.
Το μωρό επικοινωνεί μαζί μας
Όπως εμείς χρησιμοποιούμε τόσο λεκτικά όσο και μη λεκτικά μέσα για να επικοινωνήσουμε
Το ίδιο συμβαίνει και μ’ ένα μωρό.
Αφού ακόμα δεν μπορεί να  μιλήσει, προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί μας
Είτε με λεκτικό τρόπο που εμείς δεν καταλαβαίνουμε είτε με μη λεκτικό.
Τα βασικά επικοινωνιακά όπλα του είναι τρία:
-Το βλέμμα.
Μ΄ ένα βλέμμα μπορεί να σας δείξει αν είναι ευχαριστημένο ή δυσαρεστημένο από κάτι, αν κάτι το τρόμαξε ή το ενοχλεί.
-Το κλάμα.
Είναι το πιο δυνατό και ίσως το πιο σημαντικό μέσο, ειδικά για στιγμές…έκτακτης ανάγκης!
Όταν πονάει, θέλει άλλαγμα, πεινάει ή νυστάζει
Ο μόνος τρόπος που έχει για να σας ειδοποιήσει πως κάτι συμβαίνει είναι να βάλει τα κλάματα.
-Το χαμόγελο.
Το πιο τρυφερό μέσο επικοινωνίας και αυτό που όλες οι μητέρες ανυπομονούν να αντικρίσουν.
Από τριών κιόλας μηνών, το μωρό σας θα ανταποκριθεί στο χαμόγελό σας μ΄ ένα δικό του
Που θα είναι το πιο γλυκό χαμόγελο που έχετε δει!
Οι λόγοι για τους οποίους το μωρό προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί μας είναι πολλοί.
Μπορεί να θέλει να φάει, να θέλει άλλαγμα, να νυστάζει ή να βαριέται.
Εκτός όμως από την κάλυψη των βιολογικών του αναγκών
Μπορεί απλά να θέλει να έρθει σε επαφή μαζί σας, να ψυχαγωγηθεί και να νιώσει συναισθηματική ασφάλεια.
Γι΄ αυτό πρέπει να δίνουμε μεγάλη σημασία σε όλα τα επικοινωνιακά του καλέσματα!
Όλες οι αισθήσεις του…
Όσο περίεργο κι αν ακούγεται οι αισθήσεις ενός μωρού λειτουργούν όπως ενός κανονικού ανθρώπου
Και μάλιστα πριν ακόμα γεννηθεί, δηλαδή όταν ακόμα βρίσκεται στην κοιλιά της μητέρας του.
Για το λόγο αυτό, η σωματική επαφή με το μωρό σας είναι πολύ σημαντική.
Η αγκαλιά, το χάδι, τα καθημερινά παιχνίδια είναι μια μορφή επικοινωνίας πολύ χρήσιμη για εσάς και το μωρό σας.
·Η αίσθηση της αφής είναι ίσως και η πιο σημαντική.
Με αυτή το μωρό αισθάνεται ότι υπάρχει γύρω του.
Το χάδι σας, την αγκαλιά σας, ακόμα και την υφή των υλικών με τα οποία έρχεται σε επαφή.
Μια απαλή χνουδωτή κουβέρτα ή ένα κρύο και σκληρό πανί δεν του αφήνουν την ίδια αίσθηση.
Από τις αντιδράσεις του, μπορείτε να καταλάβετε πότε είναι ευχαριστημένο
Και πότε ενοχλείται από αυτό που το αγγίζει.
·Η αίσθηση της όσφρησης είναι πολύ αναπτυγμένη και εξίσου σημαντική.
Με τη βοήθειά της το βρέφος μπορεί να αναγνωρίσει ότι δεν μπορεί ακόμα να δει πολύ καθαρά με τα μάτια του.
Και φυσικά η πρώτη μυρωδιά που πάντα ξεχωρίζει και μπορεί να το ηρεμήσει κάθε στιγμή είναι αυτή της μητέρας του.
·Η αίσθηση της ακοής είναι από τις πρώτες αισθήσεις που αναπτύσσονται
Αφού το μωρό σας ακούει από τον 5ο κιόλας μήνα της εγκυμοσύνης σας.
Όταν λοιπόν έρχεται στον κόσμο, έχει πολύ καλά αναπτυγμένη την αίσθηση αυτή.
Γι΄ αυτό θα το δείτε να τρομάζει με τους δυνατούς θορύβους, να γυρίζει το κεφαλάκι του
Για να δει από πού έρχεται ο κάθε ήχος ή να νανουρίζεται από τις γλυκές μελωδίες που του τραγουδάτε.
·Η αίσθηση της γεύσης είναι επίσης αναπτυγμένη από την 7η με 8η εβδομάδα της εγκυμοσύνης!
Έτσι το μωρό σας μπορεί να νιώσει τις γεύσεις των τροφών που του δίνετε.
Γι΄ αυτό άλλωστε παρατηρείτε και διάφορες προτιμήσεις ως προς αυτές.
Ιδιαίτερες για ένα μωρό είναι οι ξινές, καυτερές και γλυκές γεύσεις.
·Τέλος, η αίσθηση της όρασης είναι αυτή που αναπτύσσεται τελευταία
Αφού ένα βρέφος δεν μπορεί να δει πολύ καθαρά.
Έτσι, χρησιμοποιεί τις άλλες αισθήσεις του για να γνωρίσει τον κόσμο που το περιβάλλει.
Οι πρώτες λεξούλες
Μ΄ έναν τρόπο πολύ γλυκό και αυθόρμητο ανοίγει το στόμα του
Και νιώθουμε πως προσπαθεί να μας μιλήσει.
Κι όντως αυτό κάνει.
Τα μωρά παράγουν ήχους, οι οποίοι καθώς οι μήνες περνούν μοιάζουν όλο και περισσότερο
Στη μητρική του γλώσσα.
Αυτή η ικανότητα, όμως, δεν θα μπορέσει να αναπτυχθεί και κατά συνέπεια
Ο λόγος του δεν θα μπορέσει να εξελιχθεί, αν δεν ενισχύεται από τα ερεθίσματα που παίρνει
Μέσω της ακοής του, δηλαδή μέσω της δικής μας ομιλίας.
"Μίλησέ μου…"
Το μωρό μαθαίνει την ομιλία πολύ πριν αρχίσει να μιλάει.
Ακόμα και πριν γεννηθεί καταγράφει τις λέξεις που ακούει.
Γι΄ αυτό, η δική σας ομιλία παίζει βασικό ρόλο.
Είναι πολύ σημαντικό να μιλάμε στο μωρό μας.
Την ώρα του γεύματος ή την ώρα που το αλλάζετε....
Την ώρα του μπάνιου, την ώρα του παιχνιδιού μιλήστε του για τα πάντα.
Ονομάστε τα αντικείμενα που βλέπει και εξηγήστε του τι μπορούμε να κάνουμε με αυτά.
Ίσως δεν μπορεί ακόμα να καταλάβει όλα όσα του λέτε, μαθαίνει όμως να σας ακούει.
Σας παρακολουθεί την ώρα που του μιλάτε
Και σιγά σιγά θα αρχίσει να ανταποκρίνεται στο επικοινωνιακό σας κάλεσμα.
Το σημαντικότερο όμως είναι πως με το να του μιλάτε νιώθει όμορφα.
Νιώθει πως το ίδιο είναι πολύ σημαντικό, αφού μιλάτε τόσο πολύ μαζί του.
Ακόμη κι αν δεν μπορεί να προφέρει παρά μόνο λίγους ήχους
Ακούει καινούργιες λέξεις από εσάς, τις μαθαίνει και τις… αποθηκεύει!
Έτσι αρχίζει να δημιουργεί το δικό του λεξιλόγιο!
Κάντε διάλογο
Όσο παράξενο κι αν σας ακούγεται, είναι πολύ σημαντικό
Να εισάγουμε από νωρίς στο μωρό την έννοια του διαλόγου.
Δεν πρέπει μόνο να μάθει να επικοινωνεί με τους άλλους ανθρώπους με λόγια
Αλλά πρέπει να μάθει να το κάνει και σωστά.
Γι΄ αυτό δείξτε του από νωρίς πώς γίνεται ο διάλογος.
Βοηθήστε το να καταλάβει πως οι συνομιλητές μιλάνε με τη σειρά
Περιμένοντας ο ένας να μιλήσει μόλις τελειώσει ο άλλος.
Όταν λοιπόν μιλάτε στο μωρό, δώστε του χρόνο για να σας απαντήσει και μετά συνεχίστε
Ακόμα κι αν η απάντησή του είναι ένας αστείος ήχος.
Έτσι κάνετε μαζί του έναν μικρό διάλογο.
Μικρά επιτεύγματα
· 6 εβδομάδων, αρχίζει να ανταποκρίνεται στο χαμόγελο και στην ομιλία μας.
· 2 μηνών, αρχίζει να προσθέτει όλο και περισσότερους ήχους στο λεξιλόγιό του.
· 3 μηνών, απαντά σε αυτά που ακούει, πάντα βέβαια με τις δικές του λεξούλες.
· 3-6 μηνών, μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει το όχι.
· 1 έτους, αρχίζει να συνδέει τις λέξεις με τα αντικείμενα.
· 18 μηνών, ενώνει τις λέξεις που ήδη ξέρει και δημιουργεί καινούργιες.
· 2 ετών, γνωρίζει χίλιες έως δύο χιλιάδες λέξεις, οι οποίες ξέρει τι ακριβώς σημαίνουν.

Κατερίνα Νικολάου ....με τη συνεργασία της Μαρίας Ποθητού

Πηγή: http://www.diakonima.gr

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

Μη φοβάσαι τον πόνο

Ο φόβος του πόνου
Ο φόβος της δοκιμασίας
Ο φόβος του πειρασμού
Μας καθηλώνει στην νέκρωσή μας
Στην ανωριμότητά μας και
Στην ανικανότητά μας να αγαπήσουμε
Να αγαπηθούμε και εν τέλει να ζήσουμε.
Αυτό ο κόσμος το θεωρεί ιδανικό:
Δηλαδή την άρνηση του πόνου.
Και νομίζει έτσι ότι θα βρει την χαρά.
Και θεωρείται ευλογημένος ο άνθρωπος που δεν έχει πόνο.
Ο άνθρωπος που δεν έχει πόνο μπορεί να ορίζεται ευτυχισμένος
Αλλά δεν είναι χαρούμενος και δεν έχει ζωή μέσα του.
Γιατί ο ευτυχισμένος γίνεται υπερήφανος και ο υπερήφανος δεν μπορεί να αγαπά ούτε να αγαπηθεί.
Ο υπερήφανος -δηλαδή ο εγωιστής- δε μπορεί να έχει σχέση.

Απόσπασμα από ομιλία του π.Βαρνάβα Γιάγκου

Σημάδια της παρουσίας του Χριστού

Ο Χριστός, όπως τότε που εδίδασκε
Όπως τότε που έκανε τους χωλούς να πηδούν και να περιπατούν
Τους τυφλούς να αναβλέπουν
Τους νεκρούς να εγείρωνται
Έτσι ακριβώς είναι μπροστά μας αυτήν την ώρα.
Δεν τον φέρουμε απλώς στην σκέψη μας
Αλλά πραγματικά έρχεται μπροστά μας
Γίνεται παρών Εκείνος, ο διδάσκαλος, ο προφήτης, ο θαυματουργός.
Είναι τώρα μπροστά μας ο Χριστός που σταυρώθηκε
Που αναστήθηκε, που αναλήφθηκε!
Όλα αυτά που βλέπουμε εδώ μέσα, οι πολυέλαιοι, ο Ιερεύς
Η Αγία Τράπεζα, το Ευαγγέλιον
Τα τίμια δώρα, η είσοδος η μικρά και η μεγάλη
Τα πάντα γίνονται σημάδια της παρουσίας του Χριστού.

Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

Θέλω να ζήσω με Σένα

Δεν θέλω, δεν επιθυμώ να ζήσω πολύ.
Θέλω να ζήσω με Σένα.
Το πολύ, το ζωντανό και ατέλειωτο είσαι Εσύ.
Έλα και κάμε το θέλημά Σου σε μένα.
Έλα όπως θέλεις και όταν κρίνεις.
Έλα σαν αύρα, σαν ευλογία, αν το νομίζεις σωστό.
Έλα σαν κεραυνός δοκιμασίας και κατάσκαψέ μου το είναι
Αν νομίζεις ότι έτσι πρέπει.
Ξέρω ότι αυτό που θα  ακολουθήσει την επίσκεψή Σου
Μ' οποιοδήποτε τρόπο κι αν έλθεις
Θα είναι αυτό το βαθύτατο που επιθυμώ
Και δεν μπορώ να το εκφράσω
Και δεν μπορώ να το βρω πουθενά, έξω από Σένα.
Γι' αυτό Εσένα ζητώ και περιμένω.
Έχω απογοητευθεί από τον εαυτό μου.
Μόνο Εσύ μένεις.
Και έρχομαι προς Σε τον ιατρό, το φωτισμό και τον αγιασμό των ψυχών και των σωμάτων.
Έρχομαι άρρωστος, όπως είμαι, και εγκαταλείπω σε Σένα τη ζωή μου άπασα και την ελπίδα.

π. Βασίλειος Ιβηρίτης 

Στα αδιέξοδα, περιμένει...

Γι'αυτό ακριβώς, όπου επλεόνασεν η αμαρτία
Υπερεπερίσσευσεν η χάρις.
Ο αιώνας αυτός είναι ο αιώνας του Θεού.
Ο αιώνας της εκκλησίας.
Ο αιώνας της μετανοίας!
Ο αιώνας της προκλητικής αγάπης του Θεού.
Ο αιώνας της επιστροφής των ασώτων
Και παραστρατημένων στο μεγάλο μας Πατέρα.
Στην Αγία μας εκκλησία που είναι η αγκαλιά του Χριστού.
Όλοι μια αγκαλιά θέλουνε.
Όλοι μια αγκαλιά γυρεύουνε.
Ε, αυτή είναι του Χριστού η αγκαλιά.
Ο οποίος τη στήνει στα τρίστρατα της ζωής μας.
Και στα αδιέξοδα περιμένει!
Και τότε, απελπισμένοι απ'όλους και απ'όλα, και απ'τον εγωιστή εαυτό μας
Πέφτουμε στην αγκαλιά του Θεού (τουλάχιστον οι καλοπροαίρετοι) άνευ όρων και ορίων.
Και παραδινόμαστε στην αγάπη του Θεού.
Και αυτό είναι θαύμα.
Δεν αφήνει τον κόσμο του ο Θεός!
Δεν αφήνει ο Χριστός.
Μας έχει πληρώσει με το αίμα του και τη ζωή του!

Είναι απόσπασμα από ομιλία του π.Ανανία Κουστένη

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

Ότι και να κάνεις ο Θεός σε αγαπά γιατί είσαι το πλάσμα των χειρών Του

Ο Θεός μας αγαπά όχι μόνο όταν πάμε καλά
Αλλά και όταν δεν πάμε καλά.
Μας αγαπά και όταν κάνουμε λάθη και όταν πέφτουμε.
Ακόμα και όταν είσαι άσωτος και τότε σ'αγαπάει ο Θεός.
Έχεις και τότε αξία στα μάτια του
Όχι επειδή είσαι καλός ή επειδή είσαι κακός
Αλλά επειδή είσαι πλάσμα της αγάπης του
Το πλάσμα των χειρών Του.
Έχεις αξία και έχεις μια πορεία που παλεύεις και αγωνίζεσαι.
Και δεν σε κρίνει ο Θεός.
Γιατί ξέρει ότι αυτό που σήμερα είσαι, είναι ένα στιγμιότυπο
Μια φάση της ζωής σου, είναι ίσως μια δυσκολία της ζωής σου.
Παλεύεις και προσπαθείς.
Δεν τα καταφέρνεις;
Σ'αγαπάει και πάλι ο Θεός.

Απόσπασμα απ'το νέο βιβλίο του π.Ανδρέα Κονάνου
"Αγάπη για πάντα"

Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

Απόδειξέ μου ότι υπάρχει Θεός

Με ρώτησες πώς μπορώ να σου αποδείξω ότι υπάρχει Θεός.
Και, αν υπάρχει, πώς ξέρω ότι ο δικός μου Θεός είναι ο αληθινός.
Και σου απάντησα με μια ερώτηση:
Σε νοιάζει η απάντηση;
Ή απλά το ρωτάς από φιλολογικό ενδιαφέρον;
Ή απλά για να με πικάρεις;
Πόσο δύσκολα ερωτήματα…
Μα και πόσο αληθινά, υπαρκτά, καθημερινά
Αλλά με διαστάσεις αιώνιες…
Και σου είπα... το θυμάσαι;
Ο Θεός δεν είναι θέμα φιλοσοφικών σκέψεων και επιχειρημάτων.
Ο Θεός είναι κάτι που το ζεις.
Τον ζεις.
Τον βιώνεις, τον αισθάνεσαι, τον νιώθεις μέσα σου βαθιά.
Η πίστη μας στον αληθινό Θεό είναι εμπειρία και βίωμα.
Αν θες να σου λυθούν οι απορίες πρέπει να διώξεις τον εγωισμό από μέσα σου.
Να γονατίσεις και να προσευχηθείς.
Να Του πεις:
"Θεέ μου, έλα στην καρδιά μου.
Έλα, Θεέ μου, και δείξε μου ότι υπάρχεις.
Σε ψάχνω και το ξέρεις ότι σε ψάχνω στ΄ αλήθεια".
Αλλά και πάλι μη νομίσεις ότι επειδή έκανες μια προσευχή, θα φανερωθεί ο Θεός σαν με μαγικό τρόπο.
Ο Θεός γνωρίζει εσένα καλύτερα απ΄ τον καθένα.
Ακόμα και απ’ τον εαυτό σου.
Και θα σου φανερωθεί όταν εκείνος το θελήσει.
Εσύ, μονάχα μείνε σταθερός στην προσευχή σου, στην ελπίδα.
Κάθε μέρα και κάθε ώρα.
Γιατί ο Θεός ακούει….
Πάντα ακούει…
Εμείς, όμως, έχουμε τις προϋποθέσεις να τον ακούσουμε;

Θεός άρχισε να εκτυπώνεται, αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει

Τροφή μου είναι τα βιβλία
Γράμματα τρώω
Με τα γράμματα τρέφομαι.
Βιβλιοφάγος και γραμματοφάγος
Για αυτό είμαι μονίμως πεινασμένος και διψασμένος.
Σαν να μου έχουν πέσει τα αυτιά
Και δεν ακούω τους λόγους Εκείνου:
"Εμόν βρώμα έστιν, ίνα ποιώ το θέλημα του πέμψαντός με" (Ίω.4,34).
Το γράμμα αποκτείνει, το πνεύμα ζωοποιεί.
Όλη η σοφία του ανθρώπου και όλη η επιστήμη δεν είναι τάχα ένα κομποσκοίνι από γράμματα;
Ο άνθρωπος έγινε γραμματισμένος, έγινε όλος ένα αλφάβητο
Και νομίζει πως έγινε το αλφάβητο όλου του κόσμου και του Θεού.
Ο πολιτισμός μας γεννήθηκε μέσα στα τυπογραφεία
Και κάθε τι το πολιτισμένο υποκλίνεται μπροστά στα γράμματα, σε αυτά τα λεπτεπίλεπτα είδωλα.
Έτσι, τα γράμματα έγιναν ο θησαυρός και οι εκτιμητές κάθε αξίας.
Ακόμα και ο Θεός άρχισε να "εκτυπώνεται", αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει.
Τα τυπογραφεία μεταμορφώθηκαν σε ναούς, σε βασίλεια των γραμμάτων
Αυτός είναι ο πολιτισμός μας.
Βασίλευσε το γράμμα και σήμερα σκοτώνει την Ευρώπη
Αφού "το γράμμα αποκτείνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί" (Β' Κορ. 3,6).

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Ύστερα άπό μία κουραστική μέρα, μας είναι απαραίτητη η βραδυνή προσευχή

Το βράδυ, κατάκοπος καθώς είμαι από το μόχθο της ημέρας, δεν έχω όρεξη για προσευχή.
Άλλωστε, γιατί να προσευχηθώ;
Μα πως είναι δυνατό!
Να μην έχει κανείς διάθεση επικοινωνίας με τον Κύριο
Έστω και εξουθενωμένος σωματικά;
Μήπως οι οποιεσδήποτε διασκεδάσεις
Ξεκουράζουν τον άνθρωπο;
Όχι, αυτές τον καταπονούν περισσότερο
Ενώ η προσευχή έλκει τη θεία χάρη, που αναπαύει σώμα και ψυχή.
Δεν προσεύχεστε, λοιπόν...
Ή είστε θυμωμένοι με το Θεό ή πιστεύετε ότι δεν Τον έχετε ανάγκη.
Γιατί να προσευχηθώ;
Αναρωτιέστε.
Νιώθετε αυτάρκεια και αυτοϊκανοποίηση.
Είστε χορτάτοι!
Και δεν θέλετε να ζητάτε...
Κάθε βράδυ, όσο κουρασμένοι κι αν είστε, μην παραλείπετε να καταφεύγετε σ' Εκείνον.
Να προσεύχεστε γονατιστοί ή καθισμένοι.
Και όταν μπορείτε, να σηκώνεστε όρθιοι.
Δεν έχει τόση σημασία ή στάση, φτάνει να προσεύχεστε.
Να ευχαριστείτε τον Κύριο για την ημέρα που πέρασε, όσο δύσκολη κι αν ήταν.
Να Τον παρακαλάτε για μια καλή νύχτα και να ζητάτε συγχώρηση
Με βαθιά μετάνοια για τα σφάλματά σας.
Προσευχή τη νύχτα στο κρεβάτι.
Στη διάρκεια της νύχτας, όποτε ξυπνάτε για λίγο και πριν σας ξαναπάρει ο ύπνος.
Να προσεύχεστε έτσι όπως είστε ξαπλωμένοι.
Αυτό δεν είναι κακό.
Απεναντίας μάλιστα, αν συνηθίσετε να λέτε την ευχή ή κάποιον ψαλμό στα μεσοδιαστήματα του ύπνου
Θα διώχνετε όλους τους κακούς λογισμούς, που σας πολεμούν εκείνη την ώρα.

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Η αξία μας δεν χάνεται


Ένας καθηγητής κρατούσε ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ
Και ρώτησε τους μαθητές:
-Ποιος θέλει αυτό το χαρτονόμισμα των 20 ευρώ;
Όλοι στην αίθουσα σήκωσαν πάνω το χέρι.
Τότε ο καθηγητής το τσαλάκωσε και ξαναρώτησε...
-Υπάρχει κάποιος που θέλει ακόμη
Αυτό το τσαλακωμένο χαρτονόμισμα;
Όλοι στην αίθουσα σήκωσαν πάλι πάνω το χέρι.
Έπειτα έριξε το χαρτονόμισμα στο πάτωμα
Και άρχισε να το κλωτσά και να χοροπηδά πάνω στο 20ευρω με τα παπούτσια του.
Το μάζεψε από το πάτωμα τσαλακωμένο, λερωμένο, λασπωμένο.
Και τους ξανάκανε την ίδια ερώτηση:
-Ποιος θέλει αυτό το τσαλακωμένο, λερωμένο, λασπωμένο, χαρτονόμισμα των 20 ευρώ;
Όλοι ξανά στην αίθουσα σήκωσαν πάνω το χέρι.
Φίλοι μου τους είπε:
-Σήμερα θα πάρετε ένα μεγάλο μάθημα.
Ότι και να έκανα στο χαρτονόμισμα εσείς πάλι το θέλατε γιατί δεν έχασε την αξία του.
Ακόμη αξίζει 20 Ευρώ!!!
Πολλές φορές στην ζωή, μας τσαλακώνουν
Μας κτυπούν
Μας ρίχνουν κάτω στο πάτωμα
Μας ποδοπατούν, άνθρωποι και γεγονότα.
Έτσι, πιστεύετε πως πλέον δεν έχετε καμία αξία.
Αλλά η πραγματική σας αξία δε θα έχει αλλάξει στα μάτια αυτών που σας αγαπούν πραγματικά.
Ακόμη και τις μέρες που δεν είμαστε στα καλύτερα μας, η αξία μας παραμένει.

Πηγή: http://talantoblog.blogspot.gr 

Μεγάλε άνθρωπε τι με ταΐζεις;

Ως τα 2 είμαι βρέφος και εσύ, μεγάλε άνθρωπε..
Μου δίνεις να φάω "ότι" θέλεις.
Επιλέγεις ποιο τρόφιμο είναι αυτό που θα καταναλώσω
Αλλά μου το δίνεις και όποια ώρα τις μέρας εσύ προστάζεις!
Αναρωτιέμαι..
ΠΩΣ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ αυτό που θα φάω;
Ζητάς να πιω όλο το γάλα μου, ή να φάω όλο το φαγητό μου
Χωρίς να θυμάσαι κάποιες φορές
Ότι το προηγούμενο μου γεύμα ήταν μεγάλο
Ενώ το στομαχάκι μου "δεν χωράει όλη αυτή τη τροφή".
Ή πάλι είναι φορές που εγώ πεινάω!...
Και κλαίω!
Και εσύ δε μου δίνεις σημασία και δεν ξέρεις τι να κάνεις...
Νευριάζεις και δεν περνάει καν από το μυαλό σου ότι εγώ μπορεί να πεινάω...
Μη ξεχνάς μεγάλε άνθρωπε και μένα!
Είμαι σε ταχεία φάση ανάπτυξης και ίσως να χρειάζομαι κάποιες φορές μεγαλύτερη ποσότητα τροφής!
Ή άλλες φορές, να μην θέλω να φάω!
Έχω ένστικτο.. και αυτό με οδηγεί.
Αναρωτιέσαι γιατί δεν τρώω τα φρούτα μου ενώ όλα τα άλλα βρεφάκια στην ηλικία μου τρώνε φρούτα.
Εγώ όμως δεν μπορώ να σου δώσω την απάντηση, γιατί αν την ακούσεις ίσως σε πληγώσει...
Ποια είναι αυτή;
Μαμά, εσύ τρως φρούτα;
Γιατί μπαμπά μου λες ότι θα μου κάνουν καλό;
Εσένα δεν σου κάνουν καλό;
Αντί για φρούτα μπαμπά, γιατί τρως γλυκό;
Εγώ, γιατί να φάω φρούτα, αν εσύ δεν τα αγγίζεις;
Μεγάλοι, σας έχω πρότυπο και βαδίζω πίσω από σας...
Προσέξτε τι είναι αυτό που τρώτε...αυτό θα τρώω και εγώ στο μέλλον..
(Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με τα λαχανικά, τα λιπαρά κλπ).
Μεγάλε άνθρωπε, σε παρακαλώ, δίδαξέ μου τι είναι αυτό που πρέπει να τρώω για να έχω την υγεία μου!
Θέλω να ξέρεις ότι μου αρέσει να με μαθαίνουν όμορφα πράγματα και αγαπώ το πρόγραμμα.
Δώσε μου εσύ το σωστό και εγώ θα προσπαθήσω!
Στο υπόσχομαι!
Δεν ξέρεις γιατί λερώνομαι όταν τρώω.
Είμαι μικρό και είναι σίγουρο ότι δεν το έκανα αυτό από πάντα!
Μη νευριάζεις αν λερώνω τα ρούχα μου!
Σε παρακαλώ δίδαξέ μου!
Και εσένα κάποιος σου το έδειξε.
Σε παρακαλώ όμως, να έχεις αντοχές γιατί κάποιες φορές, δεν είναι ότι ξεχνώ, αλλά ότι ξεχνιέμαι
Μη με μπουκώνετε με την τροφή, όταν εγώ κλαίω ή μιλάω πολύ.
Δεν πεινάω εκείνη τη στιγμή...
Μη με μπουκώνετε με τροφή, γιατί εκείνη την ώρα, εγώ θέλω να μιλήσουμε..
Με αυτό τον τρόπο τον δικό σας.
Μπουκώνετε το συναίσθημά μου με μπουκιές τροφής..
Μεγάλε άνθρωπε...θέλω να θυμάσαι πως πρέπει να με προστατεύεις...γιατί εγώ είμαι το μέλλον

Bασιλική Παπαδοπούλου
Διαιτολογος- Διατροφολόγος

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

Απ' όλα μας τα έργα η προσευχή είναι το πιο σπουδαίο και το πιο ιερό

Στο χωριό Σεβαστόπολ ο Ιεράρχης ρώτησε τους μαθητές
Ποιες προσευχές γνώριζαν.
Επειδή δεν απαντούσαν ικανοποιητικά, τους είπε:
Η προσευχή δεν είναι μάθημα
Που το διαβάζουμε μόνο όταν μας το ζητούν.
Πάντοτε πρέπει να προσευχόμαστε...
Όταν προσεύχεσαι, μιλάς με τον Θεό.
Πως θα Του ζητήσεις κάτι, λοιπόν
Αν δεν γνωρίζεις να προσεύχεσαι;
Απ' όλα μας τα έργα η προσευχή είναι το πιο σπουδαίο και το πιο ιερό.
Και αφού νουθέτησε κατάλληλα τα παιδιά, στράφηκε στους γονείς τους:
Να προσέχετε τα παιδιά σας.
Να τα συνδέετε με τον Θεό...
Αν τα αναθρέψετε "με αγωγή και νουθεσίες σύμφωνες με το θέλημα του Κυρίου"(Εφ.6:4)
Και αυτά, μεγαλώνοντας, πάρουν κακό δρόμο, ο Θεός δεν θα σας καταλογίσει ένοχη.
Αν, όμως, δεν τα αναθρέψετε σωστά, θα δώσετε λόγο σ' Εκείνον για το παραστράτημά τους.
Εύκολα ισιώνει κανείς ένα νεαρό δένδρο και δύσκολα ένα γέρικο.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά:
Σαν τα δενδράκια, εύκολα μπορεί κανείς να τα στρέφει προς την πλευρά που θέλει
Δηλαδή είτε προς το καλό είτε προς το κακό.
Πολλοί γονείς και κακό παράδειγμα δίνουν στα παιδιά τους
Και την καλή νουθέτησή τους παραμελούν.
Άλλοι, πάλι, δεν τους δίνουν κακό παράδειγμα, αλλά και στο καλό δεν τα παρακινούν.
Οι παιδικές ψυχές, καθώς είναι εύπλαστες και καθαρές, τα δέχονται όλα εύκολα και γρήγορα.
Μην παύετε, λοιπόν, να τις διαπλάσσετε χριστιανικά
Για να μην ντροπιαστείτε και να μην πικραθείτε σ' αυτή τη ζωή, αλλά και για να μην κατακριθείτε στην άλλη.
Αν προσεύχονταν οι γονείς, θα μάθαιναν να προσεύχονται και τα παιδιά.
Φοβηθείτε τον Θεό.
Όλα να τα αρχίζετε και όλα να τα τελειώνετε με προσευχή.
Να ζείτε σύμφωνα με το άγιο θέλημα του Κυρίου, που αποκαλύπτεται στο ιερό Ευαγγέλιο.
Αν θελήσετε να γίνετε πραγματικοί χριστιανοί, θα βρίσκετε χρόνο να διαβάζετε το Ευαγγέλιο
Για να μαθαίνετε τον νόμο του Θεού.
Τότε επάξια θα λέγεστε χριστιανοί και επάξια θα φοράτε τον σταυρό του Χριστού.

Αγίου Ιερομάρτυρος Ανδρόνικου, Αρχιεπίσκοπου Περμ.

Μη φοβηθείς την αγάπη

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την.
Tα μονοπάτια της ίσως να είναι τραχιά κι απότομα.
Τι είναι εύκολο στην αγάπη;
Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδόσου…
Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψε την
Ακόμα κι αν η φωνή της
Μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν το βοριά.
Γιατί όπως η αγάπη σε στεφανώνει, έτσι και σε σταυρώνει.
Κι όπως είναι για το μεγάλωμα σου, είναι και για το κλάδεμά σου.
Κι όπως ανεβαίνει ως την κορφή σου
Και χαϊδεύει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου που τρεμοσαλεύουν στον ήλιο
Έτσι κατεβαίνει κι ως τις ρίζες σου και ταράζει την προσκόλληση τους στο χώμα.
Σα δεμάτια σταριού σε μαζεύει κοντά της.
Σε αλωνίζει για να σε ξεσταχυάσει.
Σε κοσκινίζει για να σε λευτερώσει από τα φλούδια σου.
Σε αλέθει για να σε λευκάνει.
Σε ζυμώνει ώσπου να γίνεις απαλή.
Και μετά σε παραδίνει στην ιερή φωτιά της για να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το άγιο δείπνο.
Μη φοβάσαι να αγαπήσεις.
Μη φοβάσαι να αγαπηθείς!
Και μη πιστέψεις ότι μπορείς να κατευθύνεις την πορεία της αγάπης
Γιατί η αγάπη, αν σε βρει άξιο, θα κατευθύνει εκείνη τη δική σου πορεία.
Η αγάπη δεν έχει καμιά άλλη επιθυμία εκτός από την εκπλήρωσή της.
Αλλά αν αγαπάς κι είναι ανάγκη να έχεις επιθυμίες, ας είναι αυτές οι επιθυμίες σου:
Να λιώσεις και να γίνεις σαν το τρεχούμενο ρυάκι που λέει το τραγούδι του στη νύχτα.
Να γνωρίσεις τον πόνο της πολύ μεγάλης τρυφερότητας.
Να πληγωθείς από την ίδια, την ίδια τη γνώση της αγάπης και να ματώσεις πρόθυμα και χαρούμενα.
Αλλά αν από το φόβο σου, γυρέψεις μόνο την ησυχία της αγάπης και την ευχαρίστηση της αγάπης
Τότε θα ήταν καλύτερα για σένα να σκεπάσεις τη "γύμνια" σου και να βγεις έξω από το αλώνι της αγάπης.
Και να σταθείς στον χωρίς εποχές κόσμο όπου θα γελάς, αλλά όχι με ολάκερο το γέλιο σου και θα κλαις
Αλλά όχι με όλα τα δάκρυά σου και θα ζεις νομίζοντας πως το η μετριότητα είναι το όριο...
Μη φοβηθείς τα εμπόδια!
Υπάρχει μια γλυκιά ηρεμία μέσα στη τρικυμία των πάντων γύρω μας.
Είναι η Αγάπη που σε αγκαλιάζει και δεν αφήνει να βυθιστείς.
Την έζησες για λίγο, μη φοβηθείς για το πολύ...

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι

Υπάρχουν 3 είδη φιλίας κατά Αριστοτέλη
Στα Ηθικά Νικομάχεια ΑΡΙΣΤ ΗΝικ 1156a6–1158a1
Τα οποία ασχολούνται με αντίστοιχα πράγματα.
Πρέπει να υπάρχει αμοιβαιότητα
Και όσοι αγαπούν το αγαθό άγωνται προς εκείνο.
Εκείνοι που αγαπούν προς όφελός τους δεν έχουν φιλία σωστή
Και μόλις κερδίσουν το αγαθό που θέλουν χάνονται.
Τέλεια είναι η φιλία των αγαθών
Και ως προς την αρετή όμοιων ανθρώπων
Γιατί αυτοί επιθυμούν τα αγαθά οι μεν για τους δε
Εφόσον είναι αγαθοί και αυτοί καθ' εαυτούς τέτοιοι.
Φίλοι στην κυριολεκτική σημασία της λέξεως είναι όσοι επιθυμούν το αγαθό για τους φίλους των
Γιατί τους διαπνέει το συναίσθημα της φιλίας αυτό καθ' εαυτό και όχι ανάλογα με τα γεγονότα.
Γι' αυτό διατηρείται ανάμεσά τους η φιλία, εφ' όσον είναι αγαθοί και η αρετή τους είναι μόνιμη.
Το να κάνεις σωστές φιλίες είναι σαν να έχεις ένα οχυρό από τους εχθρούς σου.
Σαν να είσαι στο κέντρο και γύρω σου εκείνοι σε προστατεύουν χωρίς καν να το καταλαβαίνουν.
Γιατί ο φίλος γίνεται η ασπίδα σου, μία κατάκτηση της ζωής που έρχεται με καθημερινή φροντίδα.
Φυσικά ομιλούμε και για την κατάκτηση της αγάπης που έρχεται από την φιλία.
Η φιλία στα αρχαία σημαίνει επίσης αγάπη με την έννοια που την κατανοούμε σήμερα.
Η φράση "δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι" είναι μια Ελληνική παροιμία
Που αντικατοπτρίζει το "είναι" μας.
Τα 3 είδη φιλίας θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι
Η ερωτική φιλία, με σκοπό την ηδονή ή απλά το συναίσθημα
Η συγγενική φιλία, η φιλία εξ αίματος και
Η απλή φιλία που μπορεί να έχει αμοιβαιότητα.
Αν αυτή η φιλία είναι ανταλλακτικό μέσο δεν είναι φιλία.
Η πραγματική φιλία είναι να προσφέρουμε ανιδιοτελώς στον φίλο και να μην περιμένουμε τίποτα.
Σπάνιο αλλά όχι ακατόρθωτο να βρούμε και να κτίσουμε φιλίες τέτοιες.
Καθώς πάντως επιλέγουμε για φίλους και συνοδοιπόρους μας στην ζωή εκείνους που μας μοιάζουν
Επόμενο είναι ο φίλος μας να είναι και καθρέπτης μας.
Μια φιλία με αρετή φυσικά είναι ιδανική.
Οπότε δείτε και σεις τον καθρέπτη σας για να βρείτε το "γνώθι σ'αυτόν"
Και μην ψάχνετε πολύ μακρυά.
Είναι απλά δίπλα σας...

Όπως θα προσευχόσουν για σένα

Όταν συγκινείσαι από τα βάσανα
Και την ψυχική ταλαιπωρία των άλλων
Και παρακινείσαι να κάνεις προσευχή γι' αυτούς
Με "καρδιά συντετριμμένη"
Να ζητάς να τους ελεήσει ο Θεός
Και να συγχωρήσει τις αμαρτίες τους
Όπως θα προσευχόσουν και για τις δικές σου αμαρτίες.
Δηλαδή να δέεσαι στον Θεό με δάκρυα.
Να προσευχηθείς για τη σωτηρία τους
Όπως θα προσευχόσουν για τη δική σου σωτηρία.
Αν το κατορθώσεις αυτό και το συνηθίσεις, θα λάβεις από το Θεό πολλά πνευματικά χαρίσματα
Τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, που αγαπά την ψυχή και θέλει τη σωτηρία των άλλων.
Το ίδιο το Άγιο Πνεύμα θέλει να μας σώσει με κάθε δυνατό τρόπο
Αρκεί εμείς να μην Του εναντιωθούμε, να μη σκληρύνουμε τις καρδιές μας.
"Το Πνεύμα υπερεντυγχάνει υπέρ ημών στεναγμοίς αλαλήτοις" (Ρωμ. η' 26).

Η εν Χριστώ ζωή μου
Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Ο πόνος...

Ο Πόνος υπάρχει...
Δεν πρέπει κανείς να φοβάται να μιλήσει γι΄ αυτόν
Ή να τον κοιτάξει κατά πρόσωπο.
Είναι μέσα σου ο πόνος.
Είναι καλό να τον γνωρίζεις.
Αλλά αν μια μέρα θα εκδηλωθεί στην ψυχή σου
Όπως η θύελλα στους κήπους μας
Με μια τέτοια δύναμη, που θα νιώθεις χαμένος
Τότε θυμήσου ότι υπάρχει ένα σωσίβιο που μπορείς ν' αρπάξεις:
Η Προσευχή, και ότι σου μένει ένας Θεός.
Και με την Προσευχή, δεν εννοώ μερικές φράσεις που επαναλαμβάνονται από συνήθεια ή πρόληψη
Αλλά την φωνή της ψυχής που χωρίς δύναμη πετιέται προς την άλλη αυτή Ανώτερη Δύναμη:
Θεέ μου...
Θεέ μου...
Κι αυτό είναι.
Τίποτε άλλο δεν χρειάζεται να ειπωθεί.
Οι λέξεις είναι ανώφελες.
Αυτό το κάλεσμα θα πάει όπου πάνε οι φωνές μας, τα δάκρυα κι οι πόθοι μας.
Κι ο Θεός θα έρθει, γιατί ο Θεός έρχεται πάντα.
Αλλά εσύ ενώ ο Θεός σου έρχεται, μείνε όρθιος, μέχρι το τελευταίο όριο της δυνάμεως σου
Στάσου εργάσου και κάνε το καθήκον σου.
Ο Πόνος είναι τρομερός, αλλά η δύναμη σου είναι μεγάλη, κι ο Θεός σου έρχεται...

Πνευματικός αγώνας

Όλοι όσοι ακολουθούν τον Ιησού
Κάνουν έναν πνευματικό αγώνα.
Έναν αγώνα που μας λέει ο άγιος Σιλουανός
Οι Άγιοι τον διδάχτηκαν στην μακρόχρονη πείρα τους
Από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.
Ο αγώνας αυτός γίνεται κάθε ημέρα και ώρα.
Αν μάλωσες, κατέκρινες ή στεναχώρησες αδερφό
Έχασες την ειρήνη σου.
Αν δέχτηκες λογισμό κενοδοξίας ή περιφρόνησες τον αδερφό
Έχασες τη χάρη.
Αν σε πρόσβαλε σαρκικός λογισμός και δεν τον έδιωξες άμεσος
Θα ψυγεί στην καρδιά σου η αγάπη για τον Θεό και δεν θα έχεις παρρησία στην προσευχή.
Αν αγαπάς την εξουσία ή τα χρήματα, δεν θα γνωρίσεις ποτέ την αγάπη του Θεού.
Αν έκανες το δικό σου θέλημα, ηττήθηκες από τον εχθρό και ακηδία θα καταλάβει την ψυχή σου.
Αν μίσησες τον αδερφό, αυτό σημαίνει ότι εξέπεσες από τον Θεό και σε κυρίευσε πονηρό πνεύμα.

Άγιος Σιλουανός

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Πότε;

Πότε;
Ρωτώ και ρωτώ συνέχεια.
Απάντηση καμιά.
Αγωνιά η ψυχή.
Τρέμει στην ιδέα της απόλυτης μοναξιάς.
Γιατί η μοναξιά τούτη φέρνει εξαθλίωση, φέρνει δυστυχία.
Κι όσο περνά ο χρόνος θαρρείς πως έρχεται η παράκληση
Να διώξει δάκρυα και θλίψη.
Μα είναι τόσος ο πόνος, τέτοιο το παράπονο
Που ακόμα και η παρηγοριά τούτη φαντάζει μικρή.
Σε κάθε κόμπο, σε κάθε ευχή κι ένα δάκρυ
Ένας αναστεναγμός, ένας θρήνος.
Και χάνεται πλέον το μυαλό συναντώντας μια αγαπημένη
Χάνεται ο νους στο έρωτα της καρδιάς.
Και ταπεινά κι αθόρυβα τα δυο θα γίνουν ένα.
Κι ωσάν φωνή αύρας λεπτή όλα θα αλλάξουν φωτιζόμενα και αλλοιωμένα.
Όχι πλέον για να παρηγορήσουν, αλλά κατά χάριν να θεώσουν και ν' αγιάσουν.
Να δώσουν αθάνατο φιλί στο φθαρτό μου σκεύος.

Η μετάνοια της ψυχής μου...

Ξύπνησε η σκοτεινή μου μνήμη
Μέσα στο χειμώνα της απάτης
Προσμένοντας τα κύματα μιας έναστρης αγάπης.
Ξύπνησε ο πόθος μου μέσα στην γυαλιστερή βιτρίνα της ζωής
Προσμένοντας να λάβει έστω λίγη θαλπωρή.
Απόψε θέλω να δω
Απόψε θέλω να γευτώ
Απόψε θέλω να θελήσω
Απόψε θέλω να ξυπνήσω
Απόψε θέλω πια να ζήσω...
Ξύπνησα θέλοντας να συντρίψω το καβούκι της ζωής μου
Ακουμπώντας με αγωνία στην μετάνοια της ψυχής μου...
Ξύπνησα σε κόσμο απόκοσμο και απρόσμενα τότε χάθηκα και βρέθηκα εκεί όπου λες... ότι πάντα άνηκα.
Απόψε δυνατά θε να βοήσω...
Απόψε θέλω να ξεφύγω!
Απόψε θέλω να γυρίσω!
Απόψε θέλω πια να ζήσω...

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Δόξα τω Θεό

Κάποτε υπήρχε μια φτωχή γυναίκα
Που για ότι καλό της συνέβαινε
Με το παραμικρό έλεγε "Δόξα τω Θεό".
Κοντά της όμως ζούσε ένας πλούσιος ο οποίος
Κάθε φορά που περνούσε μπροστά από το σπίτι της
Την άκουγε να λέει "Δόξα τω Θεό, ευχαριστώ Κύριε"
Και κάθε φορά τον εκνεύριζε.
Ώσπου μια μέρα λέει στο υπηρέτη του
-Πήγαινε στην αγορά πάρε δυο καρότσια τροφές
Και πήγαινε την σ΄ αυτήν την γυναίκα.
Και όταν σε ρωτήσει ποιος τα έφερε να της πεις ο Διάβολος τα έφερε.
Πράγματι λοιπόν την άλλη μέρα χτυπάει το κουδούνι της γυναίκας
Και καθώς ανοίγει βλέπει τα δυο καρότσια με τα τρόφιμα και τον υπηρέτη από πίσω.
-"Δόξα τω Θεό, ευχαριστώ Κύριε" λέει εκείνη λάμποντας από χαρά.
-Δεν θέλετε να μάθετε ποιος σας έφερε τα καρότσια; ρώτησε ανυπόμονα ο υπηρέτης...
-Όχι παιδί μου, δεν έχει σημασία, όταν ο Θεός θέλει, ακόμη και ο διάβολος τον υπηρετεί...
Είπε η γυναίκα και μπήκε μέσα χαρούμενη με τα καρότσια.

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

Κύριε... μήπως είστε ο Χριστός;

Το τρένο σταμάτησε στο σταθμό.
Ένα μικρό ανάπηρο αγόρι πουλούσε φρούτα στους επιβάτες.
Ένας ταξιδιώτης,στην προσπάθεια του
Να κατέβει γρήγορα από το τρένο
Έπεσε πάνω στο αγόρι, σκορπίζοντας τα φρούτα γύρω του.
Βιαστικός καθώς ήταν και βλέποντας
Ότι ο ζημιωμένος ήταν απλά ένα παιδί
Ο άνθρωπος απομακρύνθηκε.
Σε λίγο κατέβηκαν οι άλλοι επιβάτες.
Ανάμεσά τους κι ένας άντρας που είδε με μιας την κατάσταση:
Τα σκορπισμένα φρούτα, το ανάπηρο παιδί, το βλέμμα το γεμάτο απόγνωση.
Αν και βιαστικός σταμάτησε και χωρίς κουβέντα άρχισε να μαζεύει τα φρούτα
Και να τα σώζει από τους διαβάτες πριν τα ποδοπατήσουν.
Αφού τέλειωσε, έβγαλε από την τσέπη του ένα κέρμα και το έβαλε πάνω στο καλάθι.
Το παιδί τον κοίταξε μέσα από τα δάκρυά του.
Κύριε είπε μήπως είστε ο Χριστός;
Όχι χαμογέλασε ο άνθρωπος.
Είμαι απλά ένας ακόλουθός Του και προσπαθώ να κάνω αυτό που Εκείνος θα έκανε αν ήταν εδώ.
Μακάρι να μπορούν οι άνθρωποι στη ζωή μας να βλέπουν τον Ιησού.
Στο τρόπο μας, στη συμπεριφορά μας να αναγνωρίζουν τα δικά Του χαρακτηριστικά.
Οι άνθρωποι γύρω μας έχουν ανάγκη να δουν τον Ιησού Χριστό.
Μας έδωσε οδηγό το Λόγο Του, την Αγία Γραφή.
Μας δίνει το Άγιο Πνεύμα στην καρδιά μας.
Και έτσι κάθε στιγμή μπορούμε να Τον ρωτάμε και να ξέρουμε πως να φερθούμε
Ώστε να είμαστε άξια παιδιά Του.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Δείτε γιατί η ανθρώπινη κρίση κάνει πολύ συχνά λάθη

1η ερώτηση:
Αν γνωρίζατε μια γυναίκα που ήταν έγκυος
Και είχε ήδη 8 παιδιά
3 εκ των οποίων ήταν κουφά
2 τυφλά
Ένα διανοητικά καθυστερημένο
Και η ίδια είχε σύφιλη
Θα τη συμβουλεύατε να κάνει άμβλωση;

Διαβάστε την επόμενη ερώτηση προτού δείτε την απάντηση γι' αυτή την ερώτηση.

2η ερώτηση:
Είναι καιρός να εκλέξετε το νέο πλανητάρχη και η δική σας ψήφος θα κρίνει το αποτέλεσμα.
Σας παραθέτουμε τα προφίλ των τριών υποψηφίων.
Υποψήφιος Α΄
Συνεργάζεται με διεφθαρμένους πολιτικούς και συμβουλεύεται αστρολόγους.
Είχε δύο εξωσυζυγικές σχέσεις.
Καπνίζει 3 πακέτα τσιγάρα τη μέρα και πίνει 8 με 10 μαρτίνι τη μέρα.
Υποψήφιος Β΄
Τον έδιωξαν από το πολιτικό του γραφείο δύο φορές, ξυπνάει το μεσημέρι
Έκανε χρήση οπίου στο κολέγιο και πίνει μισό μπουκάλι ουίσκι κάθε βράδυ.
Υποψήφιος Γ΄
Έχει λάβει παράσημο στον πόλεμο.
Είναι χορτοφάγος, δεν καπνίζει, πίνει μια μπίρα μια στο τόσο και ποτέ δεν απάτησε τη γυναίκα του.

Ποιον θα ψηφίζατε;
Αποφασίστε πρώτα, χωρίς να δείτε τις απαντήσεις.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:
Ο υποψήφιος Α΄ είναι ο Φράνκλιν Ντ. Ρούσβελτ.
Ο υποψήφιος Β΄ είναι ο Γουίνστον Τσόρτσιλ.
Ο υποψήφιος Γ΄ είναι ο Αδόλφος Χίτλερ.

Επίσης, η απάντηση στην ερώτηση της άμβλωσης:
Αν απαντήσατε "ναι", τότε μόλις "σκοτώσατε" τον Μπετόβεν!

Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2013

Ας μην βιαζόμαστε για συμπεράσματα...

Ένας γιατρός μπαίνει βιαστικός στο νοσοκομείο
Αφού τον κάλεσαν για μια επείγουσα χειρουργική επέμβαση.
Απάντησε το συντομότερο δυνατό, άλλαξε ρούχα
Και πήγε κατευθείαν στην αίθουσα του χειρουργείου.
Πηγαίνοντας προς το χειρουργείο
Βρήκε τον πατέρα του παιδιού
Που θα χειρουργούσε στην αίθουσα αναμονής.
Μόλις είδε το γιατρό του φώναξε:
-Γιατί έκανες τόση ώρα να έρθεις;
-Δεν ξέρεις ότι η ζωή του γιου μου είναι σε κίνδυνο;
-Δεν έχεις καμιά αίσθηση ευθύνης;
Ο γιατρός χαμογέλασε και είπε:
-Συγνώμη που δεν ήμουν στο νοσοκομείο αλλά ήρθα όσο μπορούσα πιο γρήγορα αμέσως όταν με κάλεσαν.
-Και τώρα ηρεμήστε για να κάνω και εγώ τη δουλειά μου.
-Να ηρεμήσω;
Αν ήταν ο γιος σας τώρα σ΄ εκείνο το δωμάτιο θα ηρεμούσατε;
-Αν ο γιος σας πέθαινε τώρα τι θα κάνατε;
Είπε ο πατέρας οργισμένος.
Ο γιατρός χαμογέλασε πάλι και είπε:
-Θα σας έλεγα ότι από τη σκόνη ερχόμαστε και στη σκόνη καταλήγουμε
Ευλογημένο να είναι το όνομα του Κυρίου
Προσευχηθείτε και θα κάνουμε το καλύτερο με τη βοήθεια του Θεού.
-Να δίνουμε συμβουλές, όταν δεν μας αφορά κάτι, είναι εύκολο μουρμούρισε ο πατέρας.
Το χειρουργείο πήρε κάποιες ώρες.
Μετά από αυτό, ο γιατρός βγήκε χαρούμενος.
-Δόξα τω Θεό ο γιος σας σώθηκε
Και χωρίς να περιμένει απάντηση από τον πατέρα συνέχισε να περπατάει στο διάδρομο.
-Αν έχετε κάποια ερώτηση ρωτήστε τη νοσοκόμα
-Γιατί είναι τόσο αλαζόνας;
Δεν μπορούσε να περιμένει λίγα λεπτά για να τον ρωτήσω για την κατάσταση του γιου μου;
Ρώτησε τη νοσοκόμα λίγα λεπτά αφού έφυγε ο γιατρός.
Η νοσοκόμα απάντησε με δάκρυα στα μάτια:
-Ο γιος του πέθανε χτες σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.
Όταν τον καλέσαμε για το γιο σας ήταν στην κηδεία
Και τώρα που σώθηκε ο γιος σας έφυγε τρέχοντας για να ολοκληρωθεί η κηδεία!

Τι να κάνουμε όταν μας πιάνει πλήξη

Στην ώρα της εργασίας μας, ή οτιδήποτε άλλο κάνουμε
Αντί να αργολογήσουμε...
Αντί να συζητήσουμε...
Αντί να πούμε ιστορίες...
Αντί να πούμε πνευματικά...
Καλύτερα είναι να λέμε την  "ευχή".
Γιατί μέσα και στα πνευματικά ακόμη
Θα  υπάρχει και μία κατάκριση, ένα κουτσομπολιό
Μία αργολογία, μία μεμψιμοιρία, θα υπάρξουν αστεϊσμοί, διάφορα.
Όταν μας έρχεται διάθεσις για συζήτηση
Όταν μας πιάνει πλήξη, μας πιάνει στενοχώρια
Να ξέρετε είναι γιατί δεν κυνηγάμε την "ευχή".
Να την κυνηγήσουμε, όπως την κυνηγούσαν οι Πατέρες οι άγιοι
Όπως την κυνήγησαν πνευματικοί άνθρωποι στον κόσμο και αισθάνθηκαν την Χάρι τού Θεού.
Γιορτές και Κυριακές που έχουμε περισσότερο χρόνο να λέμε την "ευχή"
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με, να τον εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο.

Από το βιβλίο:
Γερόντισσα Μακρίνα - Λόγια Καρδιάς.

Πηγή: http://paparokades.blogspot.gr 

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

Το σακί με τις πατάτες

Όταν ακόμα πήγαινα στο σχολείο, ως μαθητής
Είχα έναν υπέροχο δάσκαλο.
Μια μέρα είχαμε κουβεντιάσει
Για το πόσο απαραίτητο είναι να μην κρατάμε θυμό μέσα μας
Αλλά να κοιτάμε πως θα απαλλαγούμε από αυτόν
Μας έβαλε λοιπόν να το δούμε αυτό πρακτικά.
-Αύριο, μας είχε πει, να φέρετε όλοι στο σχολείο
Μια πλαστική σακούλα και ένα μικρό σακί με πατάτες.
Τον κοιτάξαμε έκπληκτοι
Αλλά είχαμε μάθει πως δεν αστειεύεται με κάτι τέτοια.
Έτσι την άλλη μέρα είχε ο καθένας μας ο,τι μας είχε ζητήσει.
Τότε εκείνος λέει:
-Κάθε φορά που αποφασίζετε να μην συγχωρέστε κάποιον
Να παίρνετε μια πατάτα, να γράφετε πάνω της το όνομα εκείνου και την ημερομηνία
Και να την βάζετε μέσα στην πλαστική σακούλα.
Δεν πέρασε πολύς καιρός που μερικές σακούλες ήταν αρκετά βαριές.
Μας είπε επίσης αυτή την σακούλα να την κουβαλάμε μαζί μας, όπου κι αν πηγαίνουμε.
Στο δρόμο, στο αυτοκίνητο, στο σχολείο, στα ψώνια παντού.
Καταλαβαίνεις γιατί έτσι;
Μ΄ αυτό τον τρόπο ήθελε να μας δείξει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε το βάρος που κουβαλάμε.
Να έχουμε επίγνωση κάθε στιγμή.
Να το έχουμε μαζί μας ακόμα και στα μέρη που είναι κάπως… καθώς πρέπει.
Για φαντάσου τώρα να έχεις μια σακούλα με πατάτες στην disco.
Όπως επίσης φαντάσου ότι αρκετές από αυτές τις πατάτες είχαν αρχίσει να σαπίζουν.
Για να μας θυμίζουν το τίμημα που έχουμε να πληρώσουμε για τον αρνητισμό και τον πόνο μέσα μας
Όταν δεν αποφασίζουμε να συγχωρούμε.
Πάρα πολλές φορές σκεφτόμαστε πως το να συγχωρήσουμε κάποιον είναι ένα δώρο που του κάνουμε.
Θαρρώ πως είναι το αντίθετο.
Είναι δώρο στον εαυτό μας.
Απαλλασσόμαστε από ένα περιττό βάρος.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα σκεφτείς πόσο δύσκολο είναι να συγχωρέσεις κάποιον θυμήσου:
"Δεν είναι ήδη αρκετά βαριά η σακούλα σου";

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2013

Κοίταξες τον ουρανό σήμερα

Κοίταξες ψηλά στον ουρανό σήμερα;
Άραγε τι μέρα θα μας ξημερώσει...
Θα΄ναι δύσκολη; Θα’ναι εύκολη;
Πες μια προσευχή της καρδιάς και ξεκίνα με πίστη.
Κάνε όποια εργασία έχεις
Φρόντισε τους δικούς σου ανθρώπους
Ποτέ σου όμως μην ξεχνά πως...
Αυτή η ζωή ΔΕΝ είναι η αληθινή!
Δεν είναι η πραγματική.
Έχουμε μια άλλη πατρίδα ετοιμασμένη απ’το Θεό.
Τη μόνιμη πατρίδα τ΄ουρανού.
Γι΄ αυτή την πατρίδα να κάνεις όνειρα.
Πως λέει ο Απόστολος Παύλος:
"Γιατί δεν έχουμε εδώ μόνιμη πολιτεία, αλλά λαχταρούμε τη μελλοντική".
Γι΄ αυτή την πατρίδα να ετοιμάζεσαι απ’αυτή τη ζωή.
Για εκείνη την όμορφη πατρίδα να υπομένεις κάθε δυσκολία με θάρρος, υπομονή και πίστη.
Όλοι μας είμαστε ταξιδιώτες εδώ...
Ταξιδεύουμε και δοκιμαζόμαστε.
Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο.
Ξέρει ο Θεός πόσο αντέχουμε ο καθένας και ανάλογα μας δοκιμάζει...
Εύχομαι να δυναμώνεις...
Εύχομαι να ελπίζεις...
Εύχομαι να μη χάνεις το θάρρος και τη πίστη σου.
Ώστε μια μέρα όλοι να μπορέσουμε να αισθανθούμε την ένωση μαζί Του!

Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Αυτός το αντίτιμο για τις αμαρτίες μας

Σε μία φυλή ινδιάνων,κάποιος έκλεβε κοτόπουλα.
Ο αρχηγός διέταξε ότι αν πιαστεί ο παραβάτης
Να χτυπιόταν με 10 μαστιγιές.
Όταν η κλοπή συνεχίστηκε το ανέβασε σε 20 μαστιγιές.
Παρόλο αυτά τα κοτόπουλα εξαφανίζονταν μεθοδικά.
Γεμάτος θυμό,ο αρχηγός ανέβασε την ποινή
Σε 100 μαστιγιές μία σίγουρη ποινή θανάτου.
Ο κλέφτης τελικά πιάστηκε.
Αλλά ο αρχηγός βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα τρομερό δίλημμα.
Ο κλέφτης ήταν η ίδια του η μητέρα.
Όταν ήρθε η μέρα της εκτέλεσης της ποινής
Συγκεντρώθηκε ολόκληρη η φυλή.
Θα υπερίσχυε η αγάπη του αρχηγού της δικαιοσύνης;
Το πλήθος παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα όταν διέταξε
Να δεθεί η μητέρα του στον πάσσαλο των μαστιγώσεων.
Ο αρχηγός έβγαλε το πουκάμισό του, αποκαλύπτοντας το δυνατό του αναστημά του
Και πήρε το μαστίγιο στο χέρι.
Αλλά αντί να το σηκώσει και να χτυπήσει την πρώτη μαστιγιά
Το έδωσε σε ένα δυνατό νεαρό ινδιάνο που στεκόταν στο πλευρό του.
Αργά ο αρχηγός πλησίασε τη μητέρα του και την έσφιξε με τα δυνατά του χέρια μέσα στην αγκαλιά του.
Ύστερα διέταξε τον νεαρό να χτυπήσει με 100 μαστιγιές.
Αυτό ακριβώς έκανε και ο Ιησούς για μας.
Γεμάτος αγάπη έγινε ο δικός μας αντικαταστάτης και πέθανε στη δικιά μας θέση.
Υπερνίκησε την ανικανότητά μας να σώσουμε τους ευατούς μας πληρώνοντας.
Αυτός το αντίτιμο για τις αμαρτίες μας.

Πρόσεχε τις σκέψεις σου

Μια νεαρή κυρία περίμενε την πτήση της
Στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αερολιμένα.
Επειδή έπρεπε να περιμένει πολλές ώρες
Αποφάσισε να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα.
Αγόρασε επίσης κι ένα πακέτο μπισκότα.
Κάθισε σε μια πολυθρόνα
Στην αίθουσα vip του αερολιμένα για να διαβάσει με ησυχία.
Δίπλα από την πολυθρόνα βάζει τα μπισκότα της
Ενώ ένας άνδρας που κάθισε στο διπλανό κάθισμα
Άνοιξε το περιοδικό του και άρχισε να διαβάζει.
Όταν πήρε το πρώτο μπισκότο, ο άνδρας πήρε κι αυτός άλλο ένα.
Αισθάνθηκε ενοχλημένη αλλά δεν είπε τίποτα.
Σκέφτηκε:
-Τι νεύρα έχω!
Εάν ήμουν σε κατάλληλη διάθεση θα τον χτυπούσα που τόλμησε!
Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε, ο άνδρας έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα.
Αυτό την εξαγρίωνε, αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή.
Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο σκέφτηκε:
-Α, τι θα κάνει αυτός ο καταχραστής τώρα;
Τότε ο άνδρας παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντας της το ένα μισό.
-Α, αυτό ήταν πάρα πολύ!
Ήταν πολύ, πάρα πολύ θυμωμένη τώρα!
Σε μια στιγμή, πήρε το βιβλίο της, τα πράγματα της και όρμησε στην αίθουσα επιβίβασης.
Όταν κάθισε στο κάθισμα της μέσα στο αεροπλάνο, έψαξε την τσάντα της για να πάρει τα γυαλιά της
Και προς μεγάλη της έκπληξη, το πακέτο με τα μπισκότα της ήταν εκεί, άθικτο, κλειστό!
Αισθάνθηκε τόσο ντροπιασμένη!
Συνειδητοποίησε ότι έκανε λάθος...
Είχε ξεχάσει ότι τα μπισκότα της δεν τα είχε βγάλει από την τσάντα της.
Ο άνδρας είχε μοιραστεί τα μπισκότα του με αυτήν, χωρίς κανένα αίσθημα θυμού ή πίκρας...
Ενώ αυτή ήταν πολύ θυμωμένη, σκεπτόμενη ότι μοιραζόταν τα μπισκότα της μ΄αυτόν.
Και τώρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να εξηγήσει... ούτε να ζητήσει συγνώμη.

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

Παρουσίαση βιβλίου "ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΖΩΗΣ" της Ελένης Τσαμαδού


Ο Σύλλογος Γυναικών Βουπρασίας "ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ" και οι εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Ελένης Τσαμαδού "ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΖΩΗΣ"
Που θα γίνει σήμερα Σάββατο 6 Ιουλίου στις 19:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Βάρδας.
Η συγγραφέας θα μιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της.

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Υποσχέσου στον εαυτό σου...

Να βλέπεις το κάθε τι από την ευχάριστη πλευρά του
Και να επιδιώκεις την πραγματοποίηση των στόχων σου.
Να ενθουσιάζεσαι για την επιτυχία των άλλων
Όσο ακριβώς ενθουσιάζεσαι για τη δική σου.
Να μην επηρεάζεσαι από τα λάθη του παρελθόντος
Και να επιμένεις στις μεγαλύτερες επιτεύξεις του μέλλοντος.
Να έχεις χαρούμενη όψη πάντοτε
Και να χαρίζεις ένα χαμόγελο σε όσους συναντάς.
Να αφιερώνεις τόσο πολύ χρόνο για την καλυτέρευση του εαυτού σου
Ώστε να μη σου μένει καθόλου χρόνος για να επικρίνεις τους άλλους.
Να μην σε ανησυχούν τα μικροπράγματα.
Να είσαι ανώτερος στο θυμό σου, πολύ δυνατός στο φόβο και πολύ ευτυχής
Ώστε να μην επιτρέπεις στις δυσκολίες να σταθούν εμπόδιο στη πορεία σου.

Ο Μέγας Σκηνοθέτης του Σύμπαντος

Μια υπόκωφη ζέστη
Βαθιά όσο το φως του ήλιου που δύει
Μια μουσική ντελικάτη των πουλιών
Κρότοι χαρούμενοι κάτω από την λεύκα
Περιστέρια ιλαρά ταξιδεύουν ταξιδεύουν
Μαζί τους πάω κι εγώ
Όπως το θέλει ο ενεστώτας μου
Πατρίδες μου ορίζω τις ριπές του ανέμου
Λίγες και ακριβές
Ο Μέγας Σκηνοθέτης του Σύμπαντος
Ακουμπά τις ελπίδες του στην καρδιά μου...

Πηγή: http://stratisparelis.blogspot.gr 

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2013

Το μεγάλο κακό από το κουτσομπολιό

Μια γυναίκα κάποτε επανέλαβε ένα κουτσομπολιό
Για κάποια γειτόνισσα της.
Σε λίγες μέρες το ήξερε όλη η κοινωνία της περιοχής
Κι η "περί ης ο λόγος" πόνεσε και προσβλήθηκε.
Λίγο αργότερα η γυναίκα εκείνη
Έμαθε ότι η φήμη αυτή ήταν ψεύτικη.
Στενοχωρήθηκε πολύ και πήγε σε ένα πνευματικό
Να την καθοδηγήσει για το πως θα μπορούσε
Να αποκαταστήσει το κακό που έκανε.
-Κατέβα στην αγορά,αγόρασε ένα κοτόπουλο
Και σφάξε το της είπε εκείνος.
Μετά βγες στο δρόμο, μάδα τα φτερά του
Και πέταξέ τα ένα ένα καθώς θα προχωράς.
Αν και η συμβουλή έκανε εντύπωση στη γυναίκα
Εν τούτοις την ακολούθησε κατά γράμμα.
Την άλλη μέρα ο πνευματικός της είπε:
-Τώρα πήγαινε να μαζέψεις όλα τα φτερά που σκόρπισες χθες και να μου τα φέρεις.
Η γυναίκα πήγε από τον ίδιο δρόμο αλλά, προς μεγάλη της απελπισία
Ο αέρας είχε σκορπίσει τα φτερά πολύ μακριά.
Αφού έψαξε για πολλές ώρες, γύρισε με τρία μόνο φτερά στο χέρι.
-Βλέπεις τώρα είπε ο πνευματικός, είναι εύκολο να πετάξεις τα φτερά στο δρόμο
Αλλά αδύνατο να τα ξαναμαζέψεις.
Το ίδιο συμβαίνει και με το κουτσομπολιό.
Δεν θέλει πολύ προσπάθεια για να σκορπίσεις τη φήμη, αλλά μιας και το κάνεις
Ποτέ δεν μπορείς να διορθώσεις απόλυτα το κακό!

Μαλάκωσε την καρδιά σου και αφέσου στο Θεό

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τη βάρκα με πανιά.
Τα πανιά είμαι ευαίσθητα στον αέρα
Και τα χρησιμοποιούν για να κινήσουν τη βάρκα
Ακριβώς γιατί είναι ευαίσθητα και παρασύρονται εύκολα.
Αν αντί για πανιά, εσείς βάλετε μια γερή σανίδα
Δεν θα κάνετε τίποτα ή η βάρκα δεν πρόκειται να κουνηθεί.
Είναι το λεπτό και ευαίσθητο πανί
Που δέχεται τον αέρα και κινεί την βάρκα.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει με ένα σιδερένιο και ένα χειρουργικό γάντι.
Πόσο γερό και δυνατό είναι το σιδερένιο γάντι!
Και πόσο λεπτό και μαλακό είναι ένα χειρουργικό.
Σε επιδέξια χέρια, όμως, μπορεί να κάνει θαύματα
Ακριβώς επειδή είναι τόσο λεπτό και ευαίσθητο!
Έτσι, λοιπόν, εκείνο που ο Θεός προσπαθεί να μας διδάξει
Είναι να αντικαταστήσουμε την υποτυπώδη ή ελάχιστη δύναμη που νομίζουμε ότι έχουμε
Και μας δημιουργεί πνευματική σύγχυση με την πλήρη παράδοση
Το να αφεθούμε δηλαδή στα χέρια του Θεού...

Από το βιβλίο:
"Μάθε να προσεύχεσαι" του αρχιεπισκόπου Anthony Bloom.

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Θάνατος Παλικαριού



"Θάνατος Παλικαριού"
Θεατρική ομάδα του Γυμνασίου Βάρδας 2013.

Παίζουν:
Αφηγήτριες:Τσιμπλιδάκη Γεωργία-Χαρώνη Εμμανουέλα-Κωσταντακοπούλου Γιώτα
Γαρουφαλιά: Διαμαντοπούλου Αναστασία
Μόρφω: Λαμπροπούλου Ελένη
Μήτρος ο Ρουμελιώτης: Σταθόπουλος Δημήτρης
Γιανάκος ο Ταρνάναμας: Καλογερή Μαρία-Άντζελα
Μάρκος ο Κανίνιας: Λαμπρόπουλος Θεόδωρος
Ταρία Ταρέλα: Καλαμάκης Σπύρος
Δήμαινα: Θανασούλα Ελένη
Γιατρός: Γαλανόπουλος Νίκος
Φρωσύνη του Σεβδά: Γιαννοπούλου Μυρτώ
Κοπανίτσας: Ντάλας Γιώργος
Κουζουνόπουλος: Ιορδανίδης Φίλιππος
Γριά Μάντισσα: Καλαμάκη Χριστίνα
Οβρυά: Καρουσιώτη Ρούλα
Μάντης: Αθανασόπουλος Βαγγέλης

Σκηνοθεσία: Κιούρκας Δημήτρης-Τσιμπλιδάκη Γεωργία
Ήχος: Βενετιάδη Ζωή-Κιούρκας Δημήτρης
Φωτισμός: Γιαννόπουλος Ιωάννης

Όταν αγαπάς το Θεό...

Ήταν μια μόνη γυναίκα.
Ο άντρας της είχε πεθάνει χρόνια πριν.
Το παιδί της στο εξωτερικό.
Στην κρύα πολυκατοικία που έμενε
Κανείς δεν της είχε δώσει σημασία.
Η ίδια το προτιμούσε έτσι.
Να είναι απαρατήρητη.
Ήρθαν και φέτος οι μέρες των γιορτών.
Αλλά παρόλο που ήταν μόνη της, αυτή αισθανόταν μια ευτυχία.
Το βλέμμα της απέπνεε μια γαλήνη, μια ηρεμία.
Μια γλυκιά αίσθηση πως όλα θα πάνε καλά.
Σηκώθηκε απ' την κουνιστή καρέκλα (παλιό δώρο του συζύγου της)
Άφησε στο πλάι το κομποσχοίνι της.
Τα χείλη της χαμογελαστά -όπως πάντα- συνέχιζαν να ψελλίζουν:
"Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με"...
Ντύθηκε ζεστά, πήρε ένα ματσάκι χρήματα -οικονομίες 3 μηνών- και βγήκε απ'το σπίτι της.
Κατευθύνθηκε στη στάση του λεωφορείου.
Τι ευλογημένη στάση!
Εκεί κάθε πρωί συνήθιζε να λέει τους Χαιρετισμούς στη Παναγιά.
Την μόνη κοντινότερη παρηγοριά της.
Μπήκε στο μεγάλο ναό στο κέντρο της μεγαλούπολης.
Άφησε ένα μέρος απ'το ματσάκι με τα χρήματα υπέρ των φτωχών, αφού βεβαιώθηκε πως κανείς δεν την πρόσεξε.
Ψέλλισε δύο λόγια καρδιακά και έφυγε με σταθερό βήμα.
Αγόρασε ένα φάκελο απ'το γωνιακό βιβλιοπωλείο
Και έβαλε μέσα λίγα χρήματα ακόμα και μια κάρτα με ευχές.
Ο φάκελος, είκοσι λεπτά αργότερα, θα αφηνόταν διακριτικά
Κάτω απ' τη χαραμάδα της οικογένειας με τα πολλά προβλήματα.
Το τελευταίο υπόλοιπο απ' το ματσάκι το προόριζε για ψώνια στη λαϊκή.
Ντομάτες, κρεμμύδια και άλλα λαχανικά.
Λεφτά για κρεατικά ούτε λόγος.
"Εδώ ο κόσμος βουλιάζει οικονομικά και γω θα τρώω σα βασίλισσα;"
Μονολογούσε και έδιωχνε τους πειρασμούς.
Όμως, κι αυτό το μικρό ποσό δεν θα πήγαινε για τα ψώνια...
Γιατί προοριζόταν για έναν φτωχό ζητιάνο στην άκρη του δρόμου.
Ήταν στ' αλήθεια ζητιάνος ή επαγγελματίας ψεύτης;
Ούτε που την ένοιαζε.
Φτάνει να γέμιζε με χαρά τον άνθρωπο.
Τον συνάνθρωπο.
Ούτε κρίση ούτε κατάκριση ούτε σκέψη καλή.
Μη γνώτω η δεξιά σου...
Έφτασε στο σπίτι της κατάκοπη.
Μα το χαμόγελο ακόμα θρονιασμένο στα παγωμένα χείλη της.
Αγαπούσε το Θεό και τον συνάνθρωπό της και αυτό της αρκούσε.
Ήταν ο λόγος για να προχωρεί και να ελπίζει.
Να ελπίζει και να εύχεται για όλους...

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Η θεωρία της ζεστής σοκολάτας

Μερικοί  απόφοιτοι μιας σχολής
Με καλές πλέον δουλειές
Συζητούσαν για τις ζωές τους
Σε μία  γιορτή σχολικής επανένωσης.
Αποφάσισαν να επισκεφθούν τον παλιό τους καθηγητή
Συνταξιούχο πλέον
Που πάντοτε ήταν πηγή έμπνευσης γι' αυτούς.
Κατά τη επίσκεψη η συζήτηση περιστράφηκε
Γύρω από τα παράπονά τους για τη δουλειά,τη ζωή
Και τις σχέσεις με τους άλλους.
Ο καθηγητής τους έφερε ζεστή σοκολάτα σε μια μεγάλη καράφα
Φέρνοντας ταυτόχρονα και πολλές κούπες
Διαφόρων ειδών και υλικών, ακριβές και φτηνές, όμορφες και άσχημες.
Έπειτα τους κάλεσε να σερβιριστούν μόνοι τους.
Όταν όλοι πήραν από μια κούπα ο καθηγητής τους είπε:
Πρόσεξα ότι όλοι προτιμήσατε από τις όμορφες και ακριβές κούπες
Αφήνοντας πίσω για τους άλλους τις άσχημες και φτηνές κούπες.
Το ότι είναι φυσικό για εσάς να θέλετε το καλύτερο για τον εαυτό σας
Αυτό ακριβώς είναι και η αιτία των προβλημάτων σας.
Η κούπα δεν προσθέτει τίποτα στην ποιότητα της σοκολάτας.
Συνήθως, είναι απλά, πιο ακριβή ενώ σε κάποιες περιπτώσεις κρύβει αυτό που πίνετε.
Αυτό που πραγματικά θέλατε, ήταν η ζεστή σοκολάτα.
Όχι η κούπα.
Όμως συνειδητά, διαλέξατε την πιο καλή κούπα.
Και πολύ σύντομα αρχίσατε να κοιτάτε και να τη συγκρίνετε με τις κούπες των άλλων...
Τώρα σκεφτείτε αυτό:
Η δουλειά, το χρήμα και οι θέσεις εργασίας είναι η κούπα.
Είναι απλώς τα εργαλεία για να κρατήσετε τη ζωή.
Η κούπα που έχετε, δεν χαρακτηρίζει ούτε αλλάζει την ποιότητα της ζωής σας.
Μερικές φορές με το να επικεντρώνεστε στην κούπα
Δεν απολαμβάνετε τη ζεστή σοκολάτα -τη ζωή- που σας έδωσε ο Θεός.
Πάντα να θυμάστε ότι:
Ο Θεός δίνει τη ζεστή σοκολάτα, δεν διαλέγει την κούπα!
Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν είναι αυτοί που έχουν τα καλύτερα πράγματα
Αλλά εκείνοι που φτιάχνουν το καλύτερο με αυτά που διαθέτουν.
Ζήστε απλά, αγαπάτε γενναιόδωρα, ενδιαφερθείτε για τους άλλους ειλικρινά, μιλάτε ευγενικά!
Αφήστε τα υπόλοιπα στο Θεό.
Και θυμηθείτε:
Οι πλουσιότεροι άνθρωποι δεν είναι εκείνοι που έχουν τα περισσότερα
Αλλά εκείνοι που χρειάζονται τα λιγότερα!

Στα μάτια του Θεού είναι μέγας

Κάποτε που βάδιζα με τον άγιο στην πλατεία της πόλεως
Βλέπω δεξιά μου έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει.
Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια.
Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τους διώχνει
Τους έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του.
Έτσι κρυβόταν από τους ανθρώπους.
Μόλις το πρόσεξα, σκούντηξα τον όσιο
Και του είπα για την αρετή του ανθρώπου αυτού.
Κι εκείνος μου λέει:
-Στα μάτια του Θεού είναι μέγας.
Τον ξέρω, γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί.
Ύστερα από μερικές ημέρες τον ρώτησα σχετικά με αυτή την αρετή
Και μου διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα.
-Ήμουνα τότε, μου είπε, μικρό παιδί, δώδεκα χρονών περίπου
Και είχα πάει στην εκκλησία του αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ.
Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό.
Μεταξύ άλλων, μίλησε και για την ελεημοσύνη.
Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου.
Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης.
Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ο Κύριος είναι στους ουρανούς στα δεξιά του Πατέρα του
Πως θα βρεθεί στη γη, για να πάρει αυτά που δίνουμε στους φτωχούς;
Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα
Βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό που πάνω από το κεφάλι του -τι θαύμα!
Στεκόταν η μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Εκεί που προχωρούσε ο φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί.
Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ο φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο
Άπλωσε και ο Κύριος το χέρι του από την εικόνα, πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε.
Έπειτα το έδωσε στον φτωχό.
Ούτε αυτός όμως ούτε κι ο ελεήμων κατάλαβαν τίποτε.
Θαύμασα και πίστεψα.
Από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ότι έχουν ανάγκη, το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού.
Αυτή την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω από όλους τους φτωχούς
Και για αυτό με δέος ασκώ όσο μπορώ, την αρετή της ελεημοσύνης που τόσο ευχαριστεί τον Κύριο.

Άγιος Νήφων Κωνσταντιανής

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Πνευματική ζωή με ταπεινό φρόνημα...

Το μέλι είναι πολύ ωραίο.
Όταν όμως φάει κανείς πάρα πολύ
Μπορεί να του δημιουργήσει εμετό.
Έτσι και στα πνευματικά
Δεν πρέπει να βγαίνεις αδιάκριτα
Από τα όρια των δυνατοτήτων σου.
Να κάνεις μόνο εκείνο πού μπορείς.
Αυτό θέλει ο Θεός.
Τ' άλλα θα τ' αναπληρώσει ο Ίδιος με τη χάρη Του.
Γιατί υπάρχει και ο φόβος ν' απελπισθείς, διαβάζοντας τις υψηλές καταστάσεις που έφτασαν οι Άγιοι.
Προχώρα στην πνευματική ζωή με ταπεινό φρόνημα και ο Θεός δεν θα σ' εγκαταλείψει.
Μην προσπαθείς να φτάσεις πνευματικές καταστάσεις πού υπερβαίνουν τις δυνάμεις σου
Γιατί θα πέσεις οπωσδήποτε, και την πτώση σου αυτή θα την εκμεταλλευθεί ο διάβολος.
Οι υψηλές πνευματικές κορυφές είναι πολύ δύσκολο να κατακτηθούν
Απαιτούν ταπείνωση, πολύ κόπο και μακροχρόνιους αγώνες.
Η χάρη τού Θεού δεν επισκιάζει εύκολα τον άνθρωπο
Γιατί πρέπει προηγουμένως να  καθαρισθεί από κάθε μολυσμό.
Τα μυστήρια του Θεού τα γνωρίζουν αυτοί που με την άσκηση και την ταπείνωση
Αγωνίστηκαν στη ζωή τους για πολλά χρόνια.
Μόνο στους ταπεινούς ο Θεός φανερώνει τα μυστήριά Του.

Πηγή: http://armenisths.blogspot.gr

Καλημέρα Χριστέ μου

Το 1922 ήρθε από την Μικρασία με τους πρόσφυγες
Ένα ορφανό Ελληνόπουλο, ονόματι Συμεών.
Εγκαταστάθηκε στο Πειραιά σε μια  παράγκα και εκεί μόνο του.
Είχε ένα καροτσάκι και έκανε τον αχθοφόρο
Μεταφέροντας πράγματα στο λιμάνι.
Γράμματα δεν ήξερε ούτε πολλά πράγματα από την πίστη μας.
Είχε την μακάρια απλότητα και πίστη απλή και απερίεργη.
Όταν ήλθε σε ηλικία γάμου νυμφεύθηκε
Έκανε δυό παιδιά και μετακόμισε με την οικογένειά του στη Νίκαια.
Κάθε πρωί πήγαινε στο λιμάνι του Πειραιά
Για να βγάλει το ψωμί του.
Περνούσε όμως κάθε μέρα, το πρωί
Από το ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, έμπαινε μέσα
Στεκόταν μπροστά στο τέμπλο, έβγαζε το καπελάκι του και έλεγε:
"Καλημέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι, βοήθησέ με να βγάλω το ψωμί μου".
Το βράδυ που τελείωνε τη δουλειά του ξαναπερνούσε από την Εκκλησία
Πήγαινε πάλι μπροστά στο τέμπλο και έλεγε:
"Καλησπέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι, σ' ευχαριστώ που με βοήθησες και σήμερα".
Και έτσι περνούσαν τα χρόνια του ευλογημένου Συμεών.
Περίπου το έτος 1950 όλα τα μέλη της οικογενείας του αρρώστησαν από φυματίωση και κοιμήθηκαν εν Κυρίω.
Έμεινε ολομόναχος ο Συμεών και συνέχισε αγόγγυστα τη δουλειά του
Αλλά και δεν παρέλειπε να περνά από τον Άγιο Σπυρίδωνα
Να καλημερίζει και να καλησπερίζει τον Χριστό, ζητώντας τη βοήθεια Του και ευχαριστώντας Τον.
Όταν γέρασε ο Συμεών, αρρώστησε.
Μπήκε στο Νοσοκομείο και νοσηλεύτηκε περίπου για ένα μήνα.
Μια προϊσταμένη από την Πάτρα τον ρώτησε κάποτε:
-Παππού, τόσες μέρες εδώ μέσα δεν ήρθε κανείς να σε δει.
Δεν έχεις κανένα δικό σου στον κόσμο;
-Έρχεται, παιδί μου, κάθε πρωί και απόγευμα ο Χριστός και με παρηγορεί.
-Και τι σου λέει, παππού;
"Καλησπέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε υπομονή".
Η Προϊσταμένη παραξενεύτηκε και κάλεσε τον Πνευματικό της, π. Χριστόδουλο Φάσο
Να έρθει να δει τον Συμεών μήπως πλανήθηκε.
Ο π. Χριστόδουλος τον επισκέφθηκε, του έπιασε κουβέντα, του έκανε την ερώτηση της Προϊσταμένης
Και ο Συμεών του έδωσε την ίδια απάντηση.
Τις ίδιες ώρες πρωί και βράδυ, που ο Συμεών πήγαινε στο ναό και χαιρετούσε τον Χριστό
Τώρα και ο Χριστός χαιρετούσε τον Συμεών.
Τον ρώτησε ο Πνευματικός:
-Μήπως είναι φαντασία σου;
-Όχι, πάτερ, δεν είμαι φαντασμένος, ο Χριστός είναι.
-Ήρθε και σήμερα;
-Ήρθε.
-Και τι σου είπε;
-Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι.
Κάνε υπομονή, σε τρεις ημέρες θα σε πάρω κοντά μου πρωί-πρωί.
Ο Πνευματικός κάθε μέρα πήγαινε στο Νοσοκομείο, μιλούσε μαζί του και έμαθε για τη ζωή του.
Κατάλαβε ότι πρόκειται περί ευλογημένου ανθρώπου.
Την τρίτη ημέρα πρωί-πρωί πάλι πήγε να δει τον Συμεών και να διαπιστώσει
Αν θα πραγματοποιηθεί η πρόρρηση ότι θα πεθάνει.
Πράγματι εκεί που κουβέντιαζαν, ο Συμεών φώναξε ξαφνικά:
"Ήρθε ο Χριστός", και εκοιμήθη τον ύπνο του δικαίου.

Από το βιβλίο "Ασκητές μέσα στον κόσμο"

Άδεια αναδημοσίευσης:

Κάθε Αναδημοσίευση επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα γίνεται αναφορά προέλευσης του ληφθέντος περιεχομένου από τον παρόντα Ιστοτόπο με παραπομπή (link).