Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Θεοτόκε, Παρθένε, Βασίλισσα παγκόσμια

Ελάτε, οι πιστοί όλοι, ας προσκυνήσουμε 
Το Χριστό Σωτήρα και Ελεήμονα.
Αυτόν υμνούν τα πλήθη των Αγγέλων
Και αυτόν δοξολογούν οι μυριάδες των Ασωμάτων.
Θεοτόκε, Παρθένε, Βασίλισσα παγκόσμια
Μην περιφρονήσεις εμάς που σου δεόμαστε
Χτυπημένοι απ' τα κύματα τα μεγάλα της ζωής
Και έρμαιοι του ασταθούς θηρίου.
Ω ανωτέρα των άνω Δυνάμεων
Περιστερά απ' το Πνεύμα χρυσωμένη
Καμάρι και χαρά των Αποστόλων
Συμφωνία των Προφητών και των Μαρτύρων
Βοήθεια του κόσμου όλου
Πύργε ντυμένε χρυσάφι και πολύτιμε
Πόλη δωδεκάπορτη, και Παράδεισε
Κιβωτέ πανευωδίαστε του Πνεύματος.
Τείχος άγιο άπαρτο, και στήριγμα
Οχυρό των θρήσκων ψυχών
Και Φυλακτήριο των αγνών των σωμάτων.
Σε τιμούμε, Βασίλισσα άσπιλη
Και υμνούμε το Γιο σου και Κύριο
Το Χριστό, το μόνο Φίλο των ανθρώπων
Για νά 'βρουμε χάρη κι έλεος
Τη μέρα της κρίσης, ω Βασίλισσα...
Τότε, Κύριε, Κύριε σώσε με
Κι απ' τη φωτιά την άσβεστη λύτρωσέ με.
Ας μπορώ να δω τη θεία σου εικόνα
Με καθαρή συνείδηση, και ν' αναφωνήσω:
Σε σένα αρμόζει τιμή και προσκύνηση
Στον Πατέρα, στο Γιο και στο Πνεύμα
Απ' όλη την κτίση καί πάντα
Στους αιώνες τους ατέλειωτους
Ω Φίλε των ανθρώπων.

Μίσος...μνησικακία

Αν θυμόμαστε τα κακά που μας κάνουν οι άνθρωποι
Αχρηστεύουμε μέσα μας τη δύναμη της μνήμης του Θεού.
Αν όμως δεν θυμόμαστε τα κακά πού υποφέρουμε
Θα μείνουμε ανίκητοι από τους δαίμονες.
Ένας γέροντας είπε:
Αυτός που κλέβει ή λέει ψέματα 
Ή κάνει οποιαδήποτε άλλη αμαρτία
Πολλές φορές, αμέσως μετά τη διάπραξη της
Αναστενάζει και κατηγορεί τον εαυτό του
Και έρχεται σε μετάνοια.
Εκείνος όμως που έχει μνησικακία στην ψυχή του
Και όταν τρώει και όταν κοιμάται και όταν βαδίζει
Κατατρώγεται σαν από σαράκι
Και έχει πάντα την αμαρτία του αχώριστο σύντροφο. 
Η προσευχή του γίνεται κατάρα
Και οι κόποι του όλοι πάνε χαμένοι
Έστω κι αν χύσει το αίμα του για το Χριστό.
Δυο αδελφοί, που πιάστηκαν σε καιρό διωγμού
Οδηγήθηκαν στα βασανιστήρια.
Αφού λοιπόν τους βασάνισαν μια φορά, τους έριξαν στη φυλακή.
Από δαιμονική ενέργεια όμως δημιουργήθηκε ανάμεσα τους
Μια παρεξήγηση και ψυχρότητα. 
Ο ένας τους μεταμελήθηκε γρήγορα
Κι έβαλε μετάνοια στον αδελφό του, λέγοντας:
Αύριο πρόκειται να θανατωθούμε.
Ας λύσουμε λοιπόν την έχθρα κι ας κάνουμε αγάπη.
Μα ο άλλος δεν μαλάκωνε.
Την επόμενη μέρα, αφού οδηγήθηκαν και πάλι στο δικαστήριο, βασανίστηκαν
Και εκείνος που δεν δέχθηκε τη μετάνοια του αδελφού
Νικήθηκε με το πρώτο χτύπημα!
Τον ρωτάει λοιπόν ο άρχοντας:
Γιατί χθες, ενώ τόσο πολύ βασανίστηκες, δεν υποχώρησες;
Επειδή χθες, απάντησε εκείνος
Ήμουν αγαπημένος με τον αδελφό μου
Και γι' αυτό με δυνάμωνε η χάρη του Θεού.
Σήμερα όμως, που του κράτησα μνησικακία
Έφυγε από πάνω μου η σκέπη και η ενίσχυση του Θεού.

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Εαν θέλεις να δώσεις κάτι δώστο...

Εάν θέλεις να δώσεις κάτι
Σε αυτόν που έχει ανάγκη
Δώσε το  με όμορφο πρόσωπο
Και με λόγια καλά να παρηγορείς την θλίψη του
Και αν πράξεις έτσι
Νικάει η ομορφιά του προσώπου σου
Αυτό που δίνεις, στην καρδιά του
Περισσότερο την ανάγκη του σώματος του
Την ημέρα που θα ανοίξεις το στόμα σου
Να κατηγορήσεις κάποιον
Θεώρησε τον εαυτό σου νεκρό εκείνη την ημέρα
Και όλα σου τα έργα μάταια
Και αν ακόμη σου φαίνεται
Ότι ειλικρινά και προς οικοδομή
Σε παρακίνησε ο λογισμός σου να μιλήσεις
Γιατί  ποια η ανάγκη να καταστρέψει κάποιος το σπίτι του
Και να διορθώσει το σπίτι του φίλου του;

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Την ημέρα που θα λυπηθείς...

Την ημέρα που θα λυπηθείς για κάποιον άνθρωπο
Ο οποίος ασθενεί ψυχικά ή σωματικά
Εκείνη την ημέρα θεώρησε τον εαυτό σου μάρτυρα
Και ότι έπαθες για τον Χριστό
Και αξιώθηκες την ομολογία Του.
Καθότι και ο Χριστός για τους αμαρτωλούς πέθανε
Και όχι για τους δίκαιους.
Σκέψου πόσο μεγάλη είναι αυτή αρετή
Στ' αλήθεια μεγάλη αρετή είναι
Να λυπάται κάποιος για τους κακούς
Και να ευεργετεί τους αμαρτωλούς περισσότερο παρά τους δίκαιους
Αυτό ο απόστολος Παύλος το αναφέρει ως άξιο θαυμασμού
Εάν σε όλα σου τα έργα μπορέσεις να έχεις την συνείδησή σου καθαρή
Μην φροντίσεις να εκτελέσεις άλλη αρετή.
Σε όλα σου τα έργα ας προηγηθεί η σωφροσύνη του σώματος σου
Και η καθαρότητα της συνείδησής σου
Διότι χωρίς αυτά τα δύο κάθε άλλη αρετή θεωρείται μάταια για τον Θεό.
Να γνωρίζεις ότι κάθε έργο που κάνεις χωρίς σκέψη και εξέταση υπάρχει μάταιο
Καθώς ο Θεός υπολογίζει  την αρετή με την διάκριση
Και όχι με την αδιάκριτη ενέργεια.

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

Ακάθαρτοι λογισμοί

Αν η πορνεία πολεμάει το σώμα σου 
Ή την καρδιά σου
Ψάξε να βρεις
Από που σηκώθηκε ο πόλεμος εναντίον σου
Και διορθώσου
Είτε από πολύ ύπνο
Είτε από υψηλοφροσύνη
Είτε επειδή θεωρείς τον εαυτό σου
Καλύτερον από άλλον
Είτε επειδή κατέκρινες κάποιον που αμάρτησε.
Γιατί χωρίς αυτά δεν πολεμάει τον άνθρωπο η πορνεία.

Ό εν παντί καιρώ και πάση ώρα

Ό εν παντί καιρώ και πάση ώρα
Εν ούρανώ και επί γης
Προσκυνούμενος και δοξαζόμενος Χριστός ο Θεός
Ο μακρόθυμος, ο πολυέλεος, ο πολυεύσπλαχνος
Ο τους δικαιους αγαπών
Και τους αμαρτωλούς ελεών ο πάντας καλών προς σωτηρίαν
Δια της επαγγελίας των μελλόντων αγαθών.
Αυτός, Κύριε
Πρόσδεξαι και ημών εν τη ώρα ταύτη τας έντεύξεις
Και ίθυνον την ζωήν ημών προς τας έντολάς Σου:
Τας ψυχάς ημών αγίασαν
Τα σώματα άγνισον
Τους λογισμούς διόρθωσαν
Τας εννοίας κάθαρον
Και ρύσαι ημάς από πάσης θλίψεως κακών και οδύνης
Τείχισον ημάς αγίοις Σου αγγέλοις
Ίνα τη παρεμβολή αυτών φρουρούμενοι
Και οδηγούμενοι καταντήσωμεν
Εις την ενότητα της πίστεως
Και εις την επίγνωσιν της απροσίτου Σου δόξης
Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων.

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Η πλεονεξία

Εκείνοι που δεν αγαπούν
Όσα έχουν για την ύπαρξή τους
Αλλά επιθυμούν περισσότερα
Σκλαβώνουν τον εαυτό τους στα πάθη
Που ταράζουν την ψυχή
Και της επιβάλλουν λογισμούς και φαντασίες
Ότι αυτά που έχουν είναι κακά.
Και όπως τα ρούχα, που ράβονται πλατειά
Εμποδίζουν τους αγωνιστές στο τρέξιμο
Έτσι και η όρεξη για την υπέρμετρη περιουσία
Δεν επιτρέπει στις ψυχές ούτε ν' αγωνίζονται, ούτε να σωθούν.

Άγιος Αντώνιος

Ο κόσμος είναι έργον του Θεού

Όσοι γνωρίζουν τον Θεόν
Γεμίζουν από αγαθές σκέψεις
Για όλα τα προβλήματα
Και επιθυμώντας τα ουράνια
Καταφρονούν τα βιοτικά.
Αυτοί, ούτε σε πολλούς αρέσουν
Ούτε αυτοί αρέσκονται σε πολλούς.
Γι' αυτό όχι μόνον μισούνται
Αλλά και κατακοροϊδεύονται
Από τους πολλούς ανόητους.
Ανέχονται όλα τα παθήματα της φτώχειας
Επειδή γνωρίζουν, ότι όσα φαίνονται στους πολλούς κακά
Είναι γι' αυτούς αγαθά.
Κι' αυτό γιατί, όποιος αντιλαμβάνεται τα ουράνια, πιστεύει στο Θεό
Επειδή γνωρίζει ότι όλα είναι δημιουργήματα της θελήσεώς Του.
Εκείνος όμως που δεν νοιώθει τα ουράνια ζητήματα
Δεν πιστεύει ποτέ, ότι ο κόσμος είναι έργον του Θεού
Και ότι έγινε για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Δεν αντιλαμβάνονται ότι η πνευματική αντιμετώπιση της φτώχειας, π.χ.
Αλλά και κάθε δυσχέρειας, συντελεί στην σωτηρία μας.

Άγιος Αντώνιος

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

Φροντίζετε για τις αρετές της ψυχής

Όσοι επιδιώκουν την ενάρετη
Και θεοφιλή πολιτεία
Φροντίζουν για τις αρετές της ψυχής
Γιατί τους είναι δικό τους κτήμα
Και αιώνια απόλαυση.
Τα πρόσκαιρα τα απολαμβάνουν
Εφ' όσον είναι δυνατόν
Και όπως ο Θεός δίνει και θέλει
Χρησιμοποιώντας τα με χαρά
Και ευχαριστώντας με όλη τους την καρδιά
Έστω κι αν είναι μέτρια.
Διότι με τα πολυτελή φαγητά
Τρέφονται τα σώματα σαν υλικά.
Την ψυχή όμως την αποθεώνει η γνώση
Του θελήματος του Θεού
Και η εγκράτεια, η αγαθότητα
Και η ευεργεσία, η ευσέβεια και η πραότης.

Άγιος Αντώνιος

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Στον υψηλόφρονα και φθονερό

Μπροστά στον υψηλόφρονα
Και φθονερό άνθρωπο
Να μιλάς με προφύλαξη
Διότι ενώ εσύ ακόμη μιλάς
Εκείνος εξηγεί τα λόγια σου όπως θέλει αυτός
Και παίρνει αφορμή από αυτά
Και κάνει στη συνέχεια
Και τους άλλους να παρερμηνεύουν τα λόγια σου
Επειδή μεταβάλλει την έννοια των λόγων σου
Σύμφωνα  με τα αίτια της αρρώστιας του.
Σε  εκείνον, ο οποίος
Έρχεται να κατηγορήσει τον αδερφό του μπροστά σου
Δείξε πρόσωπο σκυθρωπό
Και αν πράξεις έτσι
Θα βρεις τον Θεό να σε προφυλάσσει
Και από αυτό  το πάθος της κατηγόριας

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Ν΄αγωνίζεσθε,απλά, απαλά, χωρίς βία

Είναι δύο δρόμοι που μας οδηγούν στον Θεό
Ο σκληρός και κουραστικός
Με τις άγριες επιθέσεις κατά του κακού
Και ο εύκολος με την αγάπη.
Υπάρχουν πολλοί που διάλεξαν το σκληρό δρόμο
Και "έχυσαν αίμα, για να λάβουν Πνεύμα"
Ώσπου έφτασαν σε μεγάλη αρετή.
Εγώ βρίσκω ότι πιο σύντομος και σίγουρος δρόμος
Είναι αυτός με την αγάπη.
Αυτόν ν΄ ακολουθήσετε κι εσείς.
Μπορείτε, δηλαδή, να κάνετε άλλη προσπάθεια.
Να μελετάτε και να προσεύχεσθε
Και να έχετε ως στόχο
Να προχωρήσετε στην αγάπη του Θεού και της Εκκλησίας.
Μην πολεμάτε να διώξετε το σκοτάδι απ΄ το δωμάτιο της ψυχής σας.
Ανοίξτε μια τρυπίτσα, για να έλθει το φως
Και το σκοτάδι θα φύγει.
Το ίδιο ισχύει και για τα πάθη και τις αδυναμίες.
Να μην τα πολεμάτε
Αλλά να τα μεταμορφώνετε σε δυνάμεις, περιφρονώντας το κακό.
Να καταγίνεσθε με τα τροπάρια, τους κανόνες
Τη λατρεία του Θεού, τον θείο έρωτα.
Όλα τ΄ άγια βιβλία της Εκκλησίας μας
Η Παρακλητική, το Ωρολόγιο, το Ψαλτήρι, τα Μηνιαία
Περιέχουν λόγια άγια, ερωτικά προς τον Χριστό μας.
Να τα διαβάζετε με χαρά και αγάπη και αγαλλίαση.
Όταν δοθείτε σ΄ αυτήν την προσπάθεια με λαχτάρα
Η ψυχή σας θ΄ αγιάζεται με τρόπο απαλό, μυστικό
Χωρίς να το καταλαβαίνετε.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Ελα το Φώς το Αληθινό

Έλα, το φως το αληθινό
Έλα, η αιώνια ζωή
Έλα, το απόκρυφο μυστήριο, ο ανώνυμος θησαυρός
Το ανεκφώνητο πράγμα, το ακατανόητο πρόσωπο
Η παντοτινή αγαλλίαση, το ανέσπερο φως 
Έλα, η αληθινή προσδοκία αυτών που μέλλουν να σωθούν.
Έλα, των πεσμένων η έγερση
Έλα, των νεκρών η ανάσταση.
Έλα, Δυνατέ, που δημιουργείς
Μεταπλάθεις κι αλλοιώνεις τα πάντα με μόνη τη θέλησή σου!
Έλα, αόρατε, ανέγγιχτε κι αψηλάφητε.
Έλα, συ που μένεις πάντα αμετακίνητος
Μα κάθε στιγμή μετακινείσαι ολόκληρος
Για να 'ρθεις σε μας, που κειτόμαστε στον άδη
Ο υπεράνω πάντων των ουρανών.
Έλα, πολυπόθητο και πολυθρύλητο όνομα
Που όμως αδυνατούμε να περιγράψουμε τι ήσουν ακριβώς
Ή να γνωρίσουμε την ουσία και τις ιδιότητές σου.
Έλα, παντοτινή χαρά
Έλα, αμαράντινο στεφάνι
Έλα, πορφύρα του μεγάλου Θεού και βασιλιά μας.
Έλα, κρυστάλλινη ζώνη διαμαντοστόλιστη
Έλα, απλησίαστο υπόδημα
Έλα βασιλική αλουργίδα κι όντως αυτοκρατορική δεξιά!
Έλα, συ που πόθησε και ποθεί η ταλαίπωρή μου ψυχή
Έλα, συ ο Μόνος προς εμένα τον μόνο γιατί, καθώς βλέπεις είμαι μόνος!
Έλα, συ που με ξεχώρισες απ' όλα και μ' έκανες μοναδικό πάνω στη γη.
Έλα, συ που έγινες ο πόθος της ψυχής μου
Και μ' αξίωσες να σε ποθήσω τον απρόσιτο παντελώς!
Έλα, πνοή μου και ζωή
Έλα της ταπεινής μου ψυχής παρηγοριά
Έλα, χαρά και δόξα μου κι' ατέλειωτη τρυφή.

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Θάρρος στη μετάνοια

Ο Υιός του Θεού υπέμεινε τον σταυρό για μας
Ας έχουμε λοιπόν εμείς οι αμαρτωλοί
Θάρρος στην μετάνοια
Διότι αν μόνο το σχήμα της μετάνοιας
Μετέβαλε την οργή του Θεού
Τον καιρό του βασιλιά Αχαάβ
Πόσο περισσότερο δεν  θα εξιλεώσει αμέσως τον Θεό  
Η αληθινή μας μετάνοια;
Και αν  το σχήμα μόνο της ταπείνωσης 
Επέστρεψε  πίσω την οργή του Θεού από εκείνον
Του οποίου η μετάνοια δεν ήταν αληθινή
Πόσο περισσότερο δεν θα την πάρει πίσω 
Αυτήν αμέσως από μας;
Αρκεί η λύπη της διάνοιας μας από κάθε άλλη  σωματική εργασία.

Με την προσευχή

Όταν σε ιδούν οι δαίμονες πρόθυμο
Να προσευχηθείς αληθινά
Τότε βάζουν με τέχνη μέσα σου σκέψεις
Μερικών πραγμάτων τάχατες αναγκαίων
Και ύστερ' από λίγο σε κάνουν να τα ξεχάσεις
Κκινώντας έτσι το νού σε αναζήτησή τους.
Κι ο νους μη βρίσκοντάς τα
Πέφτει σε κατάσταση αθυμίας και λύπης.
Όταν όμως σταθεί σε προσευχή
Του θυμίζουν αυτά, που αναζητούσε
Και είχε στη μνήμη του
Με το σκοπό να κινηθεί ο νους
Για απόχτηση της γνώσης τους
Και να χάσει την καρποφόρα προσευχή.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Προσευχή στη Μεγαλόχαρη

Σμίξε τα δυο χέρια Σου
Μπρος στ’ Άγιο παιδί Σου
Και παρακάλει, Δέσποινα
Ακόμη και για μένα.
Ας ψιθυρίσει έλεος
Η σπλαχνική φωνή Σου
Κι ας δεηθούν τα χείλη Σου
Για σπλάχνα πονεμένα.
Εσένα Παναγία μου
Εσένα έχω μόνο
Εις την ελπίδα, στ’ όνειρο
Εις την χαράν, τον πόνο.
Άλλοι σε κράζουν έλεος
Ελπίδα ο θλιμμένος.
Βασίλισσα της Εκκλησιάς
Σε κράζει η καμπάνα,
Σλεημοσύνη ο πτωχός
Νερό ο διψασμένος
Μα η καρδιά μου Δέσποινα
Αυτή σε κράζει Μάνα!

Σαν να μη πέρασε μια μέρα!

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
Σ' όλη τη γη μοναδικό
Εκατό να εξοδεύει
Και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς
Να 'χει επτά Πρωθυπουργούς
Ταμείο δίχως χρήματα
Και δόξης τόσα μνήματα;
Να 'χει κλητήρες για φρουρά
Και να σε κλέβουν φανερά
Κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
Τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
Ονείρατα, ελπίδες και σκοποί
Οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
Δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι
Κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
Συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο
Να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
Στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο
Ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης
Λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
Το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
Σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.
Δυστυχία σου, Ελλάς
Με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα
Τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Συγγνώμη...

Κράτα αυτούς που αγαπας κοντά σου
Πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειαζεσαι
Αγάπα τους και φέρσου τους καλά
Βρες χρόνο για να τους πεις
Συγγνώμη
Συγχώρεσε με
Σε παρακαλώ
Ευχαριστώ
Και όλα τα λόγια της αγάπης που ξέρεις.
Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις...

Να προτιμάς την σιωπή...

Να πηγαίνεις προς τους φίλους σου με ευλάβεια
Κάνοντας το αυτό
Και τον εαυτό σου και εκείνους θα ωφελήσεις
Επειδή  πολλές φορές η ψυχή με την πρόφαση της αγάπης
Αποβάλλει το χαλινάρι της προφύλαξης
Να προφυλάγεσαι, όσο μπορείς, από τις συναναστροφές σου
Και τις συνομιλίες σου
Επειδή σε κάθε περίσταση δεν ωφελούν.
Στις συναθροίσεις των πολλών ανθρώπων
Να προτιμάς την σιωπή
Επειδή αυτή εμποδίζει πολλή ζημιά
Να φυλάγεις την κοιλιά σου περισσότερο
Από την όραση των ματιών σου
Διότι έτσι ο εσωτερικός πόλεμος γίνεται χωρίς δισταγμό
Ελαφρότερος του εξωτερικού.
Να μη πιστεύσεις ποτέ, αδελφέ μου
Ότι εμποδίζονται οι εσωτερικοί λογισμοί
Χωρίς την καλή τάξη στο σώμα σου.
Να φοβάσαι τις κακές συναναστροφές περισσότερο από τους εχθρούς σου.
Όποιος τρέφει κακή συνήθεια, είναι ως ένας άνθρωπος
Ο οποίος τρέφει την φωτιά με εύφλεκτο υλικό
Γιατί το μέτρο της δύναμης, της συνήθεια και της φωτιάς
Αποτελείται από ύλη.
Η συνήθεια αν ζητήσει κάτι μία φορά
Και δεν εκπληρωθεί το αίτημα της
Στη συνέχεια εξασθενεί
Αν όμως κάνεις μια φορά το αίτημά της
Μετά  την βρίσκεις δυνατότερη εναντίον σου.

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Γιατί οι διακρίσεις του Θεού

Σκανδαλίζονται πολλές φορές οι πιστοί
Από την ευτυχία των ασεβών και των απίστων.
Πραγματικά, όταν ρίξουμε ένα βλέμμα γύρω μας
Θα δούμε ότι ο Θεός, κατά την ανθρώπινη λογική
Πολύ άδικα μοιράζει τα αγαθά του.
Εκεί, όπου θα έπρεπε να δίνει ευτυχίες δίνει δυστυχίες.
Εκεί, όπου θα έπρεπε να δίνει πλούτον, δίνει φτώχεια
Και εκεί, όπου θα έπρεπε να δώσει φτώχεια, δίνει πλούτο.
Όταν περιμένουμε να μας ευλογήσει
Τότε μας δίνει ένα χτύπημα δυνατό
Ενώ ταυτοχρόνως άλλους τους διατηρεί σ΄ ένα διαρκές χαμόγελο.
Θα λέγαμε, χρησιμοποιώντας μια σύγχρονη φράση
Ότι ο Θεός διαρκώς κάνει διακρίσεις.
Σκανδαλιζόμαστε από αυτό.
Γιατί άραγε;
Απλούστατα, διότι η καρδιά μας στρέφεται εις όλα αυτά
Είναι καθηλωμένη εις αυτά, τα αγαπά, τα αποζητεί. ΄
Όμως η λύση του δράματος αλλού θα πρέπει να αναζητηθεί.
Δεν θα πρέπει να ζητούμε την κατάργηση αυτής
Της φαινομένης διακρίσεως, της φαινομένης αδικίας.
Η αλλαγή θα πρέπει να γίνει μέσα μας.
Πρέπει να γίνουμε εντελώς ξένοι
Προς παν το ανθρώπινον, προς πάσαν ανθρωπίνην λογικήν
Ανθρωπίνην σκέψιν και προς παν αγαθόν.
Να είμεθα αδιάφοροι προς πάντα.
Όταν αποξενωθούμε από όλα, τότε ο Θεός θα μπορεί να είναι το παν για μας
Να μένει σε μας μόνος ο Θεός.
Αυτό θα μας δώσει την ουσιαστική γαλήνη.
Αλλιώς, αν υπάρχει έστω και κάτι μέσα στην καρδιά μας
Που δεν είναι της άλλης ζωής αλλά αυτής
Να ηξεύρωμε ότι συχνά θα βασανιζόμαστε.

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Τρεις τρόποι για να κερδίσουμε την σωτηρία μας

Υπάρχουν τρεις τρόποι για να κερδίσουμε την σωτηρία μας.
Ο πρώτος να μην αμαρτάνουμε.
Ο δεύτερος να δείχνουμε  ειλικρινά μετάνοια.
Ο τρίτος αν δεν μετανοήσουμε πραγματικά
Να υπομείνουμε τις συμφορές που θα μας βρουν.
Ο Χριστός  συγχωρεί τα ανομήματά μας αδελφοί.
Αλλά και ο πόνος καθαρίζει την ψυχή
Από τις  κηλίδες της αμαρτίας.
Στον ληστή που μετανόησε
Υποσχέθηκε ο Κύριος τον Παράδεισο.
Ωστόσο ήρθαν κατόπιν οι στρατιώτες και του σύντριψαν τα σκέλη
Και σ` αυτήν την κατάσταση κρεμόταν από τον σταυρό τρεις ώρες.
Έτσι υπομένοντας αγόγγυστα τον πόνο πέτυχε την ψυχική του κάθαρση.
Για την κάθαρση του ο άνθρωπος οφείλει να σηκώσει βαρύ σταυρό.
Το πόσο βάρος θα έχει ο σταυρός δεν το κανονίζει ο Θεός
Αλλά εμείς οι ίδιοι.
Πρόκειται για δένδρο που φυτρώνει στην δική μας καρδιά.

Γλυκιά Παρθένε, αξίωσέ με...

Γλυκιά Παρθένε
Αξίωσέ με
Νάρθω και πάλι στον ναό σου
Στα πλατάνια τα θεόρατα
Όπου φυσά γλυκά η αύρα,
Κάτω στο ρέμα, που η πηγή κελαρύζει
Κι επάνω θροϊζει η αύρα μαλακά.
Στα ‘νεάμερα τ’ αγαπημένα
Της δοξασμένης μεταστάσεώς σου
Ήθελα νάμαι να ψάλω το
‘Πεποικιλμένη’
Στο πανηγύρι το σεμνό.
Να βλέπω να θαυμάζω τη μορφή σου.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Άπλωσε την στοργή σου και σκέπασε αυτόν που φταίει...

Η δικαιολογία δεν είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα
Του τρόπου ζωής των Χριστιανών
Επειδή δεν βρίσκεται σημειωμένη
Στην διδασκαλία του Χριστού.
Να χαίρεσαι με αυτούς που χαίρονται
Και να κλαις με αυτούς που κλαίνε
Διότι αυτό είναι σημάδι της καθαρότητας.
Αρρώστησε με τους άρρωστους
Και πένθησε με τους αμαρτωλούς
Και να χαίρεσαι με αυτούς που μετανοούν.
Γίνε φίλος με όλους τους ανθρώπους
Αλλά κυρίως γίνε φίλος με την διάνοιά σου.
Γίνε συμμέτοχος στα παθήματα όλων των ανθρώπων
Αλλά σωματικά απομακρύνσου από όλους.
Μην ελέγχεις κανένα
Ούτε να κατηγορήσεις κανένα
Ούτε τους πολύ κακούς στον τρόπο  ζωής τους.
Άπλωσε την στοργή σου
Και σκέπασε αυτόν που φταίει
Και αν δεν μπορέσεις να δεχτείς εσύ τα φταιξίματα και την παιδεία  
Και την ντροπή  αντί γι' αυτόν
Αν δεν μπορέσεις
Τουλάχιστον να τον υπομένεις, και μη τον ντροπιάζεις.

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

Ας μιμηθούμε τον ανώτατο και κορυφαίο νόμο του Θεού...

Ας μη γίνουμε, αγαπητοί μου φίλοι και αδελφοί
Κακοί διαχειριστές των αγαθών που μας δόθηκαν.
Ας μην κοπιάζουμε για να θησαυρίζουμε
Και ν' αποταμιεύουμε
Ενώ άλλοι υποφέρουν από την πείνα.
Ας μιμηθούμε τον ανώτατο
Και κορυφαίο νόμο του Θεού
Που στέλνει τη βροχή σε δικαίους και αδίκους
Και ανατέλλει τον ήλιο επίσης για όλους.
Αυτός έκανε τη γη ευρύχωρη για όλα τα χερσαία ζώα
Δημιούργησε πηγές, ποτάμια, δάση, αέρα για τα φτερωτά
Και νερά για τα υδρόβια
Και έδωσε σ' όλα τα όντα άφθονα
Τα απαραίτητα για τη ζωή τους στοιχεία
Χωρίς να τα περιορίζει καμιά εξουσία
Χωρίς να τα καθορίζει κανένας γραπτός νόμος
Χωρίς να τα εμποδίζουν σύνορα.
Και αυτά τα στοιχεία τα παρέδωσε κοινά και πλούσια
Χωρίς διάκριση ή περικοπή
Τιμώντας την ομοιότητα της φύσεως με την ισότητα της δωρεάς
Και δείχνοντας τον πλούτο της αγαθότητός Του.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Μόνον τον Θεόν να αγαπώ

Ό Απόστολος Παύλος έλεγε:
Ουκ ειμί άξιος κληθήναι Απόστολος!
Ημείς τι να είπωμεν, ημείς τι είμεθα!
Εις την σκέψιν μας να υπάρχει συνέχεια
Ότι «ή ανομία μου ενώπιόν μου εστί δια παντός»
Και να ζητώμεν συνεχώς το έλεος του Θεού.
Ταπείνωση να έχεις.
Όταν βρέχει το νερό δεν σταματά
Εις τις κορφές ή στα βουνά, αλλά κάτω στην πεδιάδα.
Οι ταπεινοί άνθρωποι έχουν χάριν, καρποφορία και ευλογία.
Μη επιθυμείς να σε επαινούν ή να σε αγαπούν.
Εγώ, πολύ θα ήθελα, ένα σκουλήκι να ήμουν
Όλοι να με πατούν, κανείς να μη με προσέχει
Κανείς να μη με αγαπά
Μόνον τον Θεόν να αγαπώ
Μόνον Εκείνον να βλέπω
Μόνον Εκείνος να με προσέχει
Μόνον Εκείνος να με αγαπά
Μόνον Εκείνος να μη με εγκαταλείψει...

Λυπηθείτε, προφυλάξετε και τον Ιερέα και τον εαυτόν σας

Εις τον πνευματικόν να λέτε
Είμαι αμαρτωλός, έπεσα, εν γενικές γραμμές...
Όσο να καταλάβει το είδος της πτώσεως.
Δεν χρειάζεται λεπτομερώς το είδος
Και ο τρόπος της αμαρτίας διότι μπορεί
Από πειρασμόν να βλέψωμεν και εκείνον.
Και εκείνος σάρκα φορεί.
Λυπηθείτε, προφυλάξετε και τον Ιερέα και τον εαυτόν σας.
Αν δεν τον προφυλάξετε και άλλην άμαρτίαν θα έχετε.
Ο αέρας όλους μας φυσά.
Δεν φυσά τον έναν και τον άλλον αφήνει.
Προσέχετε, να προφυλάγετε και τον άλλον.
Να αποφεύγεις την αμαρτίαν μετά την εξομολόγησιν.
Να λέγεις πέρασα από την φωτιά και γλίτωσα. 
Ο Κύριος τώρα με ελέησε.
Να ξαναπεράσω;
Μήπως οργιστεί ο Θεός;
Μετά την εξομολόγησιν κλείνει η πληγή της αμαρτίας
Αλλά μένει το σημάδι.
Ενίοτε να βλέπεις το σημάδι δια να λυπήσαι
Και να προσέχεις (ότι την ανομίαν μου εγώ γιγνώσκω).
Εις την δεύτερον Παρουσίαν θα φύγουν και τα σημάδια.
Η Εξομολόγησης ξανά δι' ότι εξομολογήθεις, είναι απιστία στο μυστήριον.

Γέροντας Ιερόνυμος

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Απόκτησε την ειρήνη, και όχι κοσμική βασιλεία

Γνώριζε καλά
Ότι αν βγει από σένα φωτιά
Και κάψει ολοκληρωτικά τους άλλους
Τις καμένες ψυχές θα τις ζητήσει ο Θεός
Από τα χέρια σου
Και αν δεν βάλεις εσύ την φωτιά
Αλλά συνεργείς με αυτόν που την ανάβει
Και χαίρεσαι γι' αυτό
Θα είσαι  συμμέτοχος στο κακό που έγινε την ημέρα της κρίσεως.
Αν αγαπάς την πραότητα, να ειρηνεύεις με τον εαυτό σου
Και αν αξιωθείς την ειρήνη, θα χαίρεσαι σε κάθε περίσταση.
Ζήτησε φρονιμάδα, και όχι χρυσό.
Ντύσου την ταπείνωση, και όχι το βυσσινί φόρεμα των βασιλιάδων.
Απόκτησε την ειρήνη, και όχι κοσμική βασιλεία.

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Αγία μου Άννα κάνε με μάνα...

Η καριέρα της πάνω από όλους και όλα…
Κουβέντα δεν ήθελε να ακούσει
Για παιδιά και σκοτούρες…
Έχουμε χρόνο έλεγε
Και δυσφορούσε εμφανώς όποτε κανείς...
Τολμούσε να της απευθύνει ευχή για τεκνογονία…
Όποτε ο καλός της όπως συνήθιζε να τον αποκαλεί
Ατένιζε με παραπονεμένο βλέμμα
Μικρά αγγελούδια στους σπάνιους περιπάτους τους…
Είπαμε….όποτε θέλω Εγώ εσύ δεν θα γεννήσεις.
Λίγο πριν τα σαράντα της του το ανακοίνωσε…
Θα κάνω παιδί!!!
Έτσι του είπε…
Λίγο μετά τα σαράντα της τα μάτια της ήταν πάντα κοκκινισμένα…
Οι κουβέντες της πλέον μετρημένες
Και το βλέμμα της όπως…του καλού της…
Πόσο αφελής ήμουν που νόμιζα ότι όλα τα κανονίζω εγώ…
Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια που ξεστόμισε μόλις συνάντησε
Για πρώτη φορά στην ζωή της τον γιατρό της ψυχής…
Δεν φορούσε λευκή μπλούζα όπως οι τόσοι που συνάντησε
Για το…πρόβλημά της μα στολή αγιασμένη με χρυσοκέντητους σταυρούς…
Ποτισμένη από λιβάνι και δάκρυα διαμαντένια .
Και αυτός της έδωσε την καλύτερη συνταγή…
Μια μικρή ευχούλα που από κείνη την ημέρα αντηχούσε συνέχεια μέσα της…
Την άκουσα και εγώ κάποτε να την ψιθυρίζει με φωνή τρεμάμενη ,γλυκιά και ικετευτική …
Αγία μου Άννα κάνε με μάνα…
Αγία μου Άννα κάνε με μάνα…
Αγία μου Άννα κάνε με μάνα….
Την άκουσα και προχθές στην βάπτιση των διδύμων της
Να την επαναλαμβάνει μα ήταν κάπως αλλιώτικη τούτη τη φορά η ευχή :
Αγία μου Άννα κάνε με καλή μάνα….
(Βασισμένο σε Αληθινή Ιστορία)

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

Όσες εικόνες Σου κι αν έχω...

Όσες εικόνες Σου κι αν έχω, δεν χορταίνω!...
Δεν με φτάνουν!...
Δεν θα πω ποτέ αρκεί!...
Το ηλιοστάλαχτο φως του προσώπου Σου
Η ωραιότητα της παρθενίας Σου
Ο διάχρυσος ιματισμός της αρετής Σου
Η έσωθεν Θεοθυγατρική Σου δόξα
Ο εν χλωρότητι χρυσίου κροσσωτός στολισμός
Της πανωραίας και υπέρλαμπρης αγνείας Σου
Ο περίσεμνος ευαγγελισμός της αγάπης Σου
Το περίδοξο μητρικό Σου κάλλος
Η ικετευτική Σου ταπείνωση
Η παραμυθητική παρρησία Σου
Η τετρωμένη από τη δίστομη ρομφαία του πόνου πεντακάθαρη καρδιά Σου
Η φωτεινή σκέπη της προστασίας Σου
Η ζωοδόχος πηγή των χαριτών Σου
Η κραχαιά ως Θάνατος αγάπη Σου
Η χρυσοκέρινη ειδή της ζωαρχικής Σου κοίμησης
Το υπερκόσμιο Θεομητορικό Σου μεγαλείο
Μάννα μου, φως μου, δεν χορταίνονται!
Να΄χαν ο κάθε τοίχος, η κάθε σελίδα 
Η κάθε διαθέσιμη επιφάνεια Εικόνα Σου, Παναγία μου!
Ίαμα των ματιών και της καρδιάς και της ψυχής μου!

Μην μας εγκαταλείψεις ποτέ, Μητέρα.

Πέφτουμε στα γόνατα και Σε προσκυνούμε ευλαβικά.
Τιμούμε την κοίμηση και την μετάσταση σου.
Σαν νήπιο Σε πήρε ο Υιός σου και Θεός μας
Επάνω στους ουρανούς.
Εμείς τώρα στις δύσκολες μέρες που ζούμε
Ψάχνουμε ένα χέρι να πιαστούμε.
Δεν βρίσκουμε κανέναν άλλον εκτός από Σένα.
Το δικό σου χέρι θέλουμε να πιάσουμε και να μην το αφήσουμε ποτέ.
Εσύ είσαι μόνη ελπίδα και προστασία μας.
Μην μας εγκαταλείψεις ποτέ, Μητέρα.
Έχουμε μεγάλη ανάγκη και χρειαζόμαστε Την βοήθεια σου καθημερινά.

Καλό Δεκαπενταύγουστο

Παναγία από την Άγκυρα.
18ος αι.
Η εικόνα από την έκθεση με τα κειμήλια
Των ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ από τον Πόντο
Και την Μικρά Ασία..
Προσέξτε τα μάτια της Παναγίας μας...
Τα μάτια μιας Μητέρας...
Της Μητέρας όλων...
Στέλνει το δικό της μήνυμα με το βλέμμα
Στο καθένα μας χωριστά..
Και τούτη τη Μάνα, τη μια και μοναδική
Γιορτάζει ο χριστιανικός κόσμος
Με τη μεγαλύτερη κατάνυξη και λαμπρότητα.
Το Δεκαπενταύγουστο, χιλιάδες πιστών
Με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη
Προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα
Όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Μεγαλόχαρης
Για να αποθέσουν τη δική τους ικεσία στη χάρη Της.
Σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής μας 
Η Παναγιά είναι η "πηγή" της ελπίδας μας
Και της εκπλήρωσης των προσδοκιών μας.
ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ .Καλό Δεκαπενταύγουστο...καλά να περνάτε...

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Η Παναγία στο Μικρόκαστρο Κοζάνης

Ιδιαίτερος είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου
Στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας
Στο Μικρόκαστρο του δήμου Σιάτιστας.
Κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν
Την εικόνα της Παναγίας
Που χρονολογείται από το 1603
Ενώ εντύπωση προκαλεί η αναβίωση του εθίμου
Των προσκυνητών καβαλάρηδων από τη Σιάτιστα.
Το έθιμο των καβαλάρηδων προσκυνητών
Έρχεται από την τουρκοκρατία
Όταν αποτελούσε μια ευκαιρία στους σκλαβωμένους
Να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά.
Στις 14 και 15 Αυγούστου όλη η Σιάτιστα δονείται
Στους ρυθμούς των χάλκινων και του ασταμάτητου γλεντιού.
Ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου
Οι καβαλάρηδες ξεκινούν το πρωί
Για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας...

Προσέχετε εαυτοΐς μήποτε βαρηθώσιν υμών αϊ καρδιαι εν κραιπάλη και μέθη

Το σώμα μας έχει φυσική
Και έμφυτη κλίση προς τις επιθυμίες
Η οποία όμως δεν ενεργεί χωρίς να θέλει η ψυχή.
Παραμένει απλά στο σώμα σαν μια κλίση απαθής.
Υπάρχει βέβαια και άλλη κλίση
Που γεννιέται από τη διατροφή
Και την καλοπέραση του σώματος
Με φαγητά και ποτά.
Απ' αυτά παράγεται θέρμη που διεγείρει το σώμα
Προς την πραγματοποίηση των επιθυμιών.
Γι' αυτό και ο απόστολος παραγγέλλει:
«Μη μεθύσκεσθε οίνο, εν ω εστίν ασωτία» (Εφ. 5:18)
Και ο Κύριος στο Ευαγγέλιο λέει:
«Προσέχετε εαυτοΐς μήποτε βαρηθώσιν υμών αϊ καρδιαι εν κραιπάλη και μέθη» (Λουκ. 21:34).
Υπάρχει, τέλος, και μια τρίτη κλίση
Που προκαλείται από την επιβουλή
Και το φθόνο των δαιμόνων σε όσους αγωνίζονται.
Πρέπει λοιπόν να γνωρίζουμε, ότι υπάρχουν τρεις κλίσεις σωματικής επιθυμίας:
Μία φυσική, μία από κατάχρηση φαγητών και μία από τους δαίμονες.
Γι' αυτό, οποίος αγωνίζεται, πρέπει να γνωρίζει καλά τη διαφορά τους
Και να μην αγνοεί τα αίτια τους
Ώστε ν' αντιμετωπίζει την καθεμιά με τον πιο κατάλληλο και πρόσφορο τρόπο.

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

Τα λόγια είναι καρφιά...

Ήταν μια φορά ένας νεαρός
Ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά
Και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο
Μπροστά από τον κήπο κάθε φορά
Που θα έχανε την υπομονή του
Και θα μάλωνε με κάποιον.
Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο
Να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο.
Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν
Έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του
Και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε
Στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα:
Είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται
Από το να καρφώνει καρφιά.
Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποία ο νεαρός
Δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο.
Τότε πήγε στον πατέρα του
Και του είπε ότι εκείνη την ημέρα
Δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.
Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί
Για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.
Οι μέρες πέρασαν
Και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του
Ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.
Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο
Μπροστά από τον κήπο και του είπε:
Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά
Αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο.
Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν.
Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό
Του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή.
Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι
Ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Ξεμάτιασμα από λαϊκούς δεν επιτρέπεται.

Βασκαίνονται οι ανεξομολόγητοι.
Βασκαίνουν οι μάγοι κ
αι γενικά
Όσοι έχουν πονηρό πνεύμα(φθονεροί, κ.λ.π.)
Το «φτύσιμο»
Γ
ια να «μη βασκαθείς» δεν επιτρέπεται
Διότι είναι απαξίωση, περιφρόνηση
Του ανθρώπινου προσώπου.
«Ξεμάτιασμα» από λαϊκούς δεν επιτρέπεται.
Την ευχή της βασκανίας επιτρέπεται
Να την διαβάζουν μόνο οι ιερείς.
Όσοι είναι εξομολογημένοι δεν «ματιάζουν»
Ούτε «ματιάζονται».
Όσοι έχουν βαριές αμαρτίες ανεξομολόγητες
Και «ματιάζουν» και «ματιάζονται».
Η Εκκλησία μας δέχεται την βασκανία
Δ
ηλαδή την επέμβαση του πονηρού πνεύματος
Και τη θεωρεί έργο του διαβόλου.
Σχετίζεται κυρίως με τον φθόνο και την ζήλεια.
Γι' αυτό και η ευχή κατά της βασκανίας (που διαβάζεται μόνο από Ιερέα)
Λέει μεταξύ άλλων:
Απόστησον πάσαν διαβολικήν ενέργειαν, πάσαν σατανικήν έφοδο
Και πάσα επιβουλήν, περιέργειαν τε πονηράν
Και βλάβην και οφθαλμών βασκανίαν τω φθονερών ανθρώπων
Από του δούλου σου ( όνομα )
Και η υπο ωραιότητος ή ανδρείας ή ευτυχίας ή ζήλου ή και φθόνου βασκανίας συνέβη,...
Στην απάντηση μας αυτή δεν θα αναφερθούμε σε αυτόν που "ματιάζεται"Αλλά σε αυτόν που "ματιάζει".
Και αυτό, γιατί πρέπει να εξετάσουμε και να πολεμήσουμε την πηγή της βασκανίας.
Το ερώτημα δεν είναι γιατί "μας πιάνει το μάτι"Αλλά γιατί κάποιοι έχουν αυτή την αρνητική ικανότητα...
Ο καθένας από εμάς μπορεί να ματιάσει;
Όχι.
Άρα αυτός που μπορεί, τι έχει ή μάλλον τι του λείπει
Και μεταδίδει αρνητική ενέργεια "δια της οράσεως";
Είπαμε ότι οι πατέρες της Εκκλησίας μας αποδίδουν το μάτι σε "δαιμόνιο".
Αυτός που ματιάζει έχει "δαιμόνιο".
Ακούγεται βαρύ αλλά έτσι είναι.
Αυτός που ματιάζει, συνήθως απέχει από την εκκλησία και τα μυστήρια της.
Δεν εξομολογείται, δεν κοινωνεί των Αχράντων μυστηρίων
Δεν κάνει τον Σταυρό του ή τελοσπάντων ανήκει στο Σώμα της Εκκλησίας
Αλλά δεν μετέχει συνειδητά στα μυστήρια της...
Και μάλλον έτσι είμαστε οι περισσότεροι:
"
Ο λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά
Η δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ΄ εμού"
(Ματθ. ιε,8)
Δυστυχώς, έτσι είναι όσο και αν ακούγεται άσχημα
Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε
Η αποχή και η απομάκρυνση από τον θείο δρόμο από τον μη εκκλησιασμό
Μόνο πόρτες ανοίγει στον διάβολο με ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό.
Ο καθένας από εμάς λοιπόν, πρέπει να εξετάσει τον εαυτό του
Σχετικά με την ειλικρινή συμμετοχή του στα μυστήρια
Και στον εκκλησιασμό και να ασφαλίσει τον εαυτό του
Με το μεγαλύτερο όπλο κατά του διαβόλου που είναι ο Σταυρός.

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Σ' ευχαριστώ

Σ' ευχαριστώ, που έγινες ένα πνεύμα μαζί μου 
Ασυγχύτως, ατρέπτως κι αναλλοιώτως 
Θεέ του παντός, κι' έγινες για χάρη μου τα πάντα σε όλα:
Τροφή ανεκλάλητη που ποτέ δεν τελειώνει 
Που ξεχύνεται ακατάπαυστα από της ψυχής μου τα χείλη 
Και πλούσια αναβλύζει απ' την πηγή της καρδιάς μου. 
Ένδυμα, που αστράφτει και καταφλέγει τους δαίμονες. 
Κάθαρση, που με πλένεις με τ' άφθαρτα κι' άγια δάκρυα 
Που η παρουσία σου χαρίζει σ' όσους επισκεφθείς.
Σ' ευχαριστώ, γιατί για χάρη μου έγινες ανέσπερο φως 
Και ήλιος αβασίλευτος, που δεν έχεις πού να κρυφτείς 
Αφού γεμίζεις με τη δόξα σου τα σύμπαντα.
Ποτέ δεν κρύφτηκες από κανένα αλλ' εμείς κρυβόμαστε 
Πάντοτε από σένα, μη θέλοντας ναρθούμε κοντά σου.
Μα πού να κρυφτείς αφού πουθενά δεν υπάρχει τόπος 
Για την κατάπαυσή σου;
Και γιατί να κρυφτείς εσύ που δεν αποστρέφεσαι κανένα 
Ούτε κανένα ντρέπεσαι;
Και τώρα, σε ικετεύω, Δέσποτά μου 
Έλα να στήσεις τη σκηνή σου στην καρδιά μου
Να κατοικήσεις και να μείνεις εντός μου 
Αχώριστος κι ενωμένος μέχρι τέλους με μένα τον δούλο σου
Αγαθέ, για να βρεθώ κι' εγώ στην έξοδό μου κι έπειτα απ' αυτήν 
Στους αιώνες κοντά σου Αγαπημένε
Και να βασιλέψω μαζί σου 
Θεέ του παντός!

Άγιος Συμεών

Ορκίστηκα και δεν μπορέσα να τελειώσω την δοκιμασία μου

Αν κάποιος αποφασίσει με όρκο
Να πραγματοποιήσει κάτι καλό
Όπως λ.χ. να μη δοκιμάσει κρασί για ορισμένο καιρό 
Ή να νηστέψει 
Ή να κάνει κάτι άλλο παρόμοιο
Και μετά από αδυναμία
Δεν μπορέσει να τελειώσει αυτό που άρχισε
Τι πρέπει να κάνει;
Πρώτα πρώτα, είναι γενικά σφαλερό και απαράδεκτο
Το να ορίζουμε κάτι τέτοιο με όρκο
Γιατί δεν αγωνιζόμαστε ακατάπαυστα για το καλό
Από καταναγκασμό, άλλ' από αυτεξούσια προαίρεση.
Δεν πρέπει, επομένως, να δεσμεύουμε
Την ελευθερία της βουλήσεως μας με τα δεσμά του όρκου
Ούτε ν' απέχουμε από κάποιο πράγμα που δημιούργησε ο Θεός
Σαν κακό τάχα, αλλά να τα χρησιμοποιούμε όλα με διάκριση.
Ωστόσο οι μακάριοι Πατέρες, που συνέταξαν για μας τις ιερές ευχές
Έκαμαν και γι' αυτή την περίπτωση μιαν ευχή
Που λύνει τον άνθρωπο μέσω του ιερέως από την αυτοδέσμευση του όρκου
Γιατί είναι ειπωμένο στους κανονικούς ιερείς του Θεού:
«Όσα εάν λύσητε επί της γης, έσται λελυμένα εν τω ούρανώ» (Ματθ. 18:18).
Εκείνος πάντως που δεν τήρησε τον όρκο
Οφείλει να ομολογεί το σφάλμα του ενώπιον του Θεού
Και να κατηγορεί τον εαυτό του για ραθυμία και αμέλεια.
Γιατί αν αυτός που θα κάνει μια συμφωνία
Με θνητό βασιλιά, δεν τολμάει να την παραβεί ως το θάνατο του
Πόσο μάλλον είναι ένοχος τιμωρίας εκείνος
Που έδωσε ένορκη υπόσχεση στον αθάνατο και ουράνιο Βασιλιά
Και μετά αθέτησε ότι υποσχέθηκε;
Τελικά όμως η μετάνοια όλα μπορεί να τα επανορθώσει.

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Η ψυχή, είναι ο καλύτερος ναός του Θεού

Στις εκκλησίες τελούνται οι ιερές ακολουθίες
Και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί σ' αυτές.
Η ψυχή, ωστόσο, είναι ο καλύτερος ναός του Θεού
Και όποιος προσεύχεται εσωτερικά, γι' αυτόν
Όλος ο κόσμος έγινε ναός του Θεού.
Αυτό όμως δεν είναι για όλους.
Πολλοί προσεύχονται προφορικά
Ή προτιμούν να προσεύχονται με βιβλία.
Και αυτό καλό είναι
Και ο Κύριος δέχεται την προσευχή τους.
Αν όμως κανείς προσεύχεται
Και σκέφτεται άλλα πράγματα
Ο Κύριος δεν εισακούει αυτή την προσευχή.
Η αδιάλειπτη προσευχή προέρχεται από την αγάπη
Και χάνεται εξαιτίας της κατακρίσεως, της αργολογίας και της ακράτειας.
Όποιος αγαπάει το Θεό
Αυτός μπορεί να Τον σκέφτεται μέρα και νύχτα
Γιατί το ν' αγαπάς το Θεό καμιά εργασία δεν το παρεμποδίζει.

Καταντήσαμε τη γη μας και την εποχή μας σωστό ψυχιατρείο!

Αυτό κατόρθωσε ο διάβολος να κάνει.
Έκανε τη γη λαβύρινθο
Για να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας.
Τι είναι αυτό που πάθαμε και δεν το καταλάβαμε;
Βλέπετε πώς πλανηθήκαμε;
Καταντήσαμε τη γη μας και την εποχή μας σωστό ψυχιατρείο!
Και δεν καταλαβαίνουμε τι μας φταίει.
Όλοι απορούμε:
Τι γίναμε, που πάμε, γιατί τα παιδιά μας πήρανε τους δρόμους
Γιατί φύγανε απ' τα σπίτια τους
Γιατί παρατήσανε τη ζωή
Γιατί παρατήσανε τη μόρφωσή τους;
Γιατί γίνεται αυτό;.
Ο διάβολος κατόρθωσε να εξαφανίσει τον εαυτό του
Και να κάνει τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν άλλα ονόματα.
Οι γιατροί, οι ψυχολόγοι λένε συχνά, όταν ένας άνθρωπος πάσχει:
Α, νεύρωση έχεις!
Α, άγχος έχεις!
Και τα τοιαύτα.
Δεν παραδέχονται ότι ο διάβολος υποκινεί
Και διεγείρει στον άνθρωπο τον εγωισμό.
Κι όμως ο διάβολος υπάρχει, είναι το πνεύμα του κακού.
Αν πούμε ότι δεν υπάρχει
Είναι σαν να αρνούμαστε το Ευαγγέλιο που μιλάει γι' αυτόν.
Αυτός είναι ο εχθρός μας
Ο πολέμιος μας στη ζωή
Ο αντίθετος του Χριστού και λέγεται αντίχριστος.
Ο Χριστός ήλθε στη γη, για να μας απαλλάξει από τον διάβολο
Και να μας χαρίσει τη σωτηρία.

Γέροντας Πορφύριος

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Πως να σε ονομάσω άνθρωπο!

Πως να σε ονομάσω άνθρωπο;
Όταν ορμάς και χοροπηδάς σαν ταύρος
Κλωτσάς σαν γαϊδούρι
Χλιμιντρίζεις σαν άλογο όταν βλέπεις γυναίκα
Τρως σαν αρκούδα, παχαίνεις όπως το μουλάρι
Μνησικακείς όπως η καμήλα
Αρπάζεις σαν λύκος, οργίζεσαι σαν φίδι
Δαγκώνεις όπως ο σκορπιός
Φέρεσαι ύπουλα σαν αλεπού
Χύνεις δηλητήριο όπως η κόμπρα και η οχιά
Πολεμάς τα αδέρφια σου όπως ο διάβολος;
Πως μπορώ, λοιπόν να σε ονομάσω άνθρωπο
Όταν δεν βλέπω σε σένα τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης;

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Όταν η καρδιά λυπάται

Όταν η καρδιά λυπάται για τις ασθένειες
Και τις αδυναμίες του σώματός της
Εξ' αιτίας των οποίων δεν μπορεί το σώμα
Να πράξει τα έργα της αρετής
Αναπληρώνει με αυτή τη λύπη ο άνθρωπος
Την αξία  όλων των σωματικών έργων
Οι σωματικές εργασίες χωρίς την λύπη της διανοίας
Είναι σαν ένα άψυχο σώμα.
Όποιος έχει την καρδιά του περίλυπη
Υπάρχει όμως  ασθενής στις σωματικές αισθήσεις
Μοιάζει με άρρωστο που παρακινούμενος από τον σωματικό πόνο
Δέχεται στο στόμα του και τρώει κάθε βλαβερή τροφή.
Όποιος έχει την καρδιά περίλυπη
Υπάρχει όμως  ασθενής στις σωματικές αισθήσεις
Μοιάζει με άνθρωπο που έχοντας ένα γιό
Τον θυσιάζει  λίγο λίγο με τα ίδια του τα χέρια.
Η λύπη της καρδιάς είναι τίμια προσφορά στο Θεό
Και όποιος την υποφέρει όπως πρέπει, μοιάζει με άνθρωπο
Οοποίος κουβαλάει την αγιότητα στο ίδιο του το σώμα
Και όποιος πολυλογεί είτε για καλά πράγματα, είτε για κακά
Είναι ανάξιος αυτής της χάρης και της αγιότητας.
Η μετάνοια που γίνεται τυχαία, είναι  συντριμμένο πιθάρι.
Η φιλοτιμία  μαζί με κατηγόρια, είναι μαχαίρι βαμμένο στο μέλι.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Η προσευχή προφυλάσσει τον άνθρωπο από την αμαρτία

Όποιος αγαπάει τον Κύριο
Σκέφτεται πάντα Εκείνον.
Η θύμηση του Θεού γεννάει την προσευχή.
Αν δεν θυμάσαι τον Κύριο τότε
Και δεν θα προσεύχεσαι
Και χωρίς την προσευχή
Δεν θα παραμείνει η ψυχή στην αγάπη του Θεού
Γιατί η χάρη του Αγίου Πνεύματος
Έρχεται με την προσευχή.
Η προσευχή προφυλάσσει τον άνθρωπο
Από την αμαρτία
Γιατί ο νους, όταν προσεύχεσαι
Είναι απασχολημένος με το Θεό
Και στέκεται με ταπεινό πνεύμα ενώπιον του Κυρίου
Τον Οποίο γνωρίζει η ψυχή του προσευχομένου.

Η ειρήνη είναι θείο δώρο...

Η ειρήνη είναι θείο δώρο, που χορηγείται πλουσιοπάροχα
Σ' όσους συμφιλιώνονται με το Θεό
Και εκτελούν τα θεία Του προστάγματα.
Η ειρήνη είναι φως και φεύγει από την αμαρτία
Που είναι σκοτάδι.
Ένας αμαρτωλός ποτέ δεν ειρηνεύει.
Να αγωνίζεστε εναντίον της αμαρτίας
Και να μη σας ταράζει η εξέγερση των παθών μέσα σας.
Γιατί, αν στην πάλη μαζί τους νικήσετε
Το ξεσήκωμα των παθών έγινε για σας αφορμή
Νέας χαράς και ειρήνης.
Να επιδιώκετε την ειρήνη με όλους, επιδιώκετε και την αγιότητα
Χωρίς την οποία κανείς δεν θ' αντικρύσει τον Κύριο.
Η ειρήνη και ο αγιασμός είναι δύο αναγκαίες προϋποθέσεις
Για όποιον ζητάει με πόθο να δει το πρόσωπο του Θεού.
Η ειρήνη είναι το θεμέλιο στο οποίο στηρίζεται ο αγιασμός.
Ο αγιασμός δεν παραμένει σε ταραγμένη και οργισμένη καρδιά.
Η οργή, όταν χρονίζει στην ψυχή, δημιουργεί την έχθρα
Και το μίσος εναντίον του πλησίον.
Γι' αυτό επιβάλλεται η γρήγορη συμφιλίωση με τον αδελφό μας
Ώστε να μη στερηθούμε τη χάρη του Θεού που αγιάζει την καρδιά μας.
Εκείνος που ειρηνεύει με τον εαυτό του, ειρηνεύει
Και με τον πλησίον του, ειρηνεύει και με το Θεό.
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι αγιασμένος, γιατί ο ίδιος ο Θεός κατοικεί μέσα του.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως


Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Γι' αυτά να προσεύχεστε στο Θεό

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι.
Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού
Και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών.
Ας προσέξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής
Στερηθούμε τη μέλλουσα
Μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες
Αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας.
Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους
Δεν φέρνουν τους επιθυμητούς καρπούς
Γιατί αυτές δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας
Αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό.
Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές.
Αγωνιστείτε ν' αποβάλετε τα πάθη της ψυχής.
Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο
Και διατηρήστε την αγνή
Για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος
Για να σάς πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες δωρεές.
Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ' αυτά να είναι.
Αυτά ν' αποτελούν σκοπό και πόθο σας ασταμάτητο.
Γι' αυτά να προσεύχεστε στο Θεό.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό μου αρχείο.

Άδεια αναδημοσίευσης:

Κάθε Αναδημοσίευση επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα γίνεται αναφορά προέλευσης του ληφθέντος περιεχομένου από τον παρόντα Ιστοτόπο με παραπομπή (link).